Paaschbergers in de foothill's Aug 23rd, 2010

6 dagen geleden vertrokken zij uit Calgary,  wel op echte “TREK’s” mtbikes welke in dit landschap niet misstaan, en zondag avond aangekomen in Cadomin. Nog 75 km te gaan. Je zou het verwachten van Johan maar Herman had z’n eerste aanvaring met het gezag. Nu weten we dat administratie niet z’n sterke kant is dus met het op tijd inleveren van z’n “where abouts”  ging het fout. Wat wil het geval in Canada. Als je op een “onbewaakte” camping gaat staan dan moet je wel betalen en wel binnen ’t half uur. Aan dat soort tijds limieten heeft Herman ’n broertje dood vandaar dat de administratie nog even op zich liet wachten. In Cadomin zo’n fanatieke dienstrakker aan de deur die met bruut geweld op de deur van de forse camper hamert en behoorlijk te hard roept: “Police, open the door!”. Herman vliegt bijna door het plafond en Hanny roept dat dat ook wel wat minder had gekund.  Dus de schrik zat er even in. Riet zag door een zijraampje al dat 't 'n vals alarm was. Wel stonden ze op een goddelijke plek niet ver van de hemel in de middle of nowhere, als je de gygantische kolenwagens even niet meerekent die ’n paar honderd meter verderop onze brandstof uit de dagmijnbouw naar de trein brengen. Herman had wel ’t kampvuur op de waakvlam, bang dat de kolenhoudende ondergrond ook in de fik zou gaan.  Dus dat vuurtje hielpen we even op nivo door wat extra hout te hakken op handkracht.   Het druppelde een beetje maar daar trekt ’n fatsoenlijk vuur zich niet heel veel van aan. Toen we die avond laat weggingen moest Herman nog steeds z'n formulier inleveren.

Ze waren in goede gezondheid aangekomen. Hadden genoten van de (on) en gerepte natuur,

Finish4 
de bossen, rivieren en de hellingen. Totaal zo’n 5500 meter geklommen tijdens hun 600 km lange tocht. Nu hadden zij mij gevraagd om hen tegemoet te fietsen tot Cadomin en dan samen terug.

Finish3

Ik heb alle mogelijke alibi’s aangedragen en zelfs Johan accepteerde dat ik de andere ochtend niet stipt om 9 uur bij de shop in Cadomin zou staan. Dat feit bezorgde me een heel wat betere nacht rust dan voorgaande nachten.

Maandag ochtend echter kreeg ik toch wat kriebels welke ik eerst nog even kon onderdrukken maar om 11 uur ben ik toch met de ATB samen met Ruurd vertrokken richting Hinton. Ik had bedacht dat zij omstreeks 12 uur, uit het zuiden komende, ongeveer bij Highway 16 zouden (kunnen) zijn.

Finish1

We stonden er nog geen 2 minuten, Ruurd zou zojuist richting Hinton gaan (3km) om te zien of zij al niet aan de koffie zaten, of daar komen beide fietsers, klagend over de tegenwind downhill, aansuizen direct achtervolgd door de camper met Hanny & Riet. Dus perfecte timing want zij hadden ook trek in koffie metxe2x80xa7  in Hinton bij de Old Grind.

Na een half uur pauze begon de etappe naar Blue Lake. Ca. 25 km met 500 hoogte meters waarvan een strakke klim van 400 meter.

Rond 3 uur kwamen we gezamenlijk aan bij de Blue Lake entree. Daar stonden alle dames met camera’s, bloemen kransen, toespraken en wederom koffie.

Finish2

Conclusie: Herman en Johan hebben ’t glansrijk gehaald evenals Riet en Hanny met de camperrit.  In een legendarische toespraak memoreerde Riet de ontberingen welke ze hebben ondergaan in de voorbereiding en tijdens de koers. Emotioneel werd het toen   daadwerkelijk de bloemkrans werd omgehangen en nog wat extra "kettingolie" werd overhandigd. In 't dankwoord onderstreepte Johan nog de onbaatzuchtige support welke zij hadden ondervonden, anders was dit resultaat zeker niet bereikt. De Canadese Rockies zullen na deze  onvergetelijke race voor altijd anders zijn….  

Finish5 
 

Door de bezoekers werd nog een fles Champgane overhandigd om het
samenzijn nog wat extra luister bij te zetten. Natuurlijk ook nog allerlei leuke Nederlandse boekwerkjes en tijdschriften om toch een beetje bij te blijven. Alhoewel ik geen cent meer te makken heb, nu ik 'n trotse Harley rijder ben, kreeg ik toch een luxe Harley knip. Riny kreeg een lekker geurtje om de beren, die dit jaar al helemaal gek zijn in en rond Blue Lake, nog wat gekker te maken.

Dit 3 jarige mannetje is vast van plan om zich hier blijvend te vestigen. 

Huisbeer

 Gister wat gekanoed, wat film opnames gemaakt en vandaag ’t vervolg van de film opnames met de ATB en een hike naar de Oger Canyon o.l.v. Ruurd. Nu iedereen moe en voldaan bijna op bed.

Groetjes Leo

Advertenties

Wildfires: Friday Aug 20st 2010

Afgelopen dagen stonden in het teken van de bosbranden in BC. Canada is een groot land en BC is ver weg. Rusland is ook ver weg van Nederland maar er kwam wel rook vandaan tot in Noord Duitsland.
Hier komt de rook van de bosbranden uit het (Noord) westen. Er waren gister 279 branden actueel waarvan ook enkele grote ten westen van Kamloops en Prince George. De effecten zien we hier. Het zicht was gister tussen de 100 en 200 meter. Terwijl je behoorlijk last kreeg van de luchtwegen zodanig dat je aan die lucht wilde ontsnappen. Dat gaat helaas niet want 't is overal. Ook binnen ruik je het. Er bellen mensen uit Hinton of het hier minder is, zij wilden dan hier overnachten. Maar verder naar het noorden was het nog erger werd ons verteld.
De zon is oranje gekleurd met een mooie rand eromheen, dat vinden wij Hollanders wel weer leuk. Maar er wordt niet gevoetbald. Sterker: intensief sporten werd afgeraden.
Onze vrienden Johan en Herman zijn met de ATB onderweg van Calgary naar Hinton. Dat is wel intensief, zeker voor Herman topsport. Ze zitten nu in de buurt van Nordegg en hebben vandaag een rustdag. Zaterdag en Zondag fietsen zij naar Cadomin. Maandag ochtend om 9 uur vertrek naar Blue Lake voor een laatste etappe van 75 km. Grotendeels over de Highway 40. Om 9 uur vertrek bij de enige Store in Cadomin. Wellicht fiets ik een stukje tegemoet.

(Johan meldde vanmiddag dat het met hen goed ging en met de meisjes ook. Hij vroeg wel expliciet naar de rook condities, dus had er daar ook last van.)

Vandaag is de lucht wat beter. Ik hoop op veel regen in BC. Betekent oveigens waarschijnlijk ook onweer met veel blikseminslagen hetgeen weer nieuwe brandhaarden kan betekenen.
Het zicht op de bergen rondom is weer wat beter. De contouren zijn weer zichtbaar maar het ruikt nog naar brand. Valt me mee dat de rookdetectie in de Cabins niet zijn afgegaan.

Leo

 

Guus & Siny. begin Aug '10

Guus belde enkele dagen van te voren dat ze in Banff waren zodat we ons konden voorbereiden. Maar hun kamertje was al klaar en 4 dagen later doken ze al vroeg op de ochtend op. Ineens stonden ze voor onze neus. Hadden links en rechts al iemand gesproken. Inmiddels krijgen we al wat ervaring met 't uitstippelen van een programma voor een ieder in onze omgeving. Toch zijn er verschillen. De een wil raften terwijl de ander liever de beaver Board walk doet of beiden. Velen missen de eenvoudigste route naar de Athabasca Lookout. De een durft (nog) niet de ander laat zich leiden door een slagboompje en weer een ander wil de steilere route. In ieder geval een mooi uitkijkpunt zeker in de vroege ochtend als de zon nog uit het oosten komt.

Ik dacht Guus zal wel een dag weg willen op de motor maar geen allesoverheersende aandrang in die richting terwijl ik stond te wippen om weg te komen. Dus niks van dat alles. Ik moet er alleen op de HD opuit. Nu is een rondje rijden van een paar uur hier ook wel lastig. 't Kleinste Noord-westelijk rondje is al gauw 1400 km (Grande Prairie, Prince george, Jasper, Hinton). Noord oostelijk 950 km (dat is via Grande Prairie, Whitecourt, Edson Hinton). Dan maar Zuid-oostelijk. Bijna 600 km. De moosite route wellicht maar wel met 200 km gravel road. 100 km erbij en je kunt harde weg door de foothills. Dat ga ik wellicht met Jan Kuiper maar eens doen op een mooie dag.

Oja, na dat gemijmer en gereken via de route planner, Zuid westelijke route: ook 1300 km. Via Jasper-Kamloops-Golden-Banff en via jasper terug naar Kamloops.  Ook een heel lengte. 2 dagen wellicht. Ook een mooie. We zien wel.  

Op z'n eerste wandeling, nog tussen de gebouwen had hij al z'n eerste "bear encounter".  Wandelend op de gravel road ineens links direct langs de weg een  beer tussen de bessenstruiken. 'n Foto was lastig maar wel duidelijk. De beer wilde de boom in doch deze was te klein en boog krom. Dus vrat ie maar door aan de bessen aldus het relaas. Guus deed enkele stappen terug en stelde z'n camera koelbloedig in en knipte de bewijs stukken aaneen. Even later kon ik met Siny aan het zelfde struikje ook vaststellen dat 't een 2 a 3 jaar oude beer was. 'n Echte dus. Oppassen en de bordjes ("bear in area") weer tegen de bomen.

Ook de moose liet zich deze zomer regelmatig zien met haar twin. Helaas is er nu een afgevallen. Wellicht gepakt door een beer, wolf of coyote. Psja 60-70% haalt het eerste jaar niet. En voor zo'n beest is het lastig om twee kalveren in de gaten te houden.  't Kalf welke in onze tuin z'n tweeling zusje in de benen trachtte te krijgen leeft denk ik nog. Iets meer bij de hand en dat scheelt je leven in deze harde natuur.  

 

Calfs2

Alhoewel:

  • er hier geen zalm zit / of zwemmend hier kan komen, 
  • de Canadezen, zover ik kan overzien geen echte zalm eters zijn,

……………….scheppen we er wel een enorm genoegen in om zo nu en dan een zalmpje op de BBQ te gooien.

Guus1

Aangezien het ook de laatste avond is dat de meisjes hier zijn doen we dat ook in een klein gezelschap. De  visjes lieten zich goed smaken.

De ander ochtend was het vroeg afscheid nemen van G&S en zijn we met Leone en Martine richting Edmonton gereden. Guus ging naar het westen richting Clearwater. Hij bericht zelf daarover verder.

2 dagen later ontvingen we het bericht van het overlijden van Renee Baks. Dat is de keerzijde waar we van schrokken. Hij was 2 jaar achtereen aktief op Blue Lake. We bewaren goede herinneringen aan hem als een hardwerkende sympathieke vent.

Guus en Siny zijn beide druk geweest met 't schilderen van ons huis. De daklijsten en basement moesten nog diep bruin, de kleur van de dakgoten volgens Riny ……de architect.

House3

Je ziet het zelf het is nu prachtig die combinatie.  Ik heb de voordeur nog even gestreken zonder goed te gronden maar het beeld is goed. Vandaag het gras gemaaid want het was al weer veel te lang. Een relatief nat jaar met zeer regelmatig een bui maar ook veel zon. Ander punt: no or hardly bugs dit jaar. Vorig jaar werd je relatief lek gestoken maar nu weinig last alhoewel ik dat van elders anders hoor. Dus er nu hier maar van genieten. 

 

Aug 2010.

Laatste dag L&M. Aug 11th 2010

Vandaag laatste dag met de meisjes, Leone en Martine, hier op Blue Lake. Morgen brengen we hen weer weg naar Edmonton. Natuurlijk moeten zij daar nog ff de WEM in. Zelf moeten we ook nog wat zakelijke boodschappen doen daar. Leone & Martine zijn dan al weer 3 weken hier geweest. Die tijd vliegt. Ophalen uit Banff, de Ice Fields Parkway, en 3 drukke weken hier, het is zo weer weg. Zij hebben wel gezond (in de zon gelegen) en veel gestudeerd, ja dat moest ook nog. Vrijwel direct na thuiskomst, naar Groningen en weer bewijs afleggen dat je wat gedaan hebt. Wel schijnen het enkele belangrijke tentamens te zijn. Ben benieuwd. Nu is het nog even ploeteren en foeteren.

Guus & Siny zijn 'n weekje hier geweest. Hebben de omgeving bekeken en wat klussen gedaan rond ons huis. De bruine kleuren zijn toegevoegd. Het dak was een maand geleden al opnieuw gedekt met bruine shingles. Nu de basement en daklijsten 2x geschilderd. in een frisse bruine kleur, ja dat kan.
Leo

House3

Mark & Karin +++ Aug 2010

Mark & Karin samen met Kirsten, Imke en Myrthe hadden hun Canada reis al vroeg en gedegen voorbereid. Dus wisten we al lang van te voren dat zij hier zouden komen. Eerst zijn zij in St. Pierre en Winnipeg langs geweest bij wederzijdse familie. 30 jaar geleden waren wij daar ook al eens geweest. Carl & Ricky zijn al enige jaren uitgeboerd en wonen nu tegenover de voormalige boerderij in een destijds nieuw gebouwd Log-house. Alleneven en nichten wonen in Winipeg of Edmonton. Mark en Karin hebben hen allemaal bezocht en toen het vliegtuig genomen en naar Calgary gevlogen.  Na een mooie reis door de Rockies op Blue Lake geland. Samen een lijst opgesteld met mogelijke dagtrips vanaf Blue Lake.

Bijna punts gewijs hebben zij de lijst "afgewikkeld" en daardoor veel gezien.  Ook de lokale moose en de beren. Op 'n mooie dag zwommen Martine en Leone naar overkant op Blue Lake en terug. Nauwelijks terug of 'n man met een kano deed dat ook en zag op de plek waar Leone en Martine rechtsomkeert hadden gemaakt een zwarte beer in het water zwemmen. 't Beest maakte zich snel uit de voeten op de kant. Maar toch wel weer even met de neus op de feiten gedrukt.

Vlak daarna een beer vlak bij de Main Lodge, rustig bessen vretend scharrelt ie rond de gebouwen. Toch wel even iets om rekening mee houden. Dit jaar veel beren gezien rond 't Centre. Blijkbaar ook veel bessen in deze periode.  Volgens de Scott Sunderwald, de Conservation Officer, zijn er ook meer beren dan vorig jaar. In de buurt van Peppers Lake moet ook een grote grizzly zitten. Die hebben een "werkgebied" van zo'n 1000 km2, dus zal deze ook wel eens hier langs komen. 

M&K1

The spot to be, was atuurlijk the dock of Blue Lake! daar hebben zij uren  doorgebracht in de zon. Echte waterratten! 

M&K2

Klimmen was ook helemaal hun ding. Ik zie hen in de polder nog wel eens een survival trainings centrum bezoeken. Maar nu als voleerde klimmers.

M&K4

In de apekooi, wat het eigenlijk nog niet is, brachten zij ook uren door. Voor en na elke maaltijd waren ze er in ieder geval te vinden.

M&K3

Na een avontuurlijke kanoe tocht door de creek kwam iedereen behouden aan op Cache Lake.  Dat was wel een statie foto waard.


M&K5

Natuurlijk werd er ook aan het eten de nodige aandacht besteed.  Riny maakte zich sterk voor een warme ontvangst met een "cold supper".

M&K6

Als ervaren paardrijders moest er ook een ritje worden gemaakt bij Rockie. Voor iedereen een passend paard zelfs voor mij een grote met veel energie.Leone en Martine gaan ook mee.

Leo

Griemelink Family eind july '10

Henk & Erna hadden hun Canada reis minutieus gepland. Een strak schema met de verblijfsduur te Calgary, Banff, Lake Louise, Jasper, Hinton en Edmonton.

Henk was helemaal in de mood om een berg werk te verzetten maar natuurlijk was de familie er ook. Het dak van ons huis was een mooi projektje. Bloedheet weer soms maar Henk was, zoals gebruikelijk, weer de drijvende kracht achter de freewheelers. Met 3 dagen zaten de nieuwe shingles erop. (Zie Guus & Siny) Nu nog het bruine schilderwerk van daklijsten en basement. Erna en kids zwommen rond het dock op Blue Lake en lagen te zonnen, te lezen of met Henk te ravotten . Regelmatig een BBQ op een houtvuurtje, een hike rond de meren, Athabasca Lookout, canoen en kayakken,

Henk1

paardrijden met Larry, dagtochtjes en 's avonds tijd voor een biertje en verhalen ophalen uit de oude doos. 

En niet te vergeten, Henk doet ook de lange apehang, en ook in 75 sec. Die ouwe doorgewinterde survival atleet toch.

Henk2

De 75 seconden waren op de helft van 't touw al voorbij toen 't up-hill ging beginnen. De snelheid zat er in het begin goed in.

Henk3

Het ophalen van verhalen ging vervolgens weer erg goed. Let ook op de pikante details.  (Groene beugelflesjes, 2 visvormige objecten (zalm), muziek uit 60-70-ties)

Helemaal te gekke tijd gehad met z'n allen.