Beregoeietijd progress. Jan28-’12

’s Winters is het hier wat rustiger. Tijd om eens goed na te denken, te organiseren, schoon te maken. Voor ons ook de tijd om ons te bezinnen op waar we mee bezig zijn, waarvoor we naar Canada toe zijn gekomen en hoe de toekomst eruit zou kunnen zien. Idee was om, naast het werk wat we hier zouden hebben, ook tijd te hebben om samen Canada te ontdekken. Ook was het natuurlijk de bedoeling om als wildernis gids hier met groepen ’t bos in te gaan. En als ik dan al weg zou zijn zou Riny alleen op Blue Lake achterblijven. Dat werkt niet.

Gedurende de jaren bleek steeds meer verschil van inzicht met de eigenaar, hun verwachtingspatroon in Nederland versus de realiteit hier in Canada, de cultuur hier, het vertrouwen, beloftes en toezeggingen. Daarnaast onvoldoende steun voor de activiteiten welke hier bedacht, gemaakt en georganiseerd waren. Dat was toch een van de dingen die we hier wilden gaan doen. Van Canada hebben we eigenlijk nog niet veel gezien. ’n Beetje rond Hinton (300km) ’s Zomers kunnen we niet weg vanwege de drukte. ’s Winters niet vanwege de kou, met alle mogelijke uitvals verschijnselen en geen back-up van andere mensen die het hier waar zouden kunnen nemen. En ’s winters is half Canada gesloten.

Ja, we hebben het 3 jaar met hart en ziel gedaan alsof het van ons zelf was. Nadat 2009 vals gestart was, door het afscheid van de Canadese partner die voor 5000 overnachtingen zou zorgen, hebben we in 2010 een gelijk resultaat gedraaid. Niet voldoende maar we waren er blij mee als complete nieuwkomers. In 2011 hebben de de omzet verdubbeld. Dat voelde hartstikke goed. Voor 2012 hadden we ook een heel goed gevoel.

Om een heel lang verhaal kort te maken; we stoppen er hier mee op Blue Lake. Na drie, toch wel, mooie en onvergetelijke jaren zullen we eind april (misschien eerder, misschien nog een maandje rondreizen hier, en dus later ) zeer waarschijnlijk een enkeltje AMS boeken. Dan gaan hier weg met pijn in ‘t hart, want Canada, de natuur, dieren en mensen hebben wel een steeds groter plekje in ons hart verworven.

Maar……. wie weet vinden we hier een nieuwe uitdaging; we blijven uitkijken. Contacten genoeg, zo onderhand. Mochten we toch eerst in Nederland aanlanden dan eerst het huis en de tuin in Vorden eens onderhanden nemen en familie en vrienden na een jaar weer zien. Dat voelt ook wel weer heel fijn. Want hoe het hier ook is, de contacten met kinderen, hun vrienden, onze vrienden, familie en bekenden mis je toch het meest. (en het sporten zeker ook, maar dat geldt dan meer voor mij).

In Nederland heb ik al wel weer wat activiteiten gepland. Ernst is al aan ‘t trainen voor een gezamenlijk sportief doel. Wat is nog niet bekend; maakt ook niet uit. Voor het eerst sinds m’n afgescheurde quadriceps en operatie ben ik weer aan het lopen. Op een loopband wel te verstaan, maar dat gaat aardig goed. ’n Rondje Vorden zit er al weer in oftewel 6,5Km op dat ding. Riny heeft al hoop dat ik uiteindelijk weer een heleboel rondjes Vorden kan gaan lopen. Misschien wel met haar, want zelfs zij is aan t lopen geslagen.

Wie had dat allemaal ooit gedacht!

Riny & Leo

ps

Vandaag nog een echtpaar gehad dat 25 juni met de Classic Car Club hier willen komen voor een banquet, overnachting en ontbijt. Zeker 20 oldtimers op de driveway. Lijkt me een mooi gezicht. We hadden ze in 2009 al voor een koffiestop, maar nu dus langer.

Het voelt wel dubbel; reserveringen aannemen en weten dat iemand anders ze zal ontvangen. Maar dat blijft, wanneer je ook vertrekt. Maar hopen dat ze niet worden teleurgesteld.

Advertenties

2 thoughts on “Beregoeietijd progress. Jan28-’12”

  1. De wintertijd lijkt ons daar in het koude Canada inderdaad een goede tijd voor mijmeringen en zelfreflectie. Na enkele jaren echt het beste van jezelf gegeven te hebben, kun je uiteindelijk tot het besluit komen om er mee te stoppen en terug te keren naar Nederland. Hoe dan ook: je hebt er alles aan gedaan om je droom te verwezenlijken, maar je hebt er ook goed over nagedacht dat dit niet hetgeen is dat jullie beiden willen. Veel respect daarvoor!! Wij willen jullie bedanken voor de fijne en leerzame tijd die jullie Jasper hebben geboden. De periode op Blue Lake heeft hem goed op weg geholpen in zijn weg naar volwassenheid. Nogmaals dank! Jullie weten het, in Deutekom steet de koffie altied kloar. Groet, Maria en Clemens Wildenborg

  2. Hey Maria en Clemens,
    Jasper was al goed op weg en het ging eigenlijk geheel automatisch. Via hem en Thunderstruck bleven wij ook bij. Ik blijf proberen het te spelen. Nadien heeft hij nog geweldige stappen gemaakt in Azië. Het was al niet slecht en gaat wel goed komen denken wij.
    Idd wellicht in Deutekom of in Vordn!
    Leo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s