Sneeuwpret Mei ’09

Die titel mag ’t eigenlijk niet meer hebben. Maar 5 dagen geleden sneeuwde het en kwam er toch nog 2 foot naar beneden. (60 cm) Dus ik ben aan het sneeuwruimen geweest. Het dooit dan wel weer redelijk snel weg zeker op de wegen maar sneeuw moet wel geruimd worden.

Vandaag was het de eerste warme dag sinds 14 dagen. Zo’n 20 graden en lekker warm in de zon. De meeste sneeuw is weg.

We krijgen de operatie hier zo langzamerhand redelijk in de greep. Inmiddels alleen mensen uit Hinton voor ons aan het werk en niet meer uit Edmonton. De “samenwerking” met onze zakenpartner is heftig en er gaat veel energie in zitten. Daar kunnen we een boekwerkje over schrijven maar dat doen we niet. Geen negatieve energie verspillen. We proberen zoveel mogelijk onze eigen boontjes te doppen…..uiteraard.

Momenteel 3 groepen hier. 16 dames, van ’n generatie voor ons, beoefenen Yoga met veel geklets. Zij komen van ergens tussen Hinton en Emonton, Op de campground staat een grotere groep van ’n school ten oosten van Edmonton, Sherwood genaamd. En er is een groep van 20 tieners uit Fort Assinniboine, 100 km ten noorden van Edmonton.  Edmonton ligt  3,5 uur rijden hiervandaan zo’n 330 km.

Alle groepen hebben natuurlijk begeleiding, ja ook de dames en het gaat er gedisciplineerd aan toe. De yoga-groep heeft allerlei allergies of dieten, de jongeren eten als wolven en de campground eet in het wild.

Vanavond nog even ’n stukje rond Blue lake gewandeld tot aan de bever burcht. Hemelsbreed hier zo’n 400 meter vandaan. Er zwommen zo’n 3 bevers rond die zo nu en dan wegduiken voor een hapje onder water. Geen idee hoeveel er wonen.  ’n half uurtje rustig naar zitten kijken. ’n Paar ganzen en eenden. Als je er rustig een avond gaat zitten kunnen er zomaar wat elanden rond wandelen. ’n Machtig dier. Ik zag vorige week onze huis-eland, met ’t jong van vorig jaar, nog rondlopen zo’n km hiervandaan. Ik weet niet of elanden elk jaar aan de beurt zijn, zoja, er stroopte wel een mannetje achter haar aan in oktober vorig jaar, dan zal moeder wel weer bevallen binnenkort en heeft ze dit jong al zo ongeveer verstoten.

Hans, de owner of the company, is weer naar huis na een intensief weekje shareholders value bijschaven.

Ons huis schiet aardig  op. Alle waterleidingen waren nog bevroren. We moesten 30 meter 25 mm PVC leiding met een HD steam cleaner van 18 mm dooispuiten. Toen kwam er een beetje water. Kon me niet voorstellen dat die leiding 3 meter onder de grond bevroren was, maar kennelijk wel. De bronpomp moest weer op gang gebracht worden. Een nieuwe water ontharder, drukvat etc. Alles was in de stille periode kapot gevroren. Maar nu komt er water. De stove moet natuurlijk nog een schoorsteen krijgen woensdag. De douchbak wordt nu betegeld. Dus nog een weekje en we kunnen er in. TV, telefoon, radio is er niet dus dat worden diepzinnige gesprekken zoals vroeger…….

Ok nu naar bed en morgen rond zessen gezond weer op.

Groetjes Leo

Advertenties

Bear in mind. Mei ’09

Na bijna 3 weken Canada en om wat preciezer te zijn op Blue Lake in Hinton, heb ik met Bryan, de eerste beer gespot. Het was een wat oudere, magere zwarte beer.

Wat was het geval: Vandaag komt Hans Kamperman naar Blue Lake Centre dus ik zal een nieuwe Canadese vlag in de paal bij de Entrance hangen en omdat er een Nederlander op bezoek komt ook een Nederlandse vlag. Dus toen alle hing terug richting Main Lodge.

Terwijl ik terug loop kijk nog even achterom richting oprit naar Blue Lake en daar loopt zo’n zwarte dondersteen. Gelijk Bryan’s camera erbij en trachten dat vast te leggen. Er was het laatste jaar geen beer gezien dus. Deze was wat schichtig en schoot al snel het bos in. Dus snel auto opgehaald en Bryan en in de auto Highway 40 North op.  Langs de weg in het bos kijkend zagen we ‘m al snel terug en konden we hem volgen totdat hij een open plek overstak met wat sneeuw. Daar kon ik ‘m helder vastleggen. ’t Beest besefte dat ie schril afstak op de sneeuw en ging terug ’t bos in om vrijwel direct achter ons de Highway over te steken. Een vaak beproefde actie van een zwarte beer. Bryan zag ‘m echter in de spiegel terwijl ik nog in het bos aan het spieden was.

Ja ’t beestje staat in de sneeuw. Een van de weinig stukjes welke er nog liggen. Maar daar stond ie wel even stil voor de foto.

So another day at the office here.

Lang weekend in Canada. Zaterdag t/m maandag. De campgrounds staan vol. Iedereen vrij. Maar Hans Kamperman komt zo op bezoek dus een gastvrij onthaal.

Dutch_flag_in_top

Nu nog koffie, gebak en zo.

Tot de volgende.

Leo

Three days off. 12 mei 2009

Maar wat heet off. Even geen gasten met veel werk. Er staan wel zo'n 50 kids (16-18 jaar) op de campground. Houden zichzelf voornamelijk bezig of worden bezig gehouden door hun docenten. Geen kapitaal voor huren van ATB's en canoe's. Dat is weer wat te link. Reliability & responsability dat zijn dan sleutelwoorden. Zo'n groep hou je haast niet in de greep. Nog wel op Jarvis Creek, die is 3 meter breed, maar niet op een meer. En zwemmen kan niet iedereen hier. Dus is het hiken en zo.   Ze zorgen zelf voor eten.

Vanmiddag naar Hinton geweest. Voor rijbewijs dingetjes (procedure opvragen), naar de bank, boodschappen, 'n ketting voor kettingzaag halen, naar de post (moet je hier ophalen) koffie drinken bij "The Old Grind" zoals de naam al zegt, daarna bij "Joey's Fish" op 't gemak wat gegeten, 'n bed (bijna) gekocht, kingsize, wasgoed naar de wasserij gebracht, daarna nog even gekeken aan de Athabasca river.

Morgen de stove halen voor ons huis. 'n echte Osburn.  Ergens 2e hands gekocht. 40% van nieuwwaarde.

2200stove

Bryan onze man met de gouden handjes zal hem monteren.

Misschien dat onze bedden leverancier wel helpt. Die verkocht een ander merk stove maar wilde wel de schoorsteen en onderplaat leveren.
Het zal ongetwijfeld mooi staan in ons houten huis. 10 cm Red Cedar, aan de binnenzijde nog onbesproken. Maar met lelijke isolatie en bekleding eromheen. aan de buitenzijde. Maar goed we zitten erin en er kijkt van buiten niemand naar.
Nu een wijntje en lekker onder de wol. 't Vriest 's nachts nog enkele graden hier. Was vannacht ook goed want de vriescel in het restaurant begaf het. Freongasdruk weg, dus ingevroren. Ontdooien vandaag beetje freon erbij en hij doet het weer. Maar wel 50 kg vlees lichter en wat groenten.  Nu maar hopen dat 't de lekage is van 'n jaar of langer. Zal het wel strak moeten blijven volgen. Johan Dijkman m'n voormalge ff-collega zal wel denken: "Weet ie ook wat dat is, haha! " Ja voor een van die ff-mannen was hier wel een baantje.

Ja ik wilde gaan slapen….
Groetjes Leo

   

"In 't diepe" Mei ’09

Vandaag 5 mei komen de eerste gasten binnen voor een druk weekend. In no time zie je allerlei 2-tallen door het 100 ha grote terrein lopen met een kompas voor hun neus. Zoals we ook wel eens op het ABC terrein hebben gedaan, 'n wirwar van CP's met koersen en afstanden. Dat wordt voor hun een latertje. Riny is met de koks in de weer geweest om voor de eerste 17 'n warme maaltijd te serveren + wat stamgasten wordt dat al gauw 25. Ach voor de survival was het ook wel eens 125 dus hier loopt ze niet warm van. Dit zijn late tieners, hebben honger als wolven en eten ook zo.

Morgen komt een groep van 40 medisch specialisten. Die komen confereren voor enkele dagen. Al met al wil je hun toch een goede tijd bezorgen. De klanten zijn zeer dankbaar en galant in hun benadering naar ons. Weten dan ook al gauw dat we nieuw zijn. Ik hou m'n Achterhoekse accent hoog.

Zijn wel druk geweest met de voorbereidingen. Als dit weekend geweest is worden we nergens bang meer van. Proberen alle boekingen bevestigd te krijgen met wat vragen voor wat nadere informatie. Krijg je ook rechtstreeks kontakt en ken je de groep. De vastgelegde gegevens zijn soms ook erg summier.

Aan ons huis wordt nog gewerkt. De laatste tijd ook veel storingen gehad waardoor er de aandacht wat af was. Dat duurt nog wel enkele weken.

De laatste sneeuw verdwijnt nu. Op onze 1200 mtr hoogte brandde de zon er de laatste dagen fel op los. Helblauwe hemel zoals dat in de bergen hoort. Afgelopen weekend ruim 20 graden. Wat een hitte.

Vandaag bewolkt en 'n buitje. Het meer is nog helemaal dicht. Het ijs was meer dan een meter dik. Dus dat duurt nog een paar dagen voordat we kayakken. Op Jarvis Creek kan dat wel (stromend water) dat is open alleen tussen de meren op het meer weer priksleeen met de kayak.

Ok nu naar bed 22 uur. Morgen 6 uur op, al het vee (deer en wapiti's) uit de tuin jagen. Vreten al het gas op.

Welterusten Nederland

 

Jasper. Mei ’09

Na een paar dagen alle mogelijke info te hebben verstouwd gaan we het vanaf nu zelf doen. We hebben uitgebreid kennis genomen van de gang van zaken. Sandy, de manager tot op heden, is vanmorgen vertrokken. Vanaf morgen alles verder zelf uitvinden. We zijn tegen de avond in de auto gestapt en naar Jasper gereden. Maud, de Francaise, bij Bryan achter op de Harley kwamen er ook naar toe. We hebben even wat geshopped, enkele broodnodige dingetjes gehaald, en daarna heerlijk gegeten bij "Papa George". Bryan kende dit restaurant en heeft het aanbevolen. Was niets mis mee.

Op de thuisreis nog even een family-card voor de Canadese nationale parken gekocht voor $136,=. Op de heenweg hadden we ook al $ 20,= betaald voor een dagpas. Maud wist ons het voordeel van een jaarpas te vertellen en dat de $ 20,= in mindering komen. Die fransen zijn ook zuinig. Op de terugweg was 't in de schemering uiterst voorzichtig rijden. Direct buiten Jasper al een grote kudde Wapiti's, gevolgd door nog veel meer kuddes tot kleine groepjes, ook bergschapen 'n kudde, deer, Mule-deer. De gehele weg tot Blue Lake was het attent rijden om geen beesten te overrijden. Want dat is slecht voor de company car maar goed voor diepvries. Alleen de verhouding ligt scheef.

Morgen en overmorgen geen gasten maar voorbereiding. Maar ook in Hinton verderwerken aan Canadees rijbewijs, zakelijke dingetjes en boodschappen. Things as usual.

Groetjes L&R

The first days 5 Mei ’09

De 29e exadt om 9 uur staan Hans en Netty voor de deur van het hotel. Zij hebben een website welke ik al wat had bestudeerd dus ik herkende hen en wist al wat belevenissen van hen. Dat het eerste jaar moeilijk is kon ik wel bevroeden. Ook bij hen dus. Dat zal bij ons ook wel komen. Zowel zakelijk als prive m.b.t. allerlei procedurele dingetjes.

Met de van Klaverens zijn we eerst maar begonnen met koffie. Daar kletsten we zo maar 'n uur vol. Daarna nog wat boodschappen links en rechts en voor je het weet is het 12 uur voordat je op weg bent. Onderweg nog 'n broodje halen bij de subway ((zo'n duikboot broodje 12" ( of te wel 1 foot) belegd met lekkers naar keuze)). Daarna nog een uur naar Hinton. Eerst Netty thuis afzetten + wederom koffie en het huis bezichtigen. Kortom 'n goed gevoel overgehouden aan'de eerste ontmoeting.

Daarna naar Blue Lake. Hans zet ons af bij 't hotelgebouw "Powder Creek" en vertrekt met de afspraak dat we elkaar spoedig weerzien en dat we voor elke (on) mogelijke vraag bij hen aan kunnen kloppen. Dat is natuurlijk perfect.

Daarna Sandy en Jerry opgezocht. We vinden Sandy in de Main Lodge in het kantoor. We schudden de hand en direct start de overgave en uiteenzetting van de Main Lodge met alles wat ermee samenhangt en hoe alles werkt. Na enkele uren stoppen we en doet Riny in de Powder Creek haar jas uit. Dat is nog eens met de deur in huis vallen. Geen minuut verspeeld.  Sandy verteld en passant dat zij geen 9 dagen blijft inwerken maar na het weekend direkt vertrekt. Tevens dat 2 geplande koks niet komen hetgeen betekent dat we terugvallen op 2 parttime senioren. Dat valt natuurlijk rauw op 't dak. Maar goed we geven geen kik, melden wel dat dit niet conform was en teleurstellend. Het eerste weekend is proefdraaien met enkele kleine groepen. Dat wordt een steile leercurve.

Ons gerenoveerde huis is ook nog niet klaar. We betrekken 'n kamer in het hotelgebouw. Dat zal nog wel een paar weken duren.  Er wordt gesproken over "a few days". Het wordt wel mooi. Het huis is opgetrokken uit 10 cm dik Red Cedar hout. Aan de buitenzijde geisoleerd en met kunststof panelen afgedekt. Dat laatste is niet fraai. Er worden nu nieuwe ramen ingezet. Beter geisoleerd en voorzien draaimechanisme. De kunststof panelen maar overschilderen van de zomer.  Binnenzijde de meeste wanden Red Cedar. Is wel donker maar mooi hout. De nieuwe keuken en badkamer zien er goed uit evenals de nieuwe luchtbehandeling en CV.

Vandaag 1 mei begon de nieuwe groundsman. Hij doet onderhoud aan trails, wegen, bos en allerlei hand en spandiensten. Zeker de eerste maand hebben we dat hard nodig. Britney is terug voor de frontdesk oftewel schoonmaak van cabins en hostels en de Main Lodge en werk aan de balie en keuken ondersteuning.

Kortom er is veel werk aan de winkel.

Het weer is schitterend sedert onze komst. Elke dag zon en de laatste sneeuw smelt snel. Dit weekend rond de 20 graden.

Leo   

Vertrek 28 april 2009

Op 28 april vertrokken we vroeg in de ochtend in alle stilte vanaf Huize Slutter. Ernst en Diny en onze 3 meiden brachten ons weg. De meisjes met Martine aan het stuur en Egbert in de kleine auto. Moeiteloos vonden ook zij de weg naar Schiphol.

't Afscheid was moeilijk, wisten we ook dat komen ging, en onverbiddelijk moet je op een gegeven moment door de douane en dan ben je weg. Medio juli komen de meisjes alweer naar ons toe om te zien waar we uithangen.

Nog maar net in het vliegtuig naar Londen melding van 2 uur vertraging wegens mist in Londen. Altijd Engeland denk je dan. 2 uur in dat ding zitten wachten. Uiteindelijk dan toch de take-of en halen we net 't vliegtuig naar Calgary. Daar hebben we 'n uur om over te stappen. Ik bedenk me onderweg dat we ons waarschijnlijk daar al bij Immigration moeten melden i.p.v. na de vliegreis in Edmonton. Dat blijkt ook waar te zijn. Dus met 425 man uit het vliegtuig en verdelen voor de 4 douane posten welke tergend langzaam werken. We zien al aankomen dat we de aansluiting niet halen. Eindelijk door de douane welke ons ook naar de Immigratie stuurt. We melden nog wel dat we 'n connecting flight hebben maar er rest ons niets anders dan de procedure te doorlopen. Er gaan volgens de madam genoeg vliegtuigen. Hetgeen volgens insiders 2 x 30 min duurt handelt zij echter in 15 min af. Snel de koffers ophalen en weer inchecken. Al rennend zijn we de als laatste in het kleine 2 motorige turbopropje welke ons in 'n klein uur naar Edmonton vliegt. Alle bagage komt daar ook aan en met de shutlle naar het hotel waar na 'n lekkere douche snel in diepe slaap belanden. Volgende ochtend zullen 2 Nederlanders uit Hinton ons ophalen. Hans en Netty van Klaveren. Zij zijn al een jaar in Canada en al wat ingeburgerd.

Leo