Convention, auction & bonfire…… Mrt’10

Inmiddels al weer 3 weken op Blue Lake. Februari liet prachtig weer zien. Slechts 3 keer sneeuw behoeven te ruimen en dat was binnen 24 uur. Er viel bij elkaar slechts 15 cm, maar toch maar opruimen voordat ’t hard wordt. Nu het overdag nogal dooit is het glibberig alhoewel het nog niet echt een drassige boel is hier.

2 weken met gasten en daar ben je toch altijd van 6 tot 20 uur mee bezig. Je moet er gewoon zijn. Direct daarna naar Edmonton voor ’n Trade Show oftewel een beurs of nog meer to the point een Teachers Convention.  Teachers zijn hier kennelijk 80% vrouwen dus er was de hele dagen (2) wat te zien. Of al die onderwijzers niet de beurs bezoek plicht hebben weet ik niet maar ik heb er weinig gezien alhoewel zij er allemaal 2 dagen vrij voor krijgen. Het was wel boeiend om er achter te komen wat die mensen precies beweegt om naar Blue Lake te komen met groepen. Ongelooflijk veel van hen gaven te kennen Blue Lake te kennen, of zij waren er geweest, soms 20-30 jaar geleden.

We hebben een sportieve achtergrond gekozen welke naar de activiteiten verwijzen welke we bieden aan onze gasten. (DE OLIFANT IS VAN ONZE BUREN) Om de prijs voor zo’n eerste keer wat beperkt te houden slechts een 3 meter tafel gereserveerd.

Wellicht volgend jaar als we wat beter kunnen inschieten op de gebeurtenissen een ruimere stand. Toch kregen we veel belangstellenden langs.

Direct na terugkomst zouden we naar een veiling (auction) van een restaurant met alle inventaris gaan. Natuurlijk van te voren een lijst gemaakt met welke artikelen we zouden willen kopen en tegen welke maximale prijs. Natuurlijk geen 100% trefkans maar toch aardig gescoord op een aantal artikelen wlek we wel wilden. De wat grotere zaken werden ons te duur. Anderzijds is het ook oed om het eens mee te maken. Voor onbekende in het metier beginnen ze niet op 20% van de gewone snelheid, nee direct full speed van acquit in een ratelend onverstaanbaar engels. Globaal kon je de getallen horen. Maar het bedrag dat op dat moment max geboden is en het daarna volgende wisselen ze continu af. Maar goed zo nu en dan je nummer omhoog en dan weet je snel genoeg hoe het werkt. Soms gaat het mis en had je nog wel iets verder willen gaan maar is het al afgeslagen en aan iemand gegund. Als je iets absoluut wilt moet je profesionele opkopers ff inseinen dat ze zich ff gedeisd houden. Dat werkte bij twee dingetjes die we absoluut wilden tegen niet al te veel.

Vanochtend alle aankoopjes uitgepakt en een (tijdelijk) plaatsje gegeven. Sommige moeten nog gedemonteerd worden in dat etablissement. Dat zal maandag worden.

Vandaag de nieuwe Blue Lake website welke een dezer dagen in de lucht komt nog wat opgepoetst. Wat rekeningen geschreven, een controle rond gemaakt langs de meren en enkele gasten verzocht te parkeren op de P plaatsen.

De zon scheen, dus ons “bonfire” aangestoken, Riny opgetrommeld en verzocht te “kappen”.

Er moest nog van alles afgerond worden maar ze kwam toch “down hill” en we hebben ’n uurtje gepakt in de volle zon. ’n Wijntje erbij, zalmpje, toast etc. Wie doet je wat.  De drank moest op een natuurlijke wijze gekoeld worden om ons groene imago geen geweld aan te doen.

Ondanks ’t groene imago kon ik de verleiding niet weerstaan om de vogeltjes wat te voeren. De gray Jay is een nieuwsgierig rakkertje dat je uit de hand eet, na een aantal tussenstapjes.

We zien hier niet zoveel vogels dus is het zaak om er wat te lokken. Ik hoop dat ze snappen dat dit opportunistisch gedrag was en hier geen rechten aan ontleend kunnen worden.

Je zou denken dat ze echt honger hebben maar midden in de zomer met plenty food doen ze dat ook.

Dat zo’n beestje zo’n situatie vertrouwd en “uit m’n hand eet” is toch byzonder. Nu Riny nog!

Ja,  Natuurlijk is dat een grapje………

Dit niet, deze white tail deer bok liep rustig over de weg toen wij genoten van ’t bonfire. Kijkt me een tijdje recht in de camera aan, “denkend” die ouwe komt me over dat gladde wegdek toch niet na.

Nee voeren deed ik ‘m ook niet. Dat verzwakt ’t beest meer dan dat ie sterker wordt. Je bent er overigens ook niet toe in staat omdat ze anders aangeboden voedsel niet zien. De stofwisseling van de hartachtigen staat gedurende de winter op een lager peil waardoor ze lange tijd zonder veel vers voedsel kunnen.

In middels is het 1 maart. Van Riny hoor ik dat we 35 jaar getrouwd zijn vandaag. Dus een heugelijk feit te vieren. Dat gaan we nu doen en dan de koffer in.

Leo

Advertenties

5 thoughts on “Convention, auction & bonfire…… Mrt’10”

  1. Gefeliciteerd!

    Helaas is de beren-slaapzak nog steeds onvindbaar, maar ik zal er nog een keer een poging voor doen.

    Update trommel: hij is een beetje krom-getrokken maar al wel enkele keren bij vence repetities gebruikt. Klinkt erg goed met een paukestok! T podium zal ie niet meemaken, aangezien hij lager is gaan klinken. Van een zuivere ‘D’ zit ie nu ergens rond C#…

    groetjes!

  2. lang zullen ze leven, in de gloria!!! Nog heel veel goede jaren samen.
    Wat een geruststelling Leo, dat het een grapje was betreffende Riny eten uit je hand. De stand ziet er leuk uit, ik snapte de olifant al niet. Maar wat doet die buur dan in Canada met olifanten??
    Groetjes en tot de volgende keer. Gerda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s