Even terug thuis / 60e B-day vieren! April 27th, 2011

April 2011 was een periode zonder boekingen, waardoor we kans zagen om even terug te keren naar ons huis in Vorden. We proefden de geneugten van een rechtstreekse vlucht Calgary-Amsterdam. Een ruim 8 uur durende vlucht is goed te doen zeker als deze met een beetje rugwind nog voorligt op schema. Na de vlucht, met de trein naar Vorden waar we rond de middag arriveren. Diny heeft de thuiskomst opgefleurd met een gevulde koelkast, flesje wijn en bloemen op tafel en ’t huis op temperatuur. Da’s lekker thuiskomen!!

Vrijdags ’n dagje bijkomen, wat klusjes rond het huis, boodschappen voor de komende 3 weken en zo. Riny heeft nog een (60) verjaars partijtje opgezet voor mij waarvan ik niet op de hoogte was. Dat zou wat gespreid zaterdags en zondags gebeuren op z’n Canadees. (iedereen neemt wat mee in deze, omdat onze kelders niet gevuld waren). De kids komen binnen dwarrelen en het wordt nog wat laat die vrijdag. Ook nog een goede daad verricht en me ingeschreven bij Strada Sport voor een dagelijkse update van m’n been spieren en knie. Gelijk er maar even stevig aan getrokken zodat ik ’s avonds al met een behoorlijk verzuring in de bovenbenen zat. Maar dat haal ik er zaterdags wel weer uit met wat soepele spinning oefeningen op een lage intensiteit dacht ik nog. Leone vergezelde me en onderwees me hoe je een proefles arrangeert ook al zou je zelf de instructeur wel de weg kunnen wijzen bij Strada.

Zaterdags toch relatief vroeg uit de veren. Zat om 8 uur al aan de koffie met een zwaar hoofd. Ik weet niet meer onder welk mom ik er zo vroeg uitgetrommeld ben. Half negen komt Henk Griemelink ineens binnen lopen, leuk die jongen deugt. In fietskleding: Dat deugt niet. Ik weet dat Henk sportief nogal bezig is om de benen er weer goed onder te krijgen dus het verwondert me niet heel erg. Of ik ’n eindje mee wil fietsen? Nou ja vooruit. Voel me niet bepaald in vorm. Ik haal ff de race fiets van de zolder, Ok? Ik denk met de race fiets kan ik ‘m wel aan. Boven gekomen de fietsbroek aan, kijk nog even uit het raam en zie een ATB’er langskomen die wat treuzelt voor ons huis.

Ik denk: ” ’t Spoor zit niet dicht, wat treuzelt die vent??” Kijk nog eens goed en herken de fietshouding. ’t Is Frits. Sjit dat deugd helemaal niet.
Met de racefiets en te strak in de kleding naar beneden en daar zitten Johan en Herman al in de keuken. De situatie wordt onbeheersbaar. Er druppelen er nog meer binnen, Hanny, Jansje, Ernst & Tonnie ook nog, Even later ook nog Harry en Andre. Dit is pure georganiseerde misdaad. Wie zit erachter? Riny, Henk ’t blijft gissen Maar goed ook wel weer leuk maar dan had ik gisteravond om 10 uur m’n bed moeten opzoeken en als iedereen me uit de wind houdt moet ’t lukken maar ik hou m’n hart vast.

ATB_2011_3

Zes maand op m’n kont gezeten. Henk heeft ’n idee van ’n mooie route, maar Johan heeft ook ’n route in z’n GPS. Nou ik kan ’t van te voren al wel dromen en heb zo m’n alternatieve routes in mijn hoofd. Gelukkig heb ik ook nog wat volgelingen … had ik m’n eigen fiets maar, maar die staat in de Rockies. Alle argumenten worden me uit handen genomen als ik de beste fiets uit ’t peloton krijg toebedeeld. ’n Ietwat klein uitgevallen helm op een ietwat te groot rood hoofd, ook een ietwat te klein uitgevallen fiets en ’t zadel wat te laag samen met een ietwat te klein uitgevallen fietspak want ik ben wel wat aangesterkt in Canada . Zo gaat het vast wel lukken…… Mooi weer, dat wel en na 1,5 uur zit ik naar adem happend bij Henk in Barchem op de koffie met (Erna’s eigen gebakken) appelgebak lekker in het voorjaars zonnetje samen met gasten die me na aan het hart liggen maar m’n hart bepaald niet ontzien.

ATB_2011_2

’t Kan niet stuk. De terugweg naar Vorden scheurt het peloton in stukken, ik maak onderweg nog een praatje met Jan Visschers (heeft ook een soortgelijk knie kwetsuur opgelopen) , daar had ik wel tijd voor. ! Al met al een geweldig weerzien en ik was met de neus op de feiten gedrukt.

ATB_2011_1

’n Beetje rood aangelopen toch nog bijtijds weer bij de groep, nog net op de foto.

’s Middags komen er onverwacht wat mensen binnen vallen, Henk & Erna met de kids en Hetty (ook al met een zelf gebakken appeltaart) Nog steeds had ik niks door……… van de uitzonderlijke organisatie hierachter. Maar om me niet geheel onvoorbereid ’n eigen program op te laten zetten liet Riny toch wat doorschemeren.

Survival
Zorgen daj ’n betjen betiets bunt dan heb ze wa ruumte!


Vanaf dat moment Gods zegen over Gods akker. Nou ’n zegen is altijd goed. Vrijwel iedereen kwam langs om me welkom te heten in de volgende club “de Sixties”.

60e_1

Soms was het druk, zodat er een soort windowdressing ontstond.

Ook zondags vervolgde dit programma zodat we met vrijwel alle Hollandse vrienden en family weer wat hebben bijgepraat. Door alle drukte de RVV (Ronde Van Vlaanderen) gemist. Annemiek van Vleuten had op de zaterdag de dames aflevering gewonnen dus we waren in de mood voor een goed Nederlands resultaat.

Met Jan Kuiper en Guus afgesproken om een bike tochtje te gaan maken e.k. vrijdag.

Op maandag eerst maar weer eens de sportschool, waarna om 11 uur Ruurd even langs komt om bij de praten over z’n komst eind April naar Blue Lake. Hij helpt ons ’t voorjaar door.

Dinsdag een proefrit gemaakt met Jan z’n Honda Varadero . Bedoeling is dat Jan vrijdag zelf op z’n Yamaha 650 cc gaat rijden op vrijdag en ik op zijn machine. Guus uiteraard op z’n eigen BMW. ’s Middags komt Henk Griemelink nog aan om te helpen met ’t opruimen van de garage. Als iemand anders dat doet gaat het stukken sneller. Hij neemt in no time afscheid van dingen waar ik uren mee zit te zweten. Daarna nog wat cleaning van de tuin. Een effectieve middag.

’s Woensdags de aandeelhouders vergadering van m’n voormalige werkgever ForFarmers. Sedert enkele jaren “beurs genoteerd” en dat zelfs als cooperatie. In de Grolsch Veste in Enschede oftewel de thuisbasis van FC Twente. Resultaat was goed, veel voormalige collega’s en bestuurders en boeren dus een leuke bijeenkomst om naar af te reizen. Dat de boeren nog moeten wennen aan het verschil tussen een leden- en een aandeelhoudersvergadering behoeft geen betoog. Misschien moeten de leden nog worden bijgeschoold tot aandeelhouder. ’t “Vak bekwaam” volgen van ’n directie lijkt me altijd zinvol.

Donderdags komen enkele 2012 stagiaires langs. Als een soort van sollicitatie gesprekken. Ben wel enthousiast over die gasten. Hayo nam eigenlijk het initiatief maar had ook nog een studie genoot die ook wel oor had naar een Canada avontuur. Dus dat lijkt iets moois te gaan worden.

Vrijdags: Go for a ride! “Sadlle the horses at 11AM”

De integraal helm van Jan kon ik net over de oren krijgen. Dus Jan heeft z’n kop toch iets slanker dan ik. M’n oren zitten dubbel en zonder een breinaald krijg ik ze niet “ontbloemkoold”. Ik denk: “Ach we zitten zo aan de koffie!”. Toch drukt dat na een half uur. Jan trekt hard weg met z’n Yamaha en passeert enkele trage landbouwwerktuigen en vrachtwagens richting Hengelo (G). Ik moet ff alle zeilen bijzetten om soepel te volgen. Hij heeft duidelijk meer expertise en souplesse dan ik. Guus volgt soepel. Na ’n uur gaat het beter. Ik heb wat meer vermogen en dat compenseert. Op de dijk na Lobith toch nog even het verschil maken. Heb moeite om Jan te volgen. Naar adem happend drinken we koffie in Spijk op de dijk. Zalig om de trage scheepvaart op de dijk, van zo hoog, lekker in het zonnetje te volgen.

Rijnkade

De eigenaar van de uitspatting komt de hand schudden en melden dat hij blij is mij weer te zien. Ik was er nog nooit geweest, ’t lag buiten de actie radius met de race fiets en bovendien na een heel stuk boven op de dijk, pal in de wind, veel te ver voor mij. Met die wind niet mijn ding.
Vandaar via Arnhem naar Nijmegen. Stukje autoweg, rotonde Nijmegen net over de Maas en dan weer richting Duitsland. Ik dacht dat Jan enkele dijkjes miste welke ik ooit met de race fiets al eens heb gedaan. Weer koffie in Kalkar op het marktplein ’lekker in de zon mit Apfelkuche und Sahne. Ik wilde daarna nog even naar Rees om bij Herrn Thesink und Brinkmann eine Tasse Kaffee zu trinken. Maar Jan miste ook deze dijk. Voor je het weet heb je er 200km opzitten en ben je inclusief koffie 4-5 uur verder. In die tijd meer rotondes, afslagen, stoplichten en drempels gehad dan in een jaar motorrijden in Canada.
Oftewel weer veel leermomenten en km in Europa!! Daarbij, veel in dank aanvaardde, wijze adviezen van m’n kompanen.

’s Avonds kwam Maarten nog ff op bezoek. Ik had nog wat kleding besteld via z’n werkgever Zwerfkei in Woerden. Hij reisde met name naar het oosten des lands af voor een WFA (Wilderness First Aid) cursus. Heerlijk om even bij te praten. Aanvankelijk zou hij een dag later komen maar dat leek ons en ook hem niet verantwoord. Er zouden dan namelijk 15 bloedmooie jonge intelligente vrouwen in huis rond dartelen en dat zou een overbelasting van zijn fragiele systeem kunnen betekenen. Beter voorkomen dan genezen zeg maar. Dus Maarten vertrok vroeg in de zaterdagochtend ver voor de eerste arrival.

Zaterdag “21 diner Leone”

Een begrip in ’t studentenleven als je bent aangesloten bij een studenten organisatie. Leone is inmiddels 24 jaar jong maar dat diner zat nog in het vat totdat er zich een mooie gelegenheid voordeed en wij ook thuis waren. Dat is een voorwaarde ouders en broers en zussen horen erbij. Gedurende de dag nog wat voorbereidingen voor het diner ’s avonds rond zessen. Het zou een Canadees getint festijn worden. Dus had ik twee joekels van Sockeye Zalm besteld bij de visboer in Lochem. Omdat deze te groot waren voor de BBQ, en er toch 15-20 moten van moesten worden gemaakt de beestjes maar gelijk in moten gesneden en aldus op de BBQ bereid. Geheel passend maakte Riny er allerlei Canadese toebehoren bij.

21

Zondags: “The day after the diner before” .

Natuurlijk moesten al die vrouwen eerst wakker worden. Omdat zij nog in het studenten leven staan is dat veelal niet al te vroeg maar er stond toch al, hoe kan het ook anders, een Canadees ontbijt klaar. Na deze geste vertrokken de meesten weer naar hun eigen bezigheden. Heel leuk om nader kennis te maken met de meiden waarmee Leone lief en leed heeft gedeeld in Grun. Ook leuk en leerzaam om tijdens het diner wat meer te horen omtrent haar gedragingen in Grun de voorbije jaren.

Heel leuk dat Annemiek ook nog even langs kwam. En passant zag ze ook de finale van Parijs-Rouxbais, waarvan me de finish ook weer ontging omdat Paul compleet in motorpak en natuurlijk z’n snelle BMW binnen kwam. Die wilde ik ook even bekijken.

Maandag de 11E fietsen met Johan P. Keek ik erg naar uit??  Daarna zouden we gaan eten bij hen thuis. Aldus geschiedde. Of Johan nu met mij ging fietsen of ik met hem weet ik niet meer. Ik was blij dat we in Bronckhorst aan de koffie zaten onder een heel lekker zonnetje. Om niet helemaal uit de toon te vallen stelde ik voor om via Keijenburg en Hengelo terug te fietsen (eigenlijk omdat ik ’t gevoel had dan merendeels met de wind in de rug te fietsen waarin ik me een beetje vergiste.
Als de benen niet willen heb je altijd wind op kop!

Dinsdags op koffie bij de Egginks. Tonny kwam net terug van een kleine ingreep waar hij zich moedig doorheen sloeg. Een week later wist hij van niets meer toen ik vroeg of de hechting nog jeukte. Dat zijn de echte! ’s Avonds ’n borrel bij de fam. Hutten. Bennie was met dochter Eveline bij ons geweest in Hinton in Februari. Dus we zouden een leuk Lochems restaurant opzoeken om wat herinneringen op te halen van de reis. ’t Werd Rest. Scholten aan het Lochemse Marktplein. Heel gezellig gegeten.

’s Woensdags met ’t Olde Viefde naor Bakker. Altijd een ongekend succes. Alhoewel we Harry & Riet, Jan & Willemien, Henk en Joke al hadden ontmoet, en een beetje bijgepraat, hadden we toch het gevoel dat we nog een keer “onder vier ogen” met elkaar uit moesten. Hoe de bijeenkomst tot stand kwam weet ik niet meer maar in no time zaten we bij Bakker met als bindend element “Haantjes eten” . Klaas had nooit kunnen denken dat dit nog eens alibi zou kunnen zijn .

Olde5e

Na ’n biertje met zijspan of ’n wijntje zat ’t goede gevoel er al snel in. ’t Uitgangspunt “Haantjes eten” hielden we hoog want de meesten hadden dit nog nooit ondergaan. Gezien de eindafrekening heeft ’t niet alles gekost, ’t merendeel was consumpties denk ik. Heerlijk zitten confereren over alles en nog wat, ’n soort bijeenkomst welke we hier toch wel missen. Misschien dat ook daarom deze sessie zo waardevol is.

Donderdag en vrijdag naar Grun. Op bezoek bij Kim en Martine.
Eerst dus naar Kim’s werkplek. Paramedisch Centrum voor Reumatologie en Revalidatie.
Werkelijk een optimaal geoutilleerd Centrum. Bekijk even de foto’s. Alles is er om volledig te revalideren. Menig fitness Centrum zou er stinkend jaloers op zijn. Kim kan er haar ei volledig kwijt en ’t is ook echt haar ding! We genoten van de rondleiding. Martine was gedurende onze tijd in Ned. druk met de voorbereiding van een tentamen. Zoals zij is springend van de ene emotie in de andere. Geconcentreerd studerend, volledig uit ’t dak gaand van onbegrip, hyper worden omdat het niet wil, en alle toestanden daar tussen. Het is ook een der moeilijkste tentamens welke ze heeft. ’n Pittig vak. Uiteindelijk gaat ze berustend naar het tentamen en komt er gematigd optimistisch uit. Dat zegt ons niets. Ingehouden optimisme? Voorbehoud op een negatief resultaat? Je weet het niet en zij ook niet. Uiteindelijk hoorden we 2 weken later een jubel uit de hemel. ’n 7!!!!!! Da’s genieten!!! Maar in onwetendheid gingen wij naar Kaap Hoorn, kennelijk een van Martine’s favorieten. Een merengebied in Zuid-West Grongingen met een heeeeeeel gezellige buitentuin aan het water met heerlijk zittende bankstellen waar je badend in de brandende voorjaars zon uren kunt chillen met een glaasje wijn of een verderfelijke bittergarnituur. Studeren valt echt niet mee.!

Zaterdags thuis. Beetje orde op zaken stellen. Met Tonny nog even kijken naar wat onvolkomenheden die hij de komende weken wil herstellen. Victor komt later in de middag met z’n vaders motor binnen knallen. Mag ik ff? Had al even een helm geregeld via via. Eigenlijk wilde ik de helm van Jan kuiper weer ophalen. Dus ik kwam bij Jan via de achterdeur binnen. Jan was werken da’s zul je net hebben, hij heeft de betreffende helm mee. Sjit!! Hij heeft nog twee andere maar die zaten nog krapper. Integraal helmen dus daar buig je niets aan. Ik had nog bloemkool oren van de eerste rit maar dat was m’n eigen schuld. ’t Geluk was met me. Bert Regelink was ook juist bij Jenny de krant brengen. Bert zegt je kunt wel een helm van mij lenen. Bert was ook wat gegroeid en ik wist niet of de helm z’n jongste of een gedateerde maat had. Kom maar passen zegt hij. Nou paste perfect dus zo’n groot hoofd heb ik nou ook weer niet!

Dus ik was gereed voor ’n ritje op zo’n BMW 1300 o.i.d. Dat moest snel voor ’t eten worden afgewikkeld. Via Linde-Medler-Ruurlo-Leo Stichting richting Beltrum en daarna snel weer naar Vorden. Als je wilt kun je snel terug zijn met wat bekeurings risico’s weliswaar. Leuk om op deze wijze met diverse verschillende motoren wat rij ervaring te hebben opgedaan.

Zondags met Tonny & Henny en Ernst & Diny en Kim & Sebas naar “de Slof” voor ’n afsluitend etentje.
We hadden ook nog bezoek uit Kloosterburen. M’n nichtje Anne komt deze zomer met haar dochter Paula en Arnold naar Blue Lake. Paula blijft dan een tijdje.

Maandag naar Amsterdam want daar heeft Leone haar residentie. Midden voor ’t RAI gebouw. Via een complexe route kun je nog net parkeren voor de deur. ’n Wandeling gemaakt in het Amstelpark. Daarna met Victor de Motor RAI bezocht en natuurlijk ook de auto’s. Bijna hardlopend langs allerlei modellen en merken. Was leuk. De eerste Auto RAI ever! Daarna eten in de stad met z’n vijven (ook Martine) in “De Overkant”. Heerlijk om dat samen met de meisjes en Victor en Sebas zo te doen.

We overnachten in een hotel vlakbij Schiphol. Martine en Leone zijn ’s ochtends aanwezig om ons uit te zwaaien op Schiphol. Kim is hard aan ’t werk.

Met een heel aantal mensen hadden we graag ook nog een nader treffen willen organiseren maar dat wilde maar niet lukken. De tijd is beperkt tot die drie weken en alle programma’s moeten dan daarin passen. Zelfs ik kan maar drie keer per dag eten of drinken. Drinken lukt wel vaker maar dan kan ik weer niet fietsen of lopen of fitnessen of motorrijden.

’t Waren drie heerlijke weken !! Dank aan iedereen
voor die geweldige tijd! Daar teren we weer even op!

Leo

Advertenties

One thought on “Even terug thuis / 60e B-day vieren! April 27th, 2011”

  1. Leuk verhaal!
    Ruurd had me al laten weten dat hij weer terug is op Blue Lake
    Ikzelf ga over een maandje weer terug naar Nederland.
    Dat word een cultuurshock..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s