Weemoed. Jan 9th, 2011

Dat woord schiet me vandaag door het hoofd. Heeft niks met weeën of moed te maken. Na weeën beval je ergens van. Ik beval juist nergens van en dat bevalt al langer niet en blijft onwillekeurig  groeien. Aan het eind van ’n drukke zomer is het tegenwoordig wat minder. ’t Buikje hersteld zich weer in de winter ondanks veel sneeuwruimen dezer dagen omdat dat veelal zittend werk is op de sneeuwruim machine met daarnaast wat schepwerk met de bats. Niet met ’n Echte Bats (aan de muur) die zijn weer van Winfried, maar ik doel op de sneeuwschop. Veelal doet Riny ’t veegwerk en ik op de Zamboni voor de sneeuw:  “de Prowler”. Verkeerd verdeeld maar zo gaat dat.

Moed heeft dus in deze context meer met het gemoed te maken.

Melancholie is een gemoedstoestand die neigt naar depressie en zich kenmerkt door een verdrietige kijk op het verleden of een onvervuld verlangen. De naam is afkomstig van het Griekse  (melas: zwart) en  (chol: gal). Zwarte gal is een van de vier humores volgens de leer van Claudius Galenus. Deze sappen zijn slijm, bloed, zwarte gal en gele gal. Men spreekt bijgevolg ook wel van zwartgalligheid.

Weemoed is dus volgens wikipedia  ’n ander woord voor melancholie oftewel zwartgalligheid. Waar wordt dat dan door veroorzaakt. Natuurlijk doordat we gisteren Kim & Sebas hebben weggebracht naar Edmonton Int. Airport. Elk afscheid van mensen die je lief hebt is telkens weer moeilijk. In Nederland denk je: ” Ik ga er wel heen als ik ze mis”.  Hier weet je dat dat niet zo simpel kan.  Anderzijds is het ook goed om het te voelen, ’t wijst je ook op de band welke je met hen hebt.

We hebben leuke dingen gedaan samen. De campfire sessions zijn altijd leuk.

K&S
Riny en Kim presenteerden een heerlijke eigen gemaakte cheese cake.

Ook de trips naar Maligne Canyon en de Athabasca Fall’s zijn onvergetelijk.

Cascade
Je kunt je niet voorstellen dat zo’n watermassa ook kan stollen. Boven vanaf de bruggetjes kijk je in de diepte en je kunt je niet voorstellen daar te kunnen lopen…..

Maar……………..

Athabasca_falls1

Water stolt als het maar koud genoeg wordt. Alleen een klein stukje is nog open, steenkoud. Ietwat voorzichtig loop je over ’t zwevende ijs aan de zijkanten om te kijken naar ’t drijvende hout in de pothole. Als je echt uitglijdt moet je even de adem inhouden….

Athabasca_falls2
Daarnaast wordt op zondag 9 Jan de jaarlijkse Beltrumse Survivalrun gehouden. Vele jaren heb ik deelgenomen en nog meer jaren ben ik er aanwezig geweest. Altijd een onvoorstelbaar leuk treffen zo aan het begin van het nieuwe jaar. Je ontmoet er vele vrienden als bezoekers en nog meer als deelnemers. Vorig jaar waren we gelukkig enkele weken terug in Nederland “toevallig” dat de Survival ook in de periode viel. Maar nu mis ik het toch wel en zeker vandaag. ’n Belg gewonnen dat doet ’n beetje zeer maar is wel goed voor de sport. De beste 2 veteranen zijn toch Paul en Marcel van de lokale organisatie. Paul heeft op Blue Lake nog steeds het “apenhang record” staan met 62 seconden.  Dat pakken ze hem nog niet zo snel af. Zou dat wel gebeuren dan boekt hij op een van z’n wereldreizen ’n omweggetje om ’t scherper te stellen. Het zal in Beltrum nog lang gezellig zijn vanavond…. Had er graag bij willen zijn.  Eventueel ook morgen tijdens het afbreken en opruimen met het klinkend slot na afloop daarvan.

Ik had al eerder willen schrijven maar allerlei bezigheden weerhielden mij ervan.  Er verschenen enkele digitale fotoboeken van bezoekers van het afgelopen jaar. ’n Uitnodiging voor een reunie viel in de digitale postbus. Kim & Sebas waren hier 14 dagen, een heel gezellige tijd. Rond kerst en oud en nieuw ook nog gasten in de Lodge.

De schaatsbaan moeten we in ere houden en dat is met deze sneeuwval niet echt simpel. Direct na terugkomst gister de baan weer “geveegd”.

Blue_Lake_Oval_0

Voorzichtig het ijs oprijden. Kan ’t lijden??? ‘Daarna raps rondjes trekken.

Blue_Lake_Oval_00

’n prachtige oval. Je kunt ’t net zien vanaf ’n verhoogd punt richting Main Lodge. De baan lengte is geschat en de bochten ook. Los uit het handje. Vandaag dus wat groter gemaakt, dat was lastiger vanwege de grote hoeveelheid sneeuw.

Blue_Lake_Oval_Kim

Kim trekt ’t eerste baantje. Sebas er vlak achter op m’n nog weinig gebruikte klapschaatsen met ’n lokale krant voor in de neus om de maat te corrigeren.

Blue_Lake_Oval
Netty & Hans rijden de baan echt in. Gewoon stug rondjes rijden dan verdwijnen de luchtbelletjes vanzelf. 

Er lag een flink pak van 20cm. En vanochtend weer 5 cm. De ijshockey arena nog niet gedaan. Moet morgen maar. Vandaag de bijna 300 meter baan wat uitgebreid naar ruim 400 meter, de afstand maar wat geschat. Er zullen dit jaar nog geen wedstrijden worden gehouden.  Het sneeuwpakket was bijna te dik om er nog door te komen Het vroor ook dat het kraakte, -20C. Op de sneeuwruimer hoor je het gekraak gelukkig niet door het motor geronk. Ook dik ijs kraakt hoorde ik toen Hans & Netty erover heen gingen en rondjes trokken. Nou als het ijs met Netty kraakt is de huiver voor het kraken wel over, haha. ’t Is wel werkijs zoals Hans zei. We missen ’n echte Zamboni en warmwater. Moet nog een oplossing voor komen. Nu weet ik dat Hans er een heeft in de Arena in Hinton.  Maar hoe krijgen we die hier.  Hans zal er wel wat op vinden. We zijn allang blij dat er geen water op het ijs staat, maar dat kan met zo’n sneeuwpakket zo komen als dat pakket ’t ijs naar beneden duwt. Dan is het over met de pret denk ik.

Ik heb wat contacten met mensen in Hinton die op enkele zaterdagen eind van deze maand en begin feb. hockey wedstrijden op natuurijs hier willen houden. Lijkt me wel leuk. Zetten we er koek en zopie tentje bij.  Anderzijds de Canadezen hebben altijd een joekel van een truck bij zich met voorraden van alles waarmee ze zich een maand in leven kunnen houden dus zitten ze mogelijk niet de wachten op ’n bekertje warme choco.  Dus zien wat ervan terecht komt.

De boekingen voor 2011 lopen boven verwachting en veel beter dan op ’t zelfde moment voor 2010. Dan begin je je automatisch zorgen te maken over de bezetting want we kunnen het niet alleen. Maarten zal eind april terug zijn. En alsof men ’t aanvoelt melden er zich ook weer anderen die ’n tijd op Blue Lake willen doorbrengen. We kijken er naar uit.

Eind van de maand in Nederland de “Midwinterrun“. Daar heb ik me voorheen mee bezig gehouden en vorig jaar aan deelgenomen met een, volgens m’n maatje Henk, verdienstelijke 4e plek. Daar heeft hij ook heel wat (hard) loopwerk voor verricht.

Leo&Henk
’n Prachtig sfeerbeeld van Leo & Henk als team.

Deze keer weer op de Veluwe dat kan ik wel verklappen. Er doet een Blue Lake team mee. Let op de blauwe hardloop mutsen met Blue Lake borduursels.  We verwachten verbluffende resultaten en zullen de verrichtingen online volgen. De jongens op de Veluwe gaan met de tijd mee en zullen ook tussen resultaten publiceren. In de “oude tijd” was de uitslag pas een half uur na de wedstrijd daar, maar dat was toen!

Leo&Henk1

Halverwege in het restaurant zal er een tussen score verschijnen!  Prachtig toch die vooruitgang?  Ik ben apetrots op hen. Als iedereen binnen is ben ik zo weer toe aan een volgende “beregoeietijd” en wellicht nog meer weemoed.

Leo.

Advertenties

7 gedachten over “Weemoed. Jan 9th, 2011”

  1. Door de mooie verhalen en foto’s waan ik me bijna weer in Canada. Echt fantastisch, hoe gigantisch de winter alles daar ingrijpend veranderd.

    Veel succes in de rest van het koude low-season, en de groeten aan Riny

  2. Misschien is de alternatieve Elfstedentocht iets voor Blue Lake?? Staat mooi volgens mij, als ik die foto met al 2 schaatsers zie.
    Ik heb nog wel aan jou, Leo, gedacht tijdens de survival van Beltrum.

    Voor nu natte (lijkt wel herfst-)groeten “uut Wichem” van Gerda, intussen blijf ik genieten van de verhalen en de prachtige foto’s. Het ga jullie goed,

  3. Leuk om weer een stuk te lezen! Hele mooie foto’s ook, heb kims foto’s ook gezien eergister en wil ook zo graag in de winter daar heen! Jullie moeten even skype aanzetten weer trouwens, heb het op mn telefoon staan nu en dan lijkt het net alsof we gewoon bellen 🙂 kus & huggie!

  4. Prachtig verhaal en even zo mooie foto`s. Ik kan er (op afstand) van genieten. Ik heb momenteel knieën die een survivalrun hier in de kamer nog net toelaten. Veel succes voor jullie en tot de volgende keer!!

  5. Ik check regelmatig voor een nieuw stukje en telkens kom ik de weemoed weer tegen, tijd om weer een mooi verhaal op papier te zetten dacht ik zo! xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s