Wegen van goud….. ’n droomreis. mrt ’14

Onlangs kwam ik in de Kampioen van de ANWB dit verhaal tegen welke ik jullie niet wil onthouden als Yukon gangers. Geschreven door Dirk Jan Onrust met foto’s van Maarten Stolp.

De foto op de 1e pagina kon zo vanaf de “Road to Atlin” zijn genomen. ‘k Weet zo niet welke berg er op de achtergrond staat maar als je de eindeloze gravel roads hebt gereden in noordelijk BC, Yukon of Alaska dan staat je een dergelijk beeld op t netvlies gebrand.

Eindeloze gravel roads.....
Eindeloze gravel roads…..
Aan de overzijde Mnt. Atlin
Psja, Bonanza Creek. Weggegaan zonder m’n jampotten met goud mee te nemen.

 

De bald eagle zag je idd overal. ’t Beeld van Lake Atlin, ’t kerkhof van Atlin.

Aan de overzijde Mnt. Atlin.
Aan de overzijde Mnt. Atlin.
Spreekt voor zich....
Spreekt voor zich….

En daar, kijkend over Lake Atlin, ja die “hillbilly”  dat moet toch onze Bart zijn…… kan niet missen.

Hillbilly...... Ik kan het niet anders zien dan onmiskenbaar onze ........
Hillbilly…… Ik kan het niet anders zien dan onmiskenbaar onze ……..
Gouden tips
Gouden tips

Een mooi wervend verhaal.

Uit de Kampioen van de ANWB maart 2014.

This is Russia………… too! Mrt. ’14

By my eyes only…..

Moscow
Moscow & Airport Sheremetevo bij nacht.

Natuurlijk bekijk ik het door of over mijn bril. Het is in Rusland altijd: “You never know!”    Ook na dat 4 minuten video’tje gezien te hebben blijft het je telkenmale verbazen hoezeer  elk statement daarin waar is.  Eind februari ’14 was ik weer eens in Rusland. Dit keer in Moskou voor enkele besprekingen. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik voorzichtig heb gepoogd om een deel van de bijeenkomsten, die met de Russische Projectant, te  laten plaatsvinden in Krasnodar. Waarom vraag je je af? Omdat Krasnodar bijna aan de Zwarte Zee ligt aan de oostkant van de Krim. Niet vanwege de verhoogde Russische activiteit aldaar maar vanwege ’n activiteit nog 300km verderop in Sotsji. De OS lopen op een eind en als ik dan 3 dagen eerder afreis kan ik het laatste weekend nog meemaken met de Team Persuit voor mannen en vrouwen en de afsluitende ceremonie.  Dan zit je er dichtbij en zou ik wel een taxi chauffeur kunnen bewegen om mij er voor een paar roebel naar toe te brengen. De vorige keer moest ik hemel en aarde bewegen om, vanwege ’t reisgemak, de bespreking in Moskou te laten plaatsvinden en lukte dat amper, nu was Krasnodar ineens geheel geen optie. You never know….! Dus dan maar Moskou.  

Vervolgens maar een hotel gebooked in het centrum van Moscow in de buurt van het hoofdkantoor van de opdrachtgever nabij Belaruskaya (plein) op zo’n 6 km van het Kremlin / Rode Plein.

Hoofdkantoor v.d. klant
Hoofdkantoor v.d. klant

Vanaf het vliegveld is er eenvoudig te komen als je het weet. In Rusland ben ik qua openbaar vervoer (behalve vliegen) net zo’n analfabeet als in Nederland. Maar vanaf de aankomsthal naar de trein lopen lukt, want er is maar een station (geloof ik) Dat station kent maar een vertrekkende trein en die gaat (24/7) exact op elk halfuur en doet er exact 28 min over zonder tussenstations. De Russen gebruiken de de snelheid als variabele om op tijd aan te komen. Dus kan er niets fout gaan.   Deze trein is van alle gemakken voorzien inclusief gratis wifi en in elke wagon een groot informatie beeldscherm waar elke toerist 28 min naar alle noodzakelijke info kan kijken en luisteren in het engels.

Ik had twee hele dagen in Moskou gepland. Wat wil ’t geval. Een deel van m’n gespreks partners moest uit Krasnodar komen, doch vele bezoekers vanuit Sotsji wilden ook weg. Nu heeft Sotsji ook een vliegveld met beperkte capaciteit dus vloeide er veel over naar Krasnodar. Gevolg alle vluchten overvol. Ook hier geldt, vraag en aanbod, dus de vluchtprijzen schieten omhoog naar ’t 4-5 voudige. Gevolg is dan dat zij het 1e alternatief de trein gingen kiezen. Dat kost ruim 24 uur meer en start de bespreking 24 uur later en omdat mijn vertrekmoment ook redelijk vaststaat schieten we dik in de overuren. Door die late aankomsten ook een middagje tijd om een wandeling in Moscow te maken.

Wandelingetje Moscow
Wandelingetje Moscow

Natuurlijk was een taxi naar het echte centrum ook mogelijk geweest maar je ziet zo ook nog ‘ns wat.

Verdwalen zou lastig zijn. Deze route naar het Kremlin is een rechte weg de Leningradskaya oftewel de weg naar Leningrad zou ik zeggen. Die begint ongeveer bij m’n hotel maar richting centrum heet tie anders. Het is wel een 6-baans weg met slechts enkele verkeerslichten en zonder middenberm.  Dat is erg gemakkelijk bij het passeren van zo’n 3-rijbanen file. Je rijdt gewoon over de middelste baan, ja die van de tegenliggers als die voor een verkeerslicht staan. Geniaal!! Dat doen dan alleen de politie en ziekenwagens met zwaailicht en sirene. Maar die doen het altijd, ook als er wel tegen(standers)liggers zijn, maar dan een versnellinkje lager. Toch zijn er slimmeriken die denken, dat doen ze voor mij, en rijden achter de ziekenauto aan. Twee, drie soms vier auto’s is steeds mogelijk. Geen frontaaltje gezien. Dat we in Nederland op de autoweg een middenberm hebben met vangrails is alleen vanwege ’n klein cultuurverschilletje. De Russische oplossing zou hier zomaar het file probleem doen verdwijnen. Natuurlijk kennen we de spits /wisselstroken maar dat is me nogal een investering en bovendien weinig flexibel.

Langs die brede weg zijn ruime trottoirs met winkels voorzien. Ik zocht in Nederland en op de vliegvelden naar een Apple winkeltje voor wat kabeltjes om te communiceren met andere apparatuur als beamer, TV etc. Nergens te vinden. Langs deze route echter de ene reseller na de ander met ruim assortiment. In Rusland!! I can’t believe my eyes!! En men staat je in het (gebrekkig) engels te woord met vervolgens naar goed Amerikaans gebruik de creditcardtaal.

Tussen deze 21e eeuw uitdossingen een leuk contrast.

'n Straatmuzikant.
’n Straatmuzikant.

Kom je net uit zo’n pseudo Apple store zit er op een pleintje zo’n lelijke vent op wat dozen te trommelen en nog heel verdienstelijk ook. Ik heb er maar RUB 100 aan gewaagd. Zag er wel veel briefjes inliggen maar denk wel dat t echt was omdat hij drumde met wat kromme takken.

Natuurlijk moeten die 6-rijbanen gevuld worden. Dat lukt aardig. Zullen wel ronkende en rammelende Lada’s, Volga’s, Skoda’s, Trabant’s  en  volle personenbusjes met gastanks op het dak zijn, zou je denken. Niks van dat alles!  Geen een gezien. Daarvoor in de plaats, van alle grote automerken in de wereld, de dikste SUV’s met bij voorkeur dikke spijkerbanden van minimaal 30cm breed, nee niet samen maar per stuk.  Globaal ’n kwart tot de helft van alle voertuigen zijn SUV.  Hierin twee versies. Gewassen / glimmend en ongewassen en onder een dikke laag vuil. De eerste van de lui met een chauffeur die de wagen blinkend moeten houden en de andere van de overige. In beiden kunnen zakenlieden tot maffia zitten, of is dat hier een pleonasme?  Verder alle grote bakken van Mercedes,  BMW, Audi, etc  met eenzelfde bemanning. Vrouwen worden gebracht, stappen uit als poolvos of ander bontbeest, grissen de creditcard mee en zijn ’n middagje onder de pannen, Tegen het eind van de middag terug, sleurend met tassen en koffers (begrijp nu waar die SUV voor dient)  waarna in de binnenstad een parkeerplek wordt gezocht om nog ergens een copuleus diner te genieten. Parkeren is lastig lijkt ’t want alles staat vol, maar dwars over de stoep kan elke SUV zo achter worden gelaten, mobiel nummer achter t raam werkt als een soort parkeerschijf.

Ik hoorde ergens dat de max snelheid 60km is. Die moet dan binnen 2 sec gehaald worden als men vertrekt vanuit een zijstraat of verkeerslicht. De volgende sec. wordt dat opgeschroefd naar 80-90km, met vonkende spijkers over t asfalt accelererend. Echt bruut! Oversteken hier is pure zelfmoord maar dat hoeft ook niet want bij elke kruising kun je via wat trappen omlaag en via tunnelstelsels naar de gewenste zijde onderdoorsteken. In die ondergrondse passages is het wat warmer alhoewel het heel mooi weer was voor Russische begrippen. Net boven het vriespunt en blue sky. Langs de zijkanten van die tunnels typische super kleine winkeltjes van een meter diep en zo’n 4 meter lang waar van alles en nog wat te koop is maar niks van mijn gading.

Kremlin en de muur eromheen.
Kremlin en de muur eromheen.

Inmiddels bij t Kremlin aangekomen steek ik het rode plein over. Eigenlijk langs de andere zijde richting de rivier. Niet de Wolga, die loopt 100km verderop langs Moskou, maar de Mockva . Midden in de rivier ligt een langgerekt eiland van 1-2 km. Steek dus beide rivierarmen over via een hoge brug.

De rivier door Moskou.
De rivier, de Mockva, door Moskou.

 

 

 

 

 

Aan de rechterzijde van de rivier zie je de achterzijde van het Kremlin. De omvang van het Rode Plein valt wat tegen. ‘k Probeer me een beeld te vormen van de Duitser die een jaar of 20 geleden hier met een kleine Chessna o.i.d. landde. Moet je durf hebben of suïcidaal zijn. Maar hij was al tot hier gekomen, dus eigenlijk onsterfelijk, dan kun je ‘m ook maar beter aan de grond zetten alhoewel het plein belegd is met typische Belgische kinder kopppen. Destijds was er wellicht ook geen kip te zien.  Nu liepen er redelijk veel toeristen rond. Er stond nog een grote tent ter gelegenheid van de OS.

'n Mooie sculptuur op de kop van het eiland in de Mockva. Toch knap hoog.
’n Mooie sculptuur op de kop van het eiland in de Mockva. Toch knap hoog.
Een mooie hangbrug over de Mockva.
Een mooie hangbrug over de Mockva.

Na de bruggen via de zuidzijde van de rivier in westelijke richting gelopen totdat ik het eiland ruim voorbij ben en via een hangbrug naar de overzijde kan.

 

Maar eerst tref ik nog een grootse expositie van mooie schilderwerken op de zuid boulevard. Wellicht allemaal amateurs voor een amateur als ik ben. Vind het wel geweldig mooi werk. ‘k Heb niks met abstract dus deze waarheids getrouwe afbeeldingen van geweldig mooie natuur staat me wel aan. Riny zou hier ook haar ogen uitgekeken hebben.

schilderwerk1
Een hele trits van halletjes van 4 bij 6 meter en dan in setjes van 8 bij elkaar. enzo staan er een 8-tal op rij. Elke hal vol met fantastisch mooie schilderwerken. Althans dat vond ik.

schilderwerk2schilderwerk5schilderwerk3

Op gevoel dwaal ik nu weer terug in de richting van het Kremlin maar zie dan die mooie Orthodoxe Cathedraal

 

 

 

Ook daar met de tijd meegegaan. Buiten op een groot beeldscherm spreekt de geestelijke, want dat zal het wel zijn tot de bewonderaars. Zo kun je op elk moment van de gang de laatste rede tot t volk zien.

Vanaf de brug over de Mockva.
Vanaf de brug over de Mockva.
Vanaf de wegzijde, met daarvoor t scherm.
Vanaf de wegzijde, met daarvoor t scherm.
De aartsbisschop richt zich tot t volk.
De aartsbisschop richt zich tot t volk.

 

 

 

 

 

 

 

 

Via het kremlin naar de voorzijde.
In westelijke richting verzamelden zich een heleboel mensen, dus ik begeef me ook die richting op en kom juist op tijd voor de wisseling van de wacht bij: ’t Graf van de onbekende soldaat”.
Vanuit de de hoofdingang van t Kremlin komen 3 man aangemarcheerd. De wacht commandant + twee schildwachten. Zij komen de reeds ’n uur onbeweeglijk staande twee schildwachten aflossen en doen dit vanuit militair oogpunt stijlvol. Die hoog opgeheven benen en voeten zijn echter meer ceremonieel in mijn ogen dan functioneel.
Graf vd Onbekende Soldaat

Of de Video:

Alvorens de weg terug te aanvaarden valt de aandacht op een drukke ondergrondse uit/ingang. De Metro?? Ik weet t niet en denk ff een kijkje nemen.

Een 10-tal glazen koepels vanaf 't kremlin te zien. Dus eerst denkend aan de Metro aangegeven met de letter M (hoe kom je erop?)
Een 10-tal glazen koepels vanaf ’t kremlin te zien. Dus eerst denkend aan de Metro aangegeven met de letter M (hoe kom je erop?)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dus door de menigte naar binnen en ontwaar een gigantisch ondergronds winkelcentrum van 3 verdiepingen ( begrijp nu waar het woord vandaan komt) diep. Vanuit dit centrum aansluiting op de Metro welke zo mogelijk nog dieper ligt maar vanaf de eerste verdieping onder de straat ook de kruising onderdoorgangen. Handig! Op gevoel loop ik in Noordelijke richting en kom precies weer boven aan de juiste zijde van de Leningradskaya, dus nog 6 km naar t hotel!

Al met al een leuke wandeling.