Sunday 29/7. Time for pictures. 30 jul ’07

Ja dan nu eindelijk wat foto’s. Ik heb even de beschikking over Johans PC.  Dus kan ik de te plaatsen artikelen voorbereiden en later uploaden.  Met een snellere laptop ook een wat snellere verbinding met wat minder $ erin te gooien. ’n Biertje voldoet.

De volgorde van de plaatjes is wat willekeurig,

200707140001
Een mooi plaatje van Lake Atlin.
Mooi plaatje met First Island op de voorgrond.
t locale koffiehuis in Atlin met bakkerij keukentje in de kelder.
De WFA (wilderness First Aid.) les buiten in het zonnetje. 40 uur les in een week. Hiervan veel praktijk met aan het eind in 3 series praktische tests in de wildernis. Hierbij 1 keer optreden als 1e hulpverlener, 1 keer als assistent en 1 keer als hoofd van de reddingsgroep. Tot slot nog een pittige schriftelijke Multiple choice test met 50 vragen in het engels. En daar was het certificaat. Uiteindelijk wordt dat na een week hard werken wel ’n felbegeerd papiertje.
Dsc_0066
Vincent poseert met onze docente Dr Joanne Leung. Zij draaide er niet omheen. ’t Ging om de knowledge and skills.
Dsc_0067_1
Op woensdag sloegen we op mijn verzoek ’n dikke 2,5 kg zalm aan de haak. Ik overtuigde de groep ervan dat vis niet was te bewaren en dat deze dus met z’n 4’n op moest. Heerlijk.

 

Dsc_0081_1
Victim

 

Dsc_0092
Victim again.

 

Dsc_0104_2
Ons weerstation. ’n Dikkesteen hangend
Dsc_0109_1
in de 3/poot.? Hier de les aan de jeugd in de omgeving. Met natuurlijk verklarende tekst.
Dsc_0152
Ook zelf aan het werk.

 

Dsc_0167_1
En nog meer . Victim
Dsc_0180
En op de terugweg naar ons kamp, ik kijk naar boven op het rif langs de Yukon en denk eerst wat een grote hond met allemaal kraaiachtigen en eksters rondom hem. Nog eens goed kijken en ik roep een beer. Iets verder komt het van de 60 meter hoge klif naar beneden. Ik zoek gelijktijdig ’n vluchtweg en m’n fotocamera. Eerst wat plaatjes. De kraaien komen circelend dichterbij maar de beer ’n vrij kleine grizzly zien we eerst niet meer. Iets verder zien we hem in een keer aan de voet van de bult uithijgen. We kijken nog even, waarschuwen wat voorbijgangers en iemand die ’n Ranger wil waarschuwen. Per slot is onze camping op 1 km afstand. ’s Nachts nog wel enkele keren eraan gedacht. De voedselbak staat 2 meter naast me.
Dsc_0188_2
iets verder deze prachtige regenbogen.
P7170003
Met de kayak ernaar toe. geweldig als dat een beetje wil. Wat een watervlakte. 250 x 8 km. Soms wat breder soms wat smaller.
P7170007
Met de kayak ernaar toe. geweldig als dat een beetje wil. Wat een watervlakte. 250 x 8 km. Soms wat breder soms wat smaller.

 

P7180199
Rustplek halverwege de berg van 6000 foot. Niet zo hoog wel lastig te beklimmen. ’t Is niet Zwitserland.

 

P7180210
Wel een bijzonder uitzicht

 

P7180202
Halverwege de berg. ’n Boer met kiespijn en migraine.
P7200034
Een inkijkje in het kamp. Een dichte tent is wel gewenst. ’t stikt er van de muggen.

 

P7200037_2
Camp Chaos. Ook hier van boven af gezien.

P7200254

 

 

Koffie bij Kershaw’s, 

Na aankomst terug in Atlin alles op de kant trekken en opruimen. Daarna eerst een kop koffie bij Kershaw. De lokale bediening is al gauw onderdeel van onze wildste dromen. Gaat dat dan nooit over…..

Kortom al weer een enerverende eerste 2 weken. Morgen vroeg op voor de wildwater WRT-A kayak resque cursus. ’t Is ook koud water 5 graden dus een dry/suite aan welke zo lek is als een mandje.

Kieken wat ’t wordt.

Groetjes uit Whitehorse Yukon Canada

Advertenties

Enkele plaatjes.. jul.’07

Dsc_0042_2
De lessen Wilderness First Aid binnen en de college zalen waren natuurlijk knap warm. Logische dus om de praktische gedeeltes buiten op ’t gras te doen. Later gingen we ook het bos in omdat het daar nog wat realistischer wordt.
Dsc_0060
Toen we achter ’t College kwamen zagen we er ’n groepje skeeleren. Blijkt de Duitse jeugd schaats ploeg te zijn onder leiding van Gunda Niemann. Dacht dat het een forse tante was. Blijkt een goed afgetrainde Duitse schone waar Otto nogal gek mee was. Ik heb ze dus maar samen op de foto gevat.

Uploaden takes a minut…… so down too….

Dsc_0008_1
Plaatjes van Atlin Lake. Telkenmale weer fantastisch met steeds een andere belichting, zon en wolken.
Dsc_0009_1
Plaatjes van Atlin Lake. Telkenmale weer fantastisch met steeds een andere belichting, zon en wolken.

 

Wilderness First Aid Yukon College. 29 jul ’07

Hi there,

A workout of Otto’s (one of the GIO’s) weblog.

After a week of getting up early, biking to the Yukon College, taking class and practise in the bush with bandages, splints, mats, triangulars and other first aiders and stuff during the day, studying in the evenings until 23.00hrs, I am happy that I got the certification of completing the Wilderness First Aid!!
We, all 5 Dutch GIO’s passed the exam and we had great fun wrapping eachother in bandages, inventing new techniques on how to apply non-removable splints for broken bones and fractures etc. It also brought us closer (not too) together. The nice teacher Joanne had grey hair at the end of the course, ha ha. She did a great job in teaching us and all other students were fun too. Only one girl needed too much attention.. We don’t want to mention her. In her desperation she asked everyone of us wether we are married/engaged/single etc. Men, that was difficult to get rid of…

Yesterday night we went out to a of course a Japanese sushi-bar with the Japanese student Masa. We had to transport him on the mountainbike as he did not have one. Going downhill on 2mileroad was extremely dangerous and more so, funny as he was giggling al the time! Going uphill again after the sushi and beers was not that funny anymore. The rainbow’s? were beautifull. Also on the way, we saw a REAL BEAR!!! Initially, it was chased by crows at the ridge of the hill, but it came down later. As I was on the bike, I decided to get a picture but could not get my camera in a split secondf out of my backpack. It took 30 sec. The others try to get the h#ll out of there and did not take a picture. Lateron they came back. I did catch one good shot though, a real hot shot… Later the bear was laying down on a distance of 100 mtrs. It was a not too big grizzly. Car drivers worned to call the police but we went to our camp that time. Ditn’t hear anything about him anymore but were a bit neurvous at night on the border off our campground on about 1 km of the last point seen.

During the week on the Yukon college, we have seen the junior German speedskating team train at the parking lot of the college. Their trainer (Gunda Niemann!!) told me that they have been invited to Whitehorse. Altitude, clear air and no traffic at parking lot were her other arguements to here. She was very nice. Naturally, Otto wanted to have? a picture.. (foto)
After the weekend the real stuff will start with the swift water rescue on the Yukon river. This is a fast streaming river and with extremely cold water…

Now a weekend off, but already got my books of leadership and instruction technics for the next text next weekend.

To be continued…? and if I succeed see the pictures.

Whitehorse. 23 jul 07

Hoi allemaal,

Vandaag tentamens, of hoe heet zoiets, gedaan. Navigatie en Meteorologie. ’t Eerste ging me wel goed af. Toch 2 uur ploeteren en cijferen. Ik zei al ’n 10 maar met 20% vergissingen dus 8. Dat werd dus 16% oftewel ’n 8,4. Hier en daar nog wel wat discussie stof maar goed ’t staat er. Meteo is een ander verhaal. Ik denk wel voldoende. Dat horen we zo.

Vanmiddag de stad in geweest. Nieuwe sokken en ondergoed gehaald. Wit is kennelijk geen mode meer dus alles weggedonderd. (na gebruik). Verder wat drank gehaald, ’n terrasje gepikt en zo. De fietsen wat gesoigneerd want we gaan de gehele week met de fiets naar school. 5km fietsen + een dikke bult. Dat wordt een lange zit, dagvullend in de college banken.

Daarna terug naar de camping en koken voor ons 5. Bart en (Karin is inmiddels met dochter ook aangekomen) gaat terug naar Atlin 200 km verder.

Volgende week swift water resque. Ik kijk er naar uit.

Vanavond foto’s uitwisselen en dan wellicht iets op deze weblog.

Nu eten, ben nog aan het wassen en drogen.? Ja ’t is een druk bestaan.

Groetjes en liefs uit Whitehorse.

’n Weekje wildernis. 22 jul. 07

Ja, na een week, terug uit de bush. Gistermorgen de oversteek van Atlin Lake gewaagd. Het regende en mistte, hetgeen dus een kompas koers over het water betekende en tevens een stevig windje tegen. Dat gaf golven van 30-40 cm. In de kayak op de heenweg vond ik dat te doen maar nu in de Canadese kano vind ik dat nogal wiebelig. De oversteek is 7 km met ongeveer 40 km windlengte. Dus dat geeft golven. Door de constante spierspanning, ik durf nauwelijks te verschuiven, en als stuurman achterin constant bijsturen heb ik nu forse spierpijn in de borstspieren. Gisteravond nog ’n uurtje wezen hardlopen. Dacht dat ik hartkrampen kreeg maar waarschijnlijk spierpijn.

Maandagochtend, 3 dagen na aankomst in Atlin, was het dus de bedoeling om over te steken maar de wind was kracht 5 en de golven meer dan een meter. Ik scheet in m’n broek van spanning. Sliep de dagen ervoor ook slecht. De kanokunst niet echt machtig, ik dacht ik kan me aardig redden op de Berkel maar dat was in een kajak, maar nu ijskoud water van misschien wel 600 meter diep en de overkant 10 km verder. Ik denk als ik omsla kom ik met m’n atletische lijf never nooit meer in dat smalle ranke bootje. We gingen van de beach af en bleven ’t eerste half uur wat onder de kant varen. Bart gaf daarna het sein om pal zuid te koersen, haaks op de golven is niet slecht en na 1 km zagen we elkaar op 50 meter nauwelijks meer. Volgens Bart die onze kayak en kano kunsten nauwkeurig gade sloeg was dat ver genoeg. Levens gevaarlijk konludeerde hij, rechtsomkeer maken en naar de baai van Atlin. Daar de gehele verdere middag techniek en resque oefeningen gedaan met de kayak en kano’s. Omslaan, kano of kayak omkeren op de andere kano’s leggen, leeg laten lopen, weer omkeren en dan er weer inklimmen. Alle paddelslagen oefenen etc. ’s Avonds doodmoe, ijskoud van ’t koude water van 5 graden (we haden wel een dry suite ( door de lekkage meer wet suite)) aan maar het wordt toch koud. ’s Avonds weer in het eigen bedje.

De andere ochtend. dinsdag, toch overgestoken met prachtig weer en redelijk vlak water. 1,5 uur varen. “n Plek gezocht op het 1 meter brede en 50 meter lange strandje in m’n  tentje in de bosrand. Vervolgens ’n vaarroute opgekregen in m’n eentje naar een punt op een ander eiland en vandaaruit een kompas koers van 1.000 mter op 137 graden het bos in. De oneindige wildernis in. Daar een boom zoeken met blazer (afgeschraapte bast met nummer ingebrand) Het stikte er van de muggen. Niet zomaar een paar muggen maar duizenden om je hoofd, handen kleding, overal. Punt niet gevonden. Iemand anders wel met GPS, maar dat was niet de bedoeling. Ik heb nog wel even geprobeerd met GPS. Maar het opstarten, instellen, zoeken op de GPS stilstaand in het bos, met duizenden aggresieve muggen om het hoofd en alle zweterige blote plekken gaf ik snel op. Dus ’n retour koers genomen en terug naar de kust. De kayak weer opgepikt, ik kwam precies weer bij de kayak uit. Vervolgens ’t meer op en gekeken langs de kustlijn waar de anderen ’t bos waren ingegaan. Op 200 meter uit kust, zonder muggen rustig gewacht tot ik ’t hoorde kraken en Johan en Vincent aan kwamen struinen door het bos. Samen naar de eindlokatie gevaren en vervolgens de slaapplek ingericht. Zo varen op het meer was een heerlijke bezigheid.

’s Avonds nog twee route plannen maken naar twee bergtoppen. Afhankelijk van de haalbaarheid zouden we er een beklimmen. Volgens de GIO (gids in opleiding in dit geval Johan) die het plan presenteerde waren beide plannen niet verantwoord. Bart zegt dat klopt maar we gaan wel !!

De volgende ochtend, om 5 uur al wakker, ik voelde ’t al, ik had een zware migraine aanval welke ik met 2 tabletten probeerde te onderdrukken. Migraine tabletten had ik uberhaupt nog vrijwel nooit gebruikt maar nu gezien de toestand maar 2 stuks. ‘k Liep als een zombie en moest op 3/4 van de hoogte naar boven afhaken. Ik wilde er nog op eigen tempo achteraan maar ’t werd me verboden. Als er iets belangrijk is in de wilderness is ’t dat je je aan afspraken houdt. En die luidde hier gaan zitten en blijven. Ik viel als een blok in slaap en sliep 2 uur onafgebroken met m’n kop in de zon. De groep vind me terug en ik schrik wakker met een verbrandde kop. Ik had / heb er zwaar de ziekte over in. Ook de terugweg gaat niet soepel. We dalen verder en varen terug naar ons kamp. Ik meld na het eten dat ik er mee kap op basis van wat ik dacht diepgaande heldere overwegingen. Wordt door de groep en Bart niet geaccepteerd. Ik snap daar nu een week later nog totaal niets van.

De volgende dag voelden we ons Columbus. Ik voel me goed. Ben nog wel een beetje depri over m’n houding. Maar ’t is mooi weer, zonnetje schijnt en geen wind. ’t Water als een spiegel. We kregen een kaart waar 4 km2 uitgeknipt was. Een markant stukje kustlijn met eilanden. Dat moesten we met de kayak of kano opnieuw in kaart brengen. Ik vaar met Johan in de kano. Ik bepaal de koers en vaartijd voor elke koers en Johan schrijft. De vaarsnelheid was al bepaald en gekalibreerd. Van elke koers bepaal je hoelang in seconden je die hebt gevaren en dan teken je die later achter elkaar uit. Leuk werk. Later werd ons onderzoeks werk vergeleken met de werkelijkheid. Alleraardigst resultaat. Volgens Bart beter dan de Columbus kaarten.

Nog wat vaartechnieken beoefend, strategieën besproken voor als je aan land gaat. Kiezen van kampplekken, inrichten etc. Daarna de oversteek in de mist en regen terug naar Atlin.

Gistermiddag drogen, schoonmaken, opruimen en inpakken voor de Wilderness First Aid cursus op het Yukon College in Whitehorse 200 km noordelijker.

Vanmorgen vroeg naar Whitehorse. Zondag morgen tentamen navigatie en meteo. ‘ s Middags vrij.

Komende week 5 dagen naar Yukon College voor de cursus Wildernis First Aid. Vrijdag tentamen. Weekend vrij, daarna 3 dagen White water resque. Kan ik m’n hart weer ophalen. White water je weet wel. (nee geen melk).

Dus resumerend: eerste week spannende dingen welke fysiek, mentaal en qua opname van leerstof veel vergen. Op het eind telkenmale een serieuze test.

Morgen na ’t tentamen ff genieten. Wellicht nog ’n stukje varen anders komende week tussen de bedrijven door. Alhoewel op het College is het elke dag van 8 tot 17 uur volle bak door lokale docenten in het engels. We slapen buiten Whitehorse in de tent en reizen per ATB rond.

Groetjes uit de Wildernis

ps.

Ik onderzoek ’t toevoegen van plaatjes nog.

Day by day. 13 jul 07

Ja hier moet dan zoal komen te staan wat er dagelijks gebeurd.

Vanavond samen met Riny en Martine gezellig gedineerd bij “de Gravin van Vorden” ’n restaurant bij ons op de hoek. Alvast een voorschot genomen op m’n “seafood period”. Heerlijk.

Kim en Leone nog in Grun. Toch jammer dat ze er niet bij waren. Maar goed over 5 weekjes….

Nu ’n paar uurtjes pitten en dan gaat het loos.

Leo

Afscheid. 12 jul. ‘ 07

Vandaag donderdag 12 juli staat het afronden van m’n zakelijke beslommeringen op het program.

Riny pikt links en rechts nog de laatste attributen op welke nog benodigd zijn. Waarschijnlijk zijn deze meer ter bevrediging van de onzekerheid of ik alles heb en niets heb nagelaten in te pakken.

Morgenvroeg 06.00 uur op Schiphol en “take off” naar resp. Whitehorse via Londen en Vancouver en vervolgens de Canadese Wildernis rond Atlin, BC, Canada.

Aldaar zal ik indien mogelijk verder? berichten.

Leo