Oger Canyon Sunday Okt 31st. 2010

Wakker worden op zondag ochtend. Met Maarten afgesproken 'n slow start. Dus 8 uur wakker en half negen op. Ontbijtje na e-mail checken.  Ik krijg zin om 'n uurtje te gaan hardlopen, inzoverre dat wil, met m'n nog wat onwillige knietje. 2 dgn geleden ook hardgelopen, terwijl ik Maarten z'n route controleerde zat hij mij in de nek te hijgen met een check. Ik dacht hij snijdt stukjes af, vertelt ie mij dat ik ook afsneed. Kip en ei. Maar zondag liep ik alleen terwijl ik hem wel verwachtte. Maar nee hij had een echte slow-start. Na de douche; 'n  brunch in m'n eentje. Ik zeg tegen Maarten, lijkt je de Oger Canyon iets vandaag. Mooi  weer, blue sky dus moet je weg wezen. Prima zegt hij. Dus op pad. 't Vervelende stukje is altijd, als je al in Brule bent, de dirt road naar de P-plaats onder aan de canyon. 7 km 'n echte dirt road. Met grote gaten in de rotsachtige bodem, dan weer modder, dan weer ruwe rotsen, dan weer grote waterplassen. We rijden er een half uurtje over en parkeren in het bos juist voor de laatste grote diepe modderdoorwading.

Even in de Canyon kijken. Maarten wil toch zelf constateren dat je er niet door kunt. Vervolgens de route oppikken naar boven. Met een half uurtje ben je er ook. Even genieten van de uitkijk over Brule Lake en de Athabasca. Daarna door naar de Canyon. Als er voor staat denk je, die spleet moet ergens beginnen, dat hebben meer mensen bedacht dus moet er een route heen zijn. Er loopt een pad. Ik zie Maarten denken en hij vraagt, zullen we daar even verder kijken. Ik denk is mij te steil, riskant. Niet doen. Oke zegt Maarten en we zinken naar de grond. Eten een reepje, drinken een slokje. Dan staat hij op en zegt dat hij toch even naar het hoekje wil gaan kijken. Ik zeg oke, maar geen risico's!!!

Ik volg 'm met de binocular tot de "hoek".  Daarna zie ik al 10 min niets meer. Dus ik fluit 'n keer schel op m'n vingers door de canyon. 'n Schreeuw van de overkant! Hier!!. Staat ie te zwaaien.

Victory 
Dus het kan toch, en is niet ver. Even later is hij terug. Niet al te moeilijk zegt hij. Kijk maar even. Idd blijkt er een goed begaanbare route te zijn. Dus een opsteker voor de volgende groep.

Daarna terug, half uur naar de auto, 'n 3/4 uur naar Blue lake. De route bergop en af is al wat jaren in gebruik. Toch heeft de erosie aardig toegeslagen gezien 't uitgesleten pad.

Uitgelopen 
 

Ik zou koken. Sate, sate saus (eigen fabr.) gebakken aardappelen en cole-slaw. Smaakt goed met een wijntje. Daarna film avond met de keus:  de "Da Vinci Code".  Voor je het weet is het middernacht want ja is een lange film.

Vandaag, maandag 'n winderige dag. Buien boven de bergen dus strakke wind hier. Er vallen nogal wat bomen, op de Blue Lake road, maar ook op ons ATB parkoers en de Duck-trail. De weg is inmiddels weer schoon, morgen de trails.

Leo

 

Advertenties

Een gedachte over “Oger Canyon Sunday Okt 31st. 2010”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s