Najaars perikelen. Oct. 13, 2010.

De zomer activiteiten lopen ten einde. Midden september hadden we al een behoorlijk vrachtje sneeuw dat heel geschikt was om wat winter foto's te maken van de Low Rope Course.

LowRope1 

De laatsten die daar last van lijken te hebben zijn de studenten zelf. De touw hindernissen zijn natuurlijk ook in de winter zonder problemen te overwinnen. 

LowRope2 

Maarten legt dat ook uitgebreid uit.  Maar uit z'n ooghoeken ziet hij de sneeuw en dan loopt ie al warm. Op die dag wilde hij de XC-skies al onder doen voor een hike.

LowRope3 

Maar eerst nog een kano tocht.

LowRope4 

Ook voor ons is het een openbaring hoeveel "kids" in principe ook de lastiger hindernissen al geheel of gedeeltelijk kunnen nemen. Kun je deze horizontale ladder voor de helft of 3/4 bij de instructie, dan kun je 'm tijdens de race helemaal. Meestal is dat waar en dan blijkt wat competitie kan doen.

Nu de school groepen, meestal voor een introductie periode, hier geweest zijn zijn we druk met de opzet van een winter programma. Dat gaat iets worden met Igloo's bouwen en erin slapen, iets op het ijs of ijsvissen, natuurlijk spoorzoeken van beesten en ook check-points, kaart- en kompas. In ieder geval naar buiten en ook langs de touwen. Maarten kan niet wachten.

Overnachten doen de scholen normaliter in tenten op de campsite. Maar wellicht 's winters in de bunkhouses. De laatste weken hebben we veel tijd besteed om deze wat op de knappen aan de buitenzijde. Daar zie je 's nachts natuurlijk niets van maar geeft ons in ons warme huisje wel een goed gevoel.

Bunkhouse1 
Riny hier, als stuwende kracht,  in de picture, maar Jasper & Maarten hebben het leeuwendeel van het schuur en schilderwerk gedaan.

Bunkhouse2 

Ook Ruurd heeft met name aan de eerste bunkhouse met shelter een fikse bijdrage geleverd.  Voordat de laatste likjes verf erop kwamen was 't mijn taak om het timmerwerk van alle rotte hout te vervangen. Alhoewel 't klimaat hier anders is rot het uiteindelijk ook wel. Gelukkig ziet het er nu weer goed uit, alhoewel het eigenlijk nog wel een laagje kan gebruiken voor een 100% dekkking. Jammer dat de Survival groep dit mooie onderkomen niet heeft meegemaakt. Wellicht hadden die dames dan een andere, minder luxe, keus gemaakt.

Dus weer heel geschikt om deze winter schoolgroups in onder te brengen en een "bizar" programma voor te schotelen.

Deze zomer hebben we een aantal keren met bezoekers de Athabasca bedwongen.  't Was deze zomer ook aanzienlijk natter en kouder dan hetgeen ik gewend was. Gister met Riny, Maarten en Jasper wat rond gekeken langs de Wild Hay.

Wildhay 

't is het gedeelte oostelijk van de Highway 40. Op veel plaatsen bij laag water redelijk ondiep. Maar in Juny of July is dat een veel leukere rivier dan die ontembare Athabasca. Meer leuke picnic / overnachtings plekken, visplaatsen en beter te beheersen voor minder getrainden. Dus hier gaan we enkele mooie dag trips uitzetten of wellicht meerdaagsen. 't Kost wel wat transport inspanningen met timings problemen. Maar met wat geduld, en wie heeft dat hier niet, valt dat op te lossen. Communikatie met simpele middelen is er niet bij.  Dus houden we het bij afspraken. 

Na die studiereis nog wat gewandeld rond Jarvis Lake met in het achterhoofd XC-ski trails en de connectie met Blue Lake trails. Dat gaat ook wat worden.

Zo blijven we hier bezig.

Omdat het seizoen ten einde loopt en het de laatste week mooi weer is begon het weer te kriebelen van middag rond een uur of twee. De zon scheen, 'n graad of 12 en redelijk blue sky. Dan weet je het wel, brommer weer!

Dus ik trek 'm uit de stal, olie controleren en wind in de bende! Starten en ik word helemaal gek van dat geluid. Lekker warm laten "idllen". Oftewel stationair laten warm draaien.  Jas an, das um, knip met, chaps on,

ff naar het Noorden op Highway 40. Zo'n 15km om te zien wat men daar met de weg aan het doen is. Allemaal bypass stroken aan het bouwen. Toen weer terug. Naar Hinton, rechts af richting Jasper. Kon er met de benzine net komen. 2e Deel van de tank is altijd snel leeg. Dus daar tanken, 'n rondje jasper maar geen nieuws en geen tijd. Eigenlijk wilde ik de weg naar Malinge Lake nog eens doen, dus gas erop, jasper uit, richting oost weer en rechtsaf naar Maligne Lake. Mooie bochtige heuvelachtige weg welke langszaam zo'n 600 meter oploopt over 50km. half uurtje toeren en half uurtje terug. Prachtige route. Geen koffie want 't wordt al laat. Er komt nog een racer langs vliegen maar ik laat me (nauwelijks) verleiden!. Daarna terug naar Blue Lake. Onderweg nog enkele joekles van bull-elk langs de weg. Maar die ken ik inmiddels bij naam…..

Prachtige rit, waarschijnlijk nu op stal zetten…..

Welterusten en morgen gezond weer op……!

Leo

  

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s