Grote veranderingen in de wereld, en deze gaan snel . 20 dec'09

 De klimaattop in Kopenhagen, alwaar de wereldleiders bijeen waren,  zij nemen grote beslissingen. De vraag is of zij zelf die grote beslissingen ook zo graag willen nemen.  Hebben natuurlijk van doen met allerlei groeperingen in eigen beweging die ze allemaal tevreden moeten houden .  De linkerzijdes die wat ambitieuzer zijn m.b.t. de te stellen doelen en de rechterzijde die denkt aan de lasten welke deze maatregelen met zich meebrengen.

aardbol2

Zo gaat ’t bij ons thuis ook.  Neem nu m’n oudste broer, eigenlijk is hij een jaar jonger dan ik maar wel m’n oudste broer. Hij neemt nu het voortouw. Hij is een van de stuwende krachten binnen een internationaal opererend bedrijf in machines voor de maken van farmaceutische producten. Wellicht wordt hij anderzijds weer voortgestuwd door de meer progressieve partijen in eigen gelederen die zeiden :” Schrief ie now ok us ne keer of, ie mot now ow broer ‘ns  ’n meeltje sturen!”.  Hij is meer een type dat zegt: Ik sprek ‘m wal ’n keer of ik bel wel, maar dat doet hij ook niet zo snel.  Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor m’n andere broers. M’n oudste broer z’n vrouw zegt dus wat dwingender: En now stuur ie ’n mailtje! He zit ter al een half joar!”.  ’t Mailen via een computer zit ook niet in zijn genen. Soms slaat het wel eens een generatie over zegt men. Alhoewel mijn vader het ook niet had en z’n meeste zoons dus ook niet.

DSC_0258

Ik ben zelf wel redelijk behept, maar geen freak, met wat liefde voor de computer en wat daar al zo mee samenhangt zoals, internet, allerlei programma’s, meerdere websites en e-mailadressen, weblogs , web communities,  Hyves, Linked-in, Facebook en wat al net meer, alhoewel ook ik besef dat je niet alle facetten kunt beheersen.   En m.b.t. de genen: zijn zoon Sander  heeft een florerend  computer bedrijfje naast z’n dagelijkse beslommeringen. Dus die heeft het wel! M’n broer zei ooit al eens toen ik op de Commodore 64 wat programmaatjes zat te schrijven:” Daar ga ik me niet in verdiepen dat is voor freaks!”.  Dat was een teken aan de wand en heb ik niet vergeten.  Ikzelf wilde gewoon weten hoe zo’n ding of een programmaatje nu eigenlijk werkte. Dat was aan hem niet besteed. Maar nu kreeg ik dus een mailtje. ’n digitale brief dus. Eigenlijk, om nog wat preciezer te zijn, kreeg ik ‘m niet maar Riny, m’n vrouw. Zij stuurde ‘m door nadat ook zij haar verrassing uitsprak en me liet raden van wie we nu een mailtje hadden ontvangen . Dat lijkt evident maar een bericht, van m’n vrouw, replyen is toch ’n stapje eenvoudiger dan zelf een e-mailadres vergaren, intypen en versturen. Ik was enigszins geschokt. Gewoon een zeer ongewone gebeurtenis in ons simpele dagelijkse bestaan. Ik heb alle waardering voor de inhoud van de mail maar mogelijk meer nog voor de geweldige stap welke hij in z’n ontwikkeling heeft gemaakt.  Dan ga ik denken, dan krijg ik fantasieën b.v. dat ik mails krijg van al m’n broers.  Ik weet dat is nog weer veel verder weg maar toch wellicht ook niet onmogelijk.  Obama ging ook eerder weg van de klimaattop in Kopenhagen omdat er minder goed weer werd voorspeld. Dat geloof je toch ook niet  maar het gebeurt. Mailtjes van m’n broers, zou toch geweldig zijn.  Psja da’s nog weer een stap verder of eigenlijk een forse schrede of  een reuzensprong. ’t Dichts bijzijnde perspectief is dat de “koude” kant wat schrijft. Zo koud zijn die nou ook weer niet want zij mailen wel eens zoals ook m’n zus, dus ’t kan wel. ’n Brief schrijven is passé. Maar dat ligt niet aan dit tijdperk. Het briefloze tijdperk is 38 jaar geleden ingegaan. Toen zat ik een tijdje in de Cariben. Toen kreeg ik nog wel eens een brief van thuis van m’n ouders. Weet niet meer of er ook alinea’s van m’n broers en zusters tussen hebben gezeten.   Maar ik durf het te betwijfelen.  Niet dat ik zoveel brieven naar hen heb geschreven dat niet. Maar over e-mail valt denk ik niet te klagen.

De broers denken waarschijnlijk al aan de Survival van Beltrum op 10 jan. a.s. Het moet al gek gaan als we hem daar niet zien en in drie zinnen ’t laatste nieuws vertellen. Willy gaat met de hamburgers en koffie rond voor alle medewerkers aan de survival +1. Dat kan ik dan wel weer in hem waarderen. Als het er op aan komt is hij er. Per slot van rekening starten wij ruim voor de middag en komen pas tegen de avond weer in Beltrum terug. Dan moet je ’n hart versterkertje hebben. Meestal heeft hij ook iets in de binnenzak waarvoor we ons dan even discreet terugtrekken zonder de CAS (Int Sport Tribunaal) over onze ” whereabouts” te informeren. 

Mark1

 

Survival Beltrum

Hier Mark actief tijdens de run van vorig jaar. Van de duizend deelnemers was hij degene met de korte lycra broek. In uiterste balans poging tracht hij hier in de cat-crawl te komen met het kolkende water diep onder zich. Zoals te zien hier nog met bandje. Dit jaar wil hij ‘m zelf naar Beltrum brengen.

Het is en aparte wetenschap die survival. Elke hindernis verder naar Beltrum is een steeds zwaardere bariere om te overwinnen. De krachten lopen je uit de armen. Dit terwijl de ambitie om dat bandje in Beltrum te krijgen toeneemt. Kijken wie er dit jaar wint. Het Taku team is er klaar voor.

 

Bryan_dak

Dit weekend gespendeerd om Bryan te helpen met het dak van de 2e outhouse.  Temperatuur ligt tussen de -15 en -20C. Dus je moet wel wat doen om warm te blijven. Alleen is dat bijna niet te doen. Ladder op en af. Maar met het zonnetje op zaterdag was het goed te doen. We kregen de dakspanten en dakplaten erop. Inclusief de voorbereiding voor de volgende dag. Zondag zouden we de shingles doen. Het was anders koud vanochtend, echt mistig koud. Rond de middag even opwarmen bij Bryan binnen. Hij had bevriezings verschijnselen van z’n tenen.  Je moet de bergschoenen ook niet te vast dichttrekken. Maar na een voor de bloedsomloop ondersteunend glas Canadese wiskey, konden we er weer tegen voor een uur voor de andere zijde.  Waar we al bang voor waren geschiedde. Rond de middag was sneeuw voorspeld en die kwam prompt.  Dus even hard aanpoten en met een uurtje was dat ook gepiept en spoedden we ons naar Riny voor een paar Dutch handmade meatball’s. Nu sneeuwt het al een paar uur dus wellicht tegen de avond weer op de sneeuwploeg. 

Groetjes vanuit “sneeuwerig” Alberta.  Morgen begint de winter……..

Leo

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s