Jubilea en Daylight saving. March 15th. ’10

Van het ene jubileum val je in het ander. 1 mrt herdacht en gevierd dat ik 35-jaar met de zelfde vrouw slaap. 10 mrt dat ik alweer een jaar langer op deze aardbol rondloop en weer aan een nieuw jaar begin.

Ik kreeg een meeltje ’n weekje daarvoor uit m’n vorige leven. De zoon van een zaken relatie uit Duitsland had een gaatje gevonden in z’n drukke studenten leven en bezocht z’n iets minder drukke jeugdvriend op Vancouver Island die daar voor een jaar verblijft. Op ’t vaste land, ja wat is vast: Vancouver Island is groter dan Nederland, aangekomen wilden zij van Vancouver, even de Spelen bezoeken en dan naar Jasper. Dan zit je vlak bij Hinton dus zegt z’n “Vater” :” Du sollst den Slxc3xbctter da besuchen! Er wohnt da irgendwo im Wald!”  In Duitsland luisteren de kinderen naar hun ouders dus hij doet dat na dat meeltje.

Na wat biertjes ’s avonds ’t plan voor de volgende ochtend besproken. Rock Lake werd het, je moet met zulke gasten toch iets doen. Ook gemeld dat er eerst een verjaardags ontbijt verorbert moest worden. Zo gezegd zo gedaan en Bryan, kreeg ook lucht van de gebakken bacon met eggs, was dus ook van de partij.  Met die bagage konden we op pad.

De lange gravel – road (32km ten westen van de Highway) naar Rock lake werd ook slechter en slechter. ’t Laatste deel was niet geschoven.  Dus hobbelend over de gladde geplette sneeuw. Ik hoopte dat ’t ook niet steiler zou worden. Zo’n geweldige grip hebben m’n zomer banden ook weer niet, ook al is het een 4WD. Na ’n uur kwamen we aan zonder schuivers en tegenliggers. Er stonden wel 3 auto’s van de boswachterij!! Zij waren met sneeuwscooters op pad.

We lopen ’n 20 min vanaf “George Kelly’s  Lodge” naar het begin van Rock Lake. Ik zie enkele zwarte plekjes op het meer en een open water gedeelte richting de uitloop van het meer.

a87e2825d51

Eerst denk ik bevers maar zie al snel dat deze lijven meer soeplesse hadden.

De slotsom was otters maar had geen idee of die hier voorkwamen. (Later thuis bleek dit wel mogelijk).

Soepele sierlijke lijven, spelend in de zon en het ijskoude water.  Langs de oever liepen we tussen de bomen. Iedere keer als zij een glimp van ons opvingen waren ze ’n minuutje verdwenen, maar moeten toch luchthappen waardoor we ze telkenmale terugzien.

Ik was ook gelijk gewaarschuwd voor de mogelijke dunne ijsvloer in de buurt van de onderstroom.

We proberen eerst voorzichtig het ijs. Maar als het blijft drijven met zo’n enorme sneeuwmassa dan kunnen onze paar kilo’s er ook wel bij. Gewoon gezond verstand gebruiken.

Maar naar de over kant is wel een heel eind, wel in de zon maar ook een koude wind welke pal tegen staat vanaf de gletscher verweg aan de overkant. Ik had geen idee van hetgeen “die Junge Burschen” in gedanken hadden maar zei: “Kom ’t is een heel eind” en prompt begon ik maar te lopen. Alhoewel we de sneeuwschoenen bij ons hadden loop ik als het even kan zonder. Zo nu en dan schiet je er een keer door tot de knieen. Die Jungs volgen!

Na een uurtje zijn we aan de overkant. Ik loop een tijdje onder langs de voet van de opgaande helling totdat ik denk we moeten maar eens naar boven naar het uitzichtpunt waar ik vorige zomer al eens had gestaan maar van de andere kant was genaderd. Het blijkt al gauw dat ik veel te vroeg de helling opgeklauterd was dus nog ca een km langs de helling, op gelijke hoogte, door de sneeuw en langs de spekgladde modderhelling klauteren. Het oppervlak dooit in de zon en is nat van het sneeuwwater en lijkt op vette leem. Dus dat glijdt wel.

Na een half uur zien we de rots en daar is het lekker uitblazen in de zon.

Dan wordt het tijd om terug te keren naar de auto.

Op m’n buikje m’n trotse nieuwe aanwinst. ’t Verjaarskadootje van Riny: ’n Prachtige splinter nieuwe binoccular! De vorige was ik verloren ergens op of rond Blue Lake.

We nemen een kompaskoers op 70xc2xb0 en na 30 min door het bos door de diepe sneeuw komen we op de trail welke ons terug zou moeten voeren naar de auto. We komen idd op de trail. Deze is platgereden door de boswachter skidoo’s dus dat loopt geweldig. Vervolgens 6 km terug. Onderweg horen we vanachter sneeuwscooters aankomen met Conservation Officers.  Bij ons gekomen, toevallig juist bij ’n cabin maken we een praatje. Ik zet vlug wat koffie en onder het genot daarvan praten we even bij. Uiteraard kennen ze Blue Lake. Waren aflopen zomer bij ons op de koffie geweest, dus inmiddels bekend volk. Gezellig. Rond 4 uur PM weer bij de auto. Toch wel een pittige wandeling geweest, en in hoog tempo terug gelopen. De Jungs waren Verrxc3xbcckt en hadden de rug evenals ik kletsnat! Dat is niet goed in deze omgeving.    

Rond vijf uur terug voor m’n verjaarspartijtje. De gasten hadden al enkele keren getoast en gezongen inmiddels. Na een snelle douche zat ik er weer kiplekker bij. Na een uurtje rust kwamen die Jungs ook binnen. Hadden toch even geslapen. Waren onder de indruk van de tocht gelukkig. Bleven overigens ’s avonds wel erg lang met ’t laatste biertje. Toch meer aan m’n duurvermogen werken.

Op verzoek van Bryan zijn we zondag laat in de middag naar Jasper gereden. Onderweg langs Talbot Lake zit er eentje te ijsvissen midden op het meer. Bold_eagle_3

Het verhaal wil dat ik Riny heb uitgenodigd voor de film “Green Zone” met  Matt Damon. Nou die ken ik dus dat lijkt wel wat. Voor aanvang gezellig wat gegeten bij de Italiaan.

Jasper_lake Ook kijk je onderweg uit over Jasper Lake. Is nu vrijwel leeg, dus ’n zandwoestijn. Als je er langs rijdt wordt de auto bijna gezandstraalt.

Uit de wind is het een machtig vergezicht

Maandag ochtend is het weer BAU (Business As Usual) ’s Ochtends eerst de e-mail verwerken, dan telefoontjes. In de winter vaak vanuit de keuken bij het ontbijt.

Je hebt er gelijk een soort dierentuin bij.

Er lig nog veel sneeuw maar tegen de bosrand veel gedroogd gras (of te wel hooi). Da’s voor deze dieren geschikt.

Vandaag 15C. In de zon is het lekker warm. Het smelt als de boter. Alleen het water kan niet weg door de bevroren bodem. Dus gladde ijs vloertjes overal als het ’s nachts weer een graad of 8C vriest. Gisteravond om 11 uur, terugkerend vanaf Jasper was het +5C. Toch daalt de temperatuur ’s nacht weer behoorlijk. Maar de dagen zijn goddelijk.Gister, March 14th, is men hier begonnen daglicht te sparen. Oftewel zomertijd………tijdelijk maar 7 uur van Nederland verwijderd………nog 7 nachtjes slapen ……..dan begint de lente!!

Groetjes Leo

Advertenties

3 thoughts on “Jubilea en Daylight saving. March 15th. ’10”

  1. Ook een leul verhaaltje:
    “Call of the wild” van Guy Grieve. ISBN 978 0 340 89825 3
    Wel een warme wollen trui aandoen als je het boek leest!

    ***Leo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s