't Bos in…. 11 Sept 08

Ja eindelijk ’t bos in….

Vorige week vrijdag aangekomen in Whitehorse en doorgereisd naar Atlin. Evenals de andere GIO’s (Gidsen In Opleiding) krijg ook ik een plek in het bos in een klein tentje. Na enkele nachten met nachtvorst prijs ik mezelf gelukkig met de warme slaapzak (-20) met Exped matje welke ik nog tijdig heb ontvangen van iemand die in Canada was geweest. ’t Wordt natuurlijk al snel een ongeorganiseerd geheel in zo’n klein tentje. Ik probeer wat orde te houden. In het vliegtuig is de verdeling van alle bagage in de verschillende zakken anders dan die tijdens de Outdoortochten. Zes dagen duurt nu al de voorbereiding voordat we echt de “Outdoor” ingaan. De 7 Outdoor mensen hebben de gehele week scholing gekregen over zaken welke voor hen, mochten zij ergens alleen komen te zitten, noodzakelijk zijn om te overleven. Dus zijn er ca 40 lesuren van 45 minuten besteed om hen zaken bij te brengen als meteorologie, navigatie, eetbare planten, klimmen, knopen, kanoxc3xacn (we gaan in 4 dagen ca 80 km afleggen inclusief grote oversteken) en nog vele andere raakvlakken. De lessen zijn door de 7 overgebleven GIO’s gegeven. Van hen wordt verwacht dat zij de materie beheersen. Om er les in te geven moet je alles nog weer beter kennen en in een didactisch jasje gieten. Ik heb ook een heel aantal lessen welke er overgebleven zijn met de verdeling omdat ik er niet was. Dus dat werd weer diepgang zoeken. Score werd gemiddeld 8.5 en daarmee heb ik de familie toch weer te kort gedaan. Alhoewel er hier niet veel familie zit. De lessen zitten er nu op. Vanmiddag nog de rugzak inpakken, tegen de avond naar Atlin om dit stukje te plaatsen en dan morgenvroeg uitvliegen naar Llangorse Lake. Een klein meertje ca 50 km van hier achter de eerste 3 bergruggen geteld vanaf hier. Daar landt het watervliegtuig en wachten we tot, middels drie vluchten, het vliegtuig van Chris alle zestien man heeft afgeleverd. Vervolgens wordt de groep in twee?xabn gesplitst en vertrekken we naar twee ca 1 km van elkaar gelegen kampen voor de eerste overnachting. De groeps indeling is inmiddels ook bekend. Van onze groep heeft Pieter, de Belg, de eerste 2 dagen de leiding.

Al met al een leuke groep mensen, zowel de GIO’s als de Outdoorgroep. De gidsen zijn natuurlijk een compacte groep. Lastig als je er wat later bijkomt. Tijdens de Outdoor leren we elkaar natuurlijk beter kennen, zeker als eenieder wat meer vermoeid is.

We hebben allen de gehele route van alle 13 dagen voorbereid in detail. Elke kompaskoers in elk soort terrein is in beeld gebracht qua moeilijkheidsgraad en tijdsduur. Waarschijnlijk ben ik de 2e gids. Van allerlei berichten hoor je elke keer. Nu roept weer iemand dat we 2 keer 2 dagen gidsen. Er zal ook een water en een ravijn redding in scene worden gezet. Voor elke route is er ook een assistent gids hoor ik zojuist. We gaan 6 dagen over land en 7 dagen over water. ’t Wordt wel spannend. Zeker het water kan onstuimig zijn hier. Als het zwaarder weer wordt dan windkracht 4 varen we overigens niet uit. Momenteel waait het behoorlijk hard windkracht 5 a 6. Dus het zou ‘m nu niet gaan worden. De voedselpakketten hebben we zojuist uitgedeeld. Ca. 6 kg. Da’s extra. Ben nu al weer aan het schrappen van hetgeen niet mee gaat. Veel kan er niet meer af. Ik heb alleen de kleding die ik aan heb. Heb zojuist nog even geprobeerd met Riny te bellen. ’t Zou ongeveer half twaalf ’s avonds moeten zijn aldaar. Na 5 pogingen maar gestaakt. Geen gehoor dus. Dus wordt het over 14 dagen Vancouver denk ik. Dus Riny lot of love, ***, vanuit m’n minuscule tentje in de wildernis.

Tot over 13 dagen…….

Leo

Advertenties

4 gedachten over “'t Bos in…. 11 Sept 08”

  1. Daddyyyyy! Je bent nu op tocht, dus geen mobilo denk ik.. Daarom hier een berichtje!
    Leuk om je verhaaltje te lezen. Het is je vergeven dat je je fam te kort gedaan hebt :p Haha, nee hoor, hartstikke goed! We zijn trots op je (lees, we doen er een wijntje op!). Hier ook alles goed. Voorbereidingen voor Tanzaniaaaa in volle gang 🙂
    Nou, ik ga maar eens een poging doen om naar bed te gaan (ja, nu ik me in het land van de werkenden bevind, ga ik voor mijn doen best op tijd naar bed!!).
    Dikke knuf en ik wacht weer op je nieuwe verhaaltje! XX knorknor!

  2. Hij is weer uit t bos.
    De tocht zit erop en ze zijn weer veilig terug in Atlin.
    Over een paar uurtjes ga ik richting Vancouver. Woensdagavond zie ik Leo weer en hoor dan alle verhalen over de afgelopen 3 weken. Ben erg benieuwd en kan niet wachten om te gaan!
    Jullie zien het verslag snel op deze site.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s