Barre tijden. Feb ’10

Het aangename van de terugkeer is wel de mooie winter welke we hier hebben. Alhoewel het ’s nachts -16C is wordt het met de blue sky en het daarbij horende zonnetje toch lekker overdag.

Op zondag, als we de locatie hebben gecheckt (cabins & hostels), volgt er een wandeling over Blue Lake. Ja idd erover. Het meer is stijf bevroren. Sporen wijzen uit dat er ook al mensen met een 1/2 tons truck op hebben gereden. Tevens blijkt dat zij hebben gevist achter op het meer bij de beverburcht. Het is warm in de zon en uit de wind. Omdat er behoorlijk sneeuw ligt is het zwaar lopen en dan loopt de temperatuur op.

Ook nog even naar Cache Lake. Daar aan gekomen de laatste 50 meter altijd stil naderen. In de zomer zien en horen we dan de common loon. Ik kijk er nu al weer naar uit, een machtig geluid dat die beesten maken. Nu tot onze verrassing steken daar 3 coyotes over van oost naar west. Nadat ik even kuch verdwijnen ze als een speer naar het westen het bos in. ’n Prachtige witte vlakte.

Thuis aangekomen lijkt het wel lekker om nog even buiten te gaan zitten.

Afgelopen zomer heb ik de vuurplaats al voor het houthok gesitueerd. Maar erligt nu een pak sneeuw op en rond. Dus dat eerst verwijderd en vervolgens het vuur aangestoken.

De zon blijft lekker pal op onze plek schijnen dus we zitten lekker. Bryan ook even gebeld. Hij is de hele dag bezig geweest de laatste hand te leggen aan de outhouses en slaat deze uitnodiging niet af.

Hij verdwijnt a.s. woensdag voor een week naar Jamaica. ’t Is hem gegund en dat vind hij ook wel. Hij heeft 4 weken op de tent gepast en op een goeie manier.

Van 4 tot 6 uur lekker buiten in de zon gezeten en ik voel nu dat ik m’n hoofd ’n beetje heb verbrand.

Uiteraard een lekker wijntje erbij. ’t Lijkt wel een apres-ski zonder alpine hellingen in de buurt. De fles druk je diepweg in de sneeuw zodat deze lekker gekoeld blijft.

Ja het zijn barre tijden met deze Alberta Winter!  Op 1200 meter hoogte in de sneeuw met zon dan is het een voorrecht hier te kunnen zitten. De maand in Nederland doet qua weer niet terug verlangen. Maar er zijn natuurrlijk veel andere aspecten.

Blue Lake Centre,   Alberta    Canada.

Advertenties

Back Home. Feb ’10

Na een lange vlucht weer teruggekeerd op Blue Lake.

Het afschied nemen van vrienden, familie en zeker van de meisjes is altijd weer moeilijk. Ons volgende bezoek aan Nederland hebben we nu nog niet vaststaan. De retourvlucht is nu gepland in April maar het is onwaarschijnlijk dat dat gaat lukken.

Bryan stond ons in Calgary op te wachten volgens afspraak. We landden ook keurig op tijd na een lange vlucht vanaf Amsterdam via Frankfurt.  Plan was te overnachten in een plaatsje ten noorden van Calgary bij Bryans dochter. Wellicht door wat afstemmings verschillen ging dit niet door. Dus reden we nog een uurtje door naar het Noorden tot Red Deer. Daarna nog een uurtje naar het westen tot in Silvan Lake. Daar een hotelletje gezocht, nog even wat gegeten ’n biertje en vrijwel prompt verzonken in een diepe coma tot 5 uur in de ochtend.

Om 7 uur Bryan gewekt, die dat wel erg vroeg vond, en direct route gekozen richting Rocky Mountain House. Na een ritje van een uur aldaar een ontbijtje gescoord. Vervolgd richting Saskatchewan River Crossing voor de koffie. Maar die was letterlijk en figuurlijk doorgestreept op de richtingsborden. Tot aan Jasper geen koffie.  Met moeite konden wij ons dat ontzien, voor de auto hadden we dat al tijdig voorzien en nog eens getankt voor vertrek. De signs gaven aan dat ie het nog 151 km moest volhouden. Het was prachtig weer, blue sky, enkele graden onder nul. Jasper zou + 2 worden in de middag. Nog enkele watervallen bekeken onderweg welke we ijs / sneeuwvallen mochten noemen. Ik verwachtte van de Sunwapta Fall’s mooie ijsvalfoto’s te kunnen maken maar no way. Alles bedekt met sneeuw.

Dus door naar Jasper. Daar gelunched in de Wistler’s Inn. Vervolgens na de nodige boodschappen in Hinton naar huis. 5pm thuis. Nog even gekeken naar de progressie welke Bryan gemaakt had met huis 1 (inmiddels gedoopt tot Muskeg Lodge). Bryan had onze kachel volgepropt met hout en ’t ontbrak alleen nog een ’n klein vlammetje of de warme gloed was daar.  ’n stukje zalm met toast op schoot met een wijntje en toen op kop ’t bed in. Wederom ’n coma van 12 uur, waaruit je dan wel in alle vroegte ontwaakt. -16C op de teller, Blue sky again, ’n mooi begin van een nieuw 2e jaar op Blue Lake.

Leo