Canoe lessons. Aug.’09

Ja ik was er al bang voor, maar na een paar dagen van draaien rond de canoe's, kwam toch de vraag van Ernst en Tonny om te gaan canoen.  Dus even 'n lesje. Na de voorbereiding zaten zij dan eindelijk in de canoe, met de goede zijde voor, paddels goed verdeeld en niet te vergeten PFD's aan. (Personal Floating Devices)

Dsc_0053

Dus even aangeven hoe de peddels vast te houden, balans, welke taak voor wie en zo.

 

Dsc_0056

Ernst heeft de paddel nog vast als een poetsdoek. Je moet in het begin ook overal aan denken.

 

Dsc_0058

Dus snel erachteraan.

 

Dsc_0061

Onderweg geen pictures. Dus veel enthosiasme als we weer terugkeren 'n uur later als echte Indians.

Dsc_0062

Veel vreugde uitingen, wellicht wat overmoed.

Dsc_0063

En dan plosteling is er de onbalans midden op het koude meer en moet er toch gezwommen worden.

Dsc_0064_2

De zwaarte kracht doet z'n werk, zij herinneren zich dat de boot volgt dus Ernst houdt 'm af.

Dsc_0065_2

Vervolgens een veel geploeter om de boot op het droge en leeg te krijgen.

Dsc_0080

Maar de cursus met goed gevolg volbracht. Inderdaad op de terugweg was er fikse progressie te zien. 't Extra rondje met Tonny als stuurman was 'n plaatje.

Dus bloemen hulde voor de mannnen!

Dsc_0083

Ze zijn er zichtbaar blij mee.

Daarna maar een biertje gepakt samen en plannen om de volgende dag een voorbereidings tocht naar Sulfur Ridge te maken.

Dsc_0007

Genieten onderweg naar boven.

Dsc_0009

Ondanks het wat hijige weer 'n prachtig vergezicht met de coulissen bergen. Telkens wat verder en wat meer mist.

Dsc_0012

Uiteindelijk na 1:45 uur, dus toch het gemiddelde van 400 meter stijgen per uur gehaald, op de top. Zoals de stelling luidt : geniet van de route er naar toe want op de top duurt het maar even. Waar heb ik dat meer gehoord.?

In een uur naar beneden en 70 km terug rijden maar wat is afstand hier.

Weer een geweldige dag.

Leo

Lees verder Canoe lessons. Aug.’09

Advertenties

Onderdak. Aug. ’09

Aanvankelijk was het idee om de dakrand wat uit te breiden. Ehhh nee geen vergunning gevraagd. We zijn ten slotte in het wilde westen van Canada. Met alle gebrainstorm moest het uiteindelijk wat hoger beginnen en in een iets andere hoek. Vier staanders eronder met een ter plekke gelijmde ligger. De gordingen (22x) voorzien van een soort van verlenging halverwege. Daarover multiplex platen en daarover de shingles. Uiteindelijk een pracht van een veranda eigenlijk maar wel voor het brandhout. Zo breed mogelijk (2 mtr) met voldoende overstek zodat ’t hout droog blijft ook met sneeuw. Een stelletje pallets eronder en nu hout zagen.

DSC_0093

Ernst doet nog een laatste check. Allemaal te lood en recht. De meisjes hadden e.e.a. al mooi geschilderd.

Het eerste hout ligt al klaar om gekort te worden.

Dan wordt het tijd om het hoogste punt te vieren en de oplevering tegelijk.’n Heel gezellige pizza party. Ernst en Tonny zijn nogal gek op en met elkaar en hebben er lol aan om ook de 28 m3 gevuld te krijgen.

Hebben tussendoor nog een uitstapje naar Hinton en Jasper.

DSC_0094

 

’n lekkere Canadese (BC) wijn. Is weer eens iets anders dan die Rose van de super. Het Canadian bier doet het goed.

Diny en Henny zijn behoorlijk aan het cleanen geweest. Ook ’t restaurant ontkomt er niet aan. Nu vrijdag middag 28/8 zijn de laatste gasten die een drukke periode afsluiten weg. 1 dag rust en dan de volgende.

DSC_0098Eigenlijk is het wel lol samen. ’s Ochtends druk in de weer en ’s middags eropuit om iets nog leukers te doen. Vanmiddag de boardwalk in Hinton. Op en rond ’t meer bij Hinton ligt tussen en rond de beaverburchten een uitgestrekte houtenvlonder waar vanaf het een prachtig uitzicht is. 

Blij dat het zover klaar is. Nog blijer dat er ook hout in de buurt komt. Het rondje met de conservation officer heeft vruchten afgeworpen welke nu geplukt moet worden.

Hans en Netty van Klaveren steken ons ook telkenmale de helpende hand toe.  Waren afgelopen weekend ook even hier toen Netty jarig was.  ’n verhaal op hun site.  http://www.3folium.com/

Gr. Leo 28/8.

Lees verder Onderdak. Aug. ’09

Hamsteren. Aug. ’09

Na een paar warme weken, was het vorige week in een keer schrikken. 's Morgens moest Riny krabben. Nu jeukt het wel eens vaker maar dit waren de autoruiten. 't had gevroren! We hebben een mooie stove in de kamer staan maar ik moet aan het houthakken.  En we hebben behoorlijk wat nodig gezien de lange winters. Al jaren zelf geen haard meer gehad. Maar waar moet ik 't opslaan? Niet te ver van huis. We heben in juni een week regen gehad. Toen was het droge hout snel op. Als er even de zon scheen dan hout hakken. je kunt er ook behoorlijk gas mee besparen. Afijn tegen de garage maar een overkapping maken. 'n Mooi klusje voor Tonny & Ernst. Bryan vertrouwde het ons/hen niet helemaal toe en trappelde van ongeduld om z'n adviezen mee te geven. Maar Tonny is een ervaren timmerman dus ik vertrouwde het hem wel toe.  Openzijde naar de zon, maar is ook het westen dus een flinke overlap.

Les

Bryan verteld hoe 't er langs moet.

De houtopslag zo breed mogelijk en de volle lengte van de garage. 28 m3 kan er in berekende Tonny. Hij lijmt een lange balk inelkaar van 3 dunnere planken van 3 cm.

Daar 4 poten onder en 22 ribben erboven op de bestaande ribben.  Daar weer platen op en dan shingles. Nou dat laatste kennen we.

Mastereye

Kwaliteits controle door Ernst. Bolle kant boven. Een beetje materiaal gehaald en aan het werk

Houtopslag_228 m3. Dat moet ik nu nog gaan zagen en kloven. Dat wordt nog een klus. Samen met de boswachterij hebben we een fiks aantal bomen geringd om te dienen als voedsel voor deze opslag na aanvankelijke berichten dat we ons moesten inhouden. Nu zie ik weer mogelijkheden.

Masters

Vervolgens een nauw samenwerkings verband.

Natuurlijk wel trek. Diner in de volle eetzaal. We zitten deze week hartstikke vol voor onze begrippen. Zo'n 75 man van in de cabins, hostels tot campground. 'r Restaurant ook enkele eren hartstikke vol.

Vollezaal_2

In rijen langs het buffet en in 2 shifts eten. Aan het eind van zo'n week zijn we beiden uitgeteld. Tussendoor natuurlijk ook nog canoe verhuur, helpen met timmeren, de keuken in de Powder Creek Lodge, welke door Bryan is gebouwd, 5 x geschuurd en 5 x gelakt.

Gelukkig gaan de dames dan naar het dorp om een biertje te halen en voor zichzelf een lekker glaasje Rose. 's Avonds nuttigen we dat dan rond het kampvuur en dat geeft een geweldige sfeer. Diny komt ook al gauw in de mood. Die rose stijgt haar naar het hoofd. Smaakt ook anders dan anders. Naar lomonade zegt ze. Waar heb je die dan gehaald in de Liquor Store of welke Store? Bij de Super zegt Diny. Ohhh Ohhh reageren we tegelijk: "Dan is 't ook limonade.!" Je hebt zeker wel 2 flessen gehaald toch? Ja zegt Diny en we liggen weer dubbel.  Er wordt geen alcohol houdende drank verkocht anders dan in de Liquor Store.

Tipie

De RCMP (Royal Canadian Mountain Police) is er 6 man sterk met ondersteuning en  35 Native (Indianen) kids. Ze slapen weliswaar in hostels maar er staan ook 2 tipies voor de ceremonies.

Gezamenlijk hebben de kids drums gemaakt. Elk van de kids (7 t/m 17 jaar) die 't wilde kon er een maken.

Tussendoor vanmiddag zelfs zelf ook nog een indiaanse drum gemaakt. Na aanvankelijk wat afhoudend door de indiaanse groepsleiding, mocht Hennie er uiteindelijk ook een maken.  Vrouwen maken kennlijk geen drums, maar wel allerlei andere handwerk borduurwerkjes. ’t Vel van een deer (ree) heeft 3 dagen in het water gestaan om nat en volgezogen te worden. Dan zet het uit. Vervolgens zo strak mogelijk opspannen rond een voorgebogen houten ring en dan weer 3 dagen of langer langzaam laten drogen. Dan heeft het een geweldige diepe klank.

 

In vroegere tijden gebruikten de indianen die techniek ook om hun tegenstanders te martelen. Een natte reep huid om de nek en dan laten drogen…………………………….     …… …..                      .      

Drumsmaken

Iedereen is heel gedreven bezig om er mooie drum van te maken. Er zijn verschillende technieken van verbinden aan de achterzijde.

Drums

't eindresultaat mag er zijn.

'n Dag eerder hadden we al een trommelstok gemaakt van willow (wilg) bekleed met allerlei vezels en ook weer de huid van deer. Ongelooflijk hoe sterk dat is als het gelooid is.

Elke drum heeft weer afhankelijk van afmeting en spanning z'n eigen geluid.

Ik zal er nog eens een maken
met een groter diameter.

Nu weer naar de eetzaal. 't Lijkt wel of die kids ook hamsteren. Ongelooflijk wat kunnen ze eten.

Ongelooflijk ook wat die Henny en Diny kunnen schoonmaken. De gehele Powder Creek Lodge bijna van boven naar beneden schoon gemaakt en hoe. Op de koop toe werd ook Riny's haar en 't mijne gekort. We lopen er nu fris geknipt bij. Nu nog hopen dat de keuken ook snel wordt afgerond door Bryan. Dan is het geheel klaar. Ehhh er moet ook nog een mooie haard in. Daar komt nog iemand voor kijken een dezer dagen.

Riny is ook ontzettend druk om dat alles aan elkaar te breien. Van keuken tot wasgoed en van cabin tot camping. Onvoorstelbaar wat een energie! Gister tussendoor een stel dat een wedding wil organiseren hier. Vinden 't allemaal geweldig. Vandaag een officier van de politie die hier met 200 man wil komen enkele keren. Hoe dat allemaal moet zien we dan wel weer. Gezien de reacties geeft dat de burger moed.

Groetjes Leo

Hoogwerkers. Aug. ’09

Afgelopen 14 dagen werden beheerst door de Nederlandse dakwerkers.  Tonny, Renee en Vincent waren met Hans, Margriet, Stephan en Mariet meegekomen om te helpen met het vervangen van de houten Red Cedar dakbeddekkings shingles door asfalt shingles. Red Cedar mag niet meer gebruikt worden namelijk.

Team1

Bryan was de vaktechneut die al vaker met dit bijltje had gehakt. Hij instrueerde, begeleide en volgde vervolgens Tony's onbarmhartige tempo…….

We hadden 7 daken voorbereid qua inkoop van shingles. De (zware pakken) shingles waren afgeleverd op de daken. Opdracht aan de 4 mannen en Bryan was simple. Zo regelmatig mogelijk verdelen van hetgeen erop de pallets lag zodat het water er een beetje afloopt. Omdat de oppervlakte van alle shingles groter was dan het dakvlak was 'n beetje overlap wel prettig. Dat plan hebben de mannen opgevat.

Dak_shingles

'n Pakketje op ons huisje is blijven liggen. Doen we zelf wellicht nog een keer + de garage.

Onderstaand 'n cabin gebouw  met Red Cedar shingles. Er zijn 2 van dergelijke gebouwen welke elk 4 cabins bevatten (appartementen voor Ned. begrippen) Elke cabin heeft weer 4 bedden. (2 beneden en 2 half boven)

Daarnaast nog 4 hostels gebouwen met elk 6 stapelbedden, dus goed voor 48 slaapplaatsen.  Ook daarvan zijn de daken gedaan.

Dak_voor

Red Cedar shingle daken. Met daken onder de bomen of na vele jaren krijg je mosvorming. Dat houdt het vocht vast en het hout gaat rotten. Als het regelmatig gereinigd was had het langer meegekund.

Tegen het renovatie geweld van deze mannen was zelfs dit hout niet bestand. 

Dak_na

Er is gedurende 2 weken knetterhard gewerkt aan deze 5 daken. Echt 'n noodzakelijke nieuwe dakbedekking. In Canada kent men ook geen dakpannen. Het ligt er nu allemaal weer kantjes bij; de mannen hebben gewerkt onder de brandende zon en onder een wolkenhemel met af en toe buien.
Margriet en Riny hebben ze geregeld van eten en drinken voorzien, voor de verkoeling namen ze af en toe een duik in ons mooie frisse Blue Lake.
Afgelopen zaterdag hebben we met z'n allen een hike naar de Oger Canyon gemaakt. Kennis gemaakt wat ze hier bedoelen met een "dirt road". De weg erheen was eerst vol rotsen, kuilen en gaten; daarna vol modderpoelen waar we al slippend doorheen moesten. Riny houdt daar niet van. Ik genoot volgens haar. Onze nieuwe auto ( Ford Escape , 4WD, zwart ) heeft z'n vuur/modderdoop gehad! Peanuts met z'n machtige 6-cylinder 3 ltr motor voor zo'n slorgige xe2x82xad20.000)
Maar de wandelweg naar de Canyon was prachtig, evenals het uitzicht over de Athabasca rivier.

Ook nog een raft middag georganiseerd. Met z'n 12-en in 2 rafts 'n wildstromende rivier afgezakt onder leiding van Johannes van Wild Blue Yonder in Grand Cache.

Gister ochtend zijn ze weer vertrokken vanhier. Met nog een mooie reis over de Ice Fields Park Way (een van de 10 wereldwonderen) voor de boeg richting Calgary.

Mannen en ook vrouwen nogmaals bedankt voor deze weken en de bijdrage aan deze droom……..

Groetjes uit de Rockies

Leo

Bye bye meisjes, na 3 geweldige weken! Aug.’09

De 3 weken zijn voorbij gevlogen. Zojuist de meisjes weer op het vliegtuig gezet. Dat deed pijn in het hart. 3 maand hadden we hen niet gezien, nu gaan we voor tenminste 5 maanden. We kunnen nu tenminste wederzijds praten over Canada, Blue Lake en de omgeving via telefoon, Skype of msn. We hadden niet echt veel tijd om met hen allerlei dingen te doen, maar we waren bij elkaar en dat was voor iedereen goed. Ze hebben de garage van ons huis geschilderd, veel van de “Sign’s” opgefleurd met frisse belettering, geassisteerd in de keuken of frontdesk.

 

Meisjes

Klaar om door de security te gaan. De security kwam nog een nagelschaartje terugbrengen. Was uit de scanner gekomen.

We zijn dinsdagmorgen naar Edmonton vertrokken en hebben natuurlijk de grote West Edmonton Mall bezocht. Dat was een paradijs voor hen. M’n outdoor winkeltjes heb ik (haast) niet gevonden. Vanochtend nog even naar Camper Village geweest maar dat is de kleine nederzetting van hen in Zuid. Daar had ik 3 weken geleden ’n setje Asolo’s besteld (trekkingshoes). Ze zouden me bellen als ze binnen waren, geen telefoon gehad maar toch even langs rijden natuurlijk. Waren na 3 weken nog niet binnen.

Over 14 dagen komen Ernst en Diny & Tonny en Henny. Zij zullen nu de voorbereidingen al wel aan het treffen zijn.  Misschien willen zij de Mall ook nog zien. Kan ik er weer heen om de schoentjes af te halen wellicht.  De Mall is een fiks winkeltje misschien wel 1000 winkeltjes bij elkaar en niet zo klein, meer dan 100 restaurants, een joekle van een zwembad, ijshockey stadion, ’n soort van dolfinarium en ga zo maar even door.   

Campers Village nabij deze mall moet ook groot zijn. Maar goed je moet in al die winkels alleen wat kopen als je het echt nodig hebt. Ik had m’n hardloopschoenen, ja die set waar ik op de 14e feb op uitgegeleden ben in Engeland, in Grand Cache laten staan na het raften. Bijna 300 km rijden om ze op te halen is net zo duur of duurder dan nieuwe. ($99) . Eigenlijk dezelfde slechte Seacony met zolen zonder grip als welke ik heb laten staan. Maar betere zag ik ook niet.

Vanavond nog wat inventaris gehaald in de grote winkels hier in Edmonton voor Blue Lake. Besloten om niet meer terug te rijden, maar een Hotel genomen in Spruce Grove. We zouden ver na middernacht aankomen. Dat lijkt geen prettige optie dus,

Nu de koffer in….

Leo

De meiden en hardloopgroupies. Aug. ’09

De laatste avond op Blue Lake Centre van Kim, Leone en Martine vanavond aangeboden gekregen. De 3  weken van hun aanwezigheid is in een flits voorbij gegaan. Veel te weinig tijd gehad voor hen. Maar toch ook veel leuke dingen gedaan.

d1500fa3bc1In Jasper even naar de bikes gekeken en gevoeld. Langzaam maar zeker worden de meisjes enthousiast. Riny bestudeert de details op ’t dashborad. Kijkt hoe hard ie kan….

 

tipiKim maakt de plaatjes, Leone met name en Martine nemen het er even van. Het is bloedheet in de moordende juli zon op 1200 mtr hoogte. Paardrijden met deze hitte?…..

’n Eerste leuke happening was het paardrijden langs de Athabasca en boven over de ridge. Met z’n allen niet zo’n geweldige ervaring in de bagage maar toch steile hellingen op en af en zelfs even met zo’n beest “gehuppeld” zoals Martine dat vroeger noemde. Die van mij was een wat bazige merrie, die na leke stap wat groen van de grond wilde vreten of een halve groene boom meenam.

 

ff ’n plaatje tegen de mooie achtergrond door de horse guide.

Dat kostte dan weer 2 seconden welke zij direct in draf weer goed wlde maken. Geen enkele aansporing nodig. Als het 5 meter was dan gelijk in galop. Soms had ik m’n foto toestel nog voor m’n gezicht dan schoot in al weg. Maar goed beter zo dan zo’n gezapig beest dat niet wil.  De meiden vonden het ook geweldig.

Leone blijkt een begenadigd hardloopster, vaak ging er iemand (Kim) met haar mee maar soms ook alleen alhoewel ik daar niet wild op was. Kim is ook liefhebster. Met Martine een aantal keren gefietst. Heeft ook wel progressie. Baalt ook dat haar conditie nu niet geweldig is voor haar doen. Dat heb ik ook. Zij zag ook het eerst de 2 wolven onderweg. Leone zag nog een wolf bij ons huis. Daar zijn wel enige twijfels over maar de beschrijving klopt wel aardig. Verder enkele keren gekayaked en gekanoed. De meisjes hebben regelmaig op het dock gelegen in Blue Lake, bijna verbrand en lekker bijgekleurd. Het meer overzwemmen is dan al gauw populair.

 

goatsOp weg naar Jasper ’n stel sheep tegen de rotsen. Toen er een dikke truck langs kwam en z’n toeter even lostrok schoten de sheep omhoog. Vraag is hoeveel zijn het er?

 Jammer dat ik met Kim niet de weg op ben geweest maar misschien morgen in de Mall, die is groot zat om een marathon te houden.

Al vrij snel na aankomst naar Jasper geweest. Onderweg ’t wild gespot. De meeste grote beesten welke hier rondlopen gezien. Op een dakterras lekker gegeten en lekker geshopped.

Together

 

 

 

wisthlerZeker het afdalen. Machtige uitzichten over de Rockies. In de verte Mnt Robson duidelijk zichtbaar.

wisthler1

Op de terugweg langs Medicine Lake en Malinge Lake in de hoop een beer te spotten.

Beer3En warempel op de terugweg loopt er een langs het talud. Martine wilde er met alle geweld een zien. Maar zo gaat dat niet normaal gesproken. Als er dan op een gegeven moment wat auto’s langs de weg staan is de kans groot dat er een loopt. Ik heb ‘m nog even gevolgd voor een nog mooier plaatje tot angst en wanhoop van de meisjes.

Hinton natuurlijk ook bezichtigd maar een toeristisch trekpleister als Jasper is dat niet. Blue Lake staat bekend om de rust, natuur, meren, trails, canoe en kayak mogelijkheden. Dat promoten we dan ook.

Naar het Noorden Grand Cache afgelopen zaterdag 31/7 bezocht. Met Wild Blue Yonder aldaar een rafttocht op de Sulfur River gedaan. Machtig mooie natuur, wilde canyon, ijskoud water en een briljante stuurman (Johannes) en 2 uur verder staan we weer op het droge.

De laatste week zijn ook Hans, Margriet, Mariet, Stephan, (Kamperman) Tonny Nahuis, Renee Bax en Vincent Luttikholt op Blue Lake aanwezig. Primair op (werk) vakantie, maar daarnaast ook om van een 7-tal gebouwen de dakbedekking (Red Cedar shingles) te vervangen door asfalt shingles. Dat gaat technisch goed maar het weer kon beter. De ene keer onvoorstelbaar warm, dan weer een helse thunderstorm of een hele tijd regen achter elkaar. Dus ik vrees dat de laatste 2 gebouwen (ons huis en de garage) niet afkomen. Wel druk met de vakantie weekenden hier en ’t klussen ertussen door. Zij zijn ook mee geweest raften. 2 boten met Nederlanders (12 man) . Johannes is ook geboren uit Nederlandse ouders dus de instructies kwamen in het Engels en de toelichting in het Nederlands.

Onze dakwerkers laten ook wel zien dat Nederlanders harde werkers en geen praatjesmakers zijn en ’t weer (regen en de elementen) niet schuwen. Kortom mannen naar m’n hart, althans de meesten.

De meisjes hadden een BBQ  verzorgd vanavond maar het verregende, dus werd er binnen gebraden. Ook geen punt. Was gezellig. Zo meteen komen de anderen nog even afscheid nemen want de ladies willen morgen vroeg weg naar Edmonton, de stad vluchtig bezien en in ’s werelds grootste Mall ’n dagje rondhangen. Ik wil nog wat sportzaken bezoeken, wat broodnodige dingen + wat inventaris kopen, ’n nachtje overnachten en dan afscheid nemen van onze 3 sterren at the airport. Dat zal zwaar vallen vrees ik.

 

Tot zover voor nu,

Leo