W.O.R. 4. Adventure Race 10 januari 2015

Op zaterdag 10 jan. 2015 naar Belgie afgereisd voor de WOR 4 startend in Maasmechelen. Een ruig natuurgebied net over de grens iets ten Noorden van Maastricht en ten westen van Stein. De Belgische vrienden van de Woudlopers hebben voor de 4e keer in successie een race in elkaar gezet welke garant staat voor alle soorten puzzelwerk. Vorige edities vereisten om de gehele dag goed bij de pinken te zijn vanwege de vele verrassende vraagstellingen, wendingen en ook oplossingen. Eis is in ieder geval om alle zintuigen in te zetten. We hebben er zes heb ik altijd begrepen alhoewel die laatste daar later, na de oprichting van de Woudlopers, aan is toegevoegd.De zes zintuigen.

  1. Gehoor
  2. Zicht
  3. Reuk
  4. Gevoel
  5. Smaak
  6. Intuïtie

 

 

 

 

 

  1. Gehoor en goed luisteren spreekt voor zich. Vooraf tijdens de briefing kan dat weer een aantal CP’s schelen of tijd opleveren.
  2. Zicht. Is ook helder. Bij het intekenen van de bonus CP’s op de kaarten en het kaartlezen onderweg. Interpreteren komt daar ook bij kijken en zeker ook intuïtie . Zie zintuig 6.
  3. Reuk. Leuke toevoeging. Sommige instructies stinken naar onraad. Zeker de CP M instructie, deze viel te lezen in een afgesloten electriciteits box. De lading was eraf gehaald maar bij ’n flikkerend indicatief rood knipperlicht was te lezen dat we, zodra weer buiten, het rode / witte lint moesten volgen tot bij een met geel/zwart lint omheind deel van het bos. Hier de geur van een ” Ajuin spuiterke ” opsporen op heuphoogte aan een boom meen ik. De juiste boom met die geur heeft een cijfercode zijnde de code voor CP M. Na eerst nog een valse CP met een letter K zochten we door en vonden ’t markante CP met de code 69. Kon niet missen.
  4. Gevoel. Misschien ook wel ongevoeligheid voor de elementen. Voorbereid zijn op nattigheid of op tijd nattigheid voelen maar dat valt weer onder punt 6.
  5. Smaak. Gelukkig geen ajuin behoeven proeven.
  6. Intuïtie. je moet aanvoelen wanneer er gevaar / instinkers dreigen vandaar het 6e zintuig.
Impressie van het speelveld.
Impressie van het speelveld.
Pieter Beltrum
Pieter hier actief tijdens de survival van Beltrum.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

M’n buddy vandaag is Pieter. Onderweg beklaagde iemand zich over zijn snellere maatje die 20 jaar jonger was. Buiten dat, dat een vrije keus is, is mijn maatje 35 jaar jonger. Dat deed zich bij de klager, maar zeker bij mij, voelen tegen de eerste kolengruis bergen op, op zoek naar CP6. Dat is toch zo’n 50 meter steil klimmen van 40 naar 90 meter +NAP.

Afijn, bedoeling is dat we genieten van de dag ook al weten we dat dat gezien de weersvooruitzichten wat onder druk staat. Gelukkig weten we uit vorige AR’s dat de omstandigheden gemakkelijk worden vergeten in de hitte van de strijd en het genieten is geblazen. Ik herinner me de sneeuw op de Veluwe nog.

Alhoewel het Pieter ongetwijfeld zwaar valt is het ook uitgangspunt dat we, in tegenstelling tot de meeste teams, wandelen en dat zo snel mogelijk. Dat kost hem wel eens bijsprinten.

De eerste info bij entree van de Bowling hall
De eerste info bij entree van de Bowling hall

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dus op zaterdag ochtend om 6 uur opstaan en om 8:50uur kon ik aan het thuisfront app’n dat ik klaar was voor de strijd, bijna ’n uur te vroeg. De (Whats) app ging, naar later bleek pas om 17:30 uur echt de lucht in toen ik weer binnen bereik van een Nederlandse GSM-mast kwam en derhalve zorg droeg voor veel onbegrip.

Bowling centrum Maasmechelen. Om 9:40 uur de briefing met belangrijke info in tegenstelling tot wat ik gewend ben. (N8-run) Nog even de  laatste spullen in de auto leggen waarna iedereen de envelop kon afhalen, dicht laten zitten tot iedereen ‘m heeft en om 10 uur openen!! Oftewel start!!  39 CP’s op kaart en 32 cp’s of in te tekenen of info op de CP.

25 teams hadden zich ingeschreven voor de WOR 4.
25 teams hadden zich ingeschreven voor de WOR 4.

We beginnen om 10 uur met het openen van de envelop, de kaarten sorteren en te bezien op elkaars aansluiting. Meevaller is dat de meeste kaarten al zijn geplastificeerd. ’n Goed teken; we worden vandaag in de watten gelegd. Twee van de laatste kaarten, ongeplastificeerd,  kunnen in een aparte kaarhoes. Een team rent direct weg……..maar wij tekenen bijna 45 minuten.

Video route tot CP1.  CPO1 is de linker mijnschacht van de voormalige kolenmijn.
Video route tot CP1.
CP-1 is de linker mijnschacht van de voormalige kolenmijn.Intekenen duurde ca 45 min van geconcentreerd tekenwerk en route bepalen. Hierbij hebben we zelfs ook nog wat schattingen gedaan en besloten enkele koersen onderweg gewoon te laten lopen. Ook kun je sommige kompaskoersen sneller lopen dan intekenen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De eerste mijl, van de route  was bekend van de huiswerkopdracht welke we al weken van te voren hadden gekregen. Stom genoeg hadden we de uitwerking geen van beiden meegenomen. Anderzijds was de eerste 1,5 km van de route nog wel bekend en de CP’s A en B ook. Dus geen schade.

CP A & B waren dus gemakkelijk te vinden evenals CP1 met info. Wel moesten we de positie van CP XL onthouden tot ik weet niet waar. Dat heeft de gehele dag geheugen capaciteit gekost.

Een van de twee mijnschacht / ingangen. De plek voor CP-1
Een van de twee mijnschacht / ingangen. De plek voor CP-1

Bij CP1 stonden we binnen het Nationale Park, het voormalige mijnbouw gebied. Wel bijzonder, het gebied waar tot 40 jaar geleden alles is gedaan wat slecht is voor het milieu en waar eigenlijk gigantische bergen met afval liggen, flinke afgravingen zijn verricht waardoor er meren zijn ontstaan en vervolgens na sluiting van de mijnen niemand meer naar heeft omgekeken behalve veel mensen die er nog veel rotzooi hebben achter gelaten. De natuur z’n gang laten gaan….en enkele jaren geleden, een groot  hek eromheen en een bord ervoor met ” Nationaal Park” en met ‘ bord

Dat we van bovenuit werden tekenen hebben we niet geweten.
Dat we van bovenuit werden bekeken hebben we niet geweten anders hadden we zeker gegroet! Dit uitzicht is terugkijkend over de toegang tot het park.

“kwetsbare natuur” Soms vroegen we ons af of de natuur of de mens beschermd moet worden middels dat hekwerk. Eigenlijk zou het hele gebied eens door ’n 1000-tal vrijwilligers uitgekamd moeten worden om te ontdoen van alle troep. Anderzijds in mei/juni als alles groen is en bloeit zie je er weinig meer van.

CP1 afgebeeld.
CP1 afgebeeld.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op CP3:

  • 35 meter op 45graden,
  • 40 meter op 350 graden
  • 35 meter op 270 graden
  • 65 meter165 graden.

dan vind je CP c.

Dus even een vluchtig schetsje gemaakt met de hand, zonder te meten en we denken dat ’t punt enkele meters  achter ons moest liggen in de richting waar we vandaan kwamen. Maar hier zal wel een valse staan nemen we alvast aan. De alarmbellen hadden al moeten afgaan. Zo dicht bij dan moet het wel dezelfde zijn als CP3. Dus nauwkeuriger kijken naar de positie van CP3. Resultaat CP3 fout en ’n valse gepakt.

We besluiten CP4 over te slaan. Te ver denk ik. Even later, we waren al bij CP7, realiseer ik me: “Dat was iets te voorbarig!”. De schaal van deze kaart was slechts 1:5.000, dus je bent er zo. Maar hierover maar niet te lang in de put zitten.

Kaart 2.

We vinden de CP’s gemakkelijk. Bij CP6 gaat Pieter als een speer omhoog tegen de eerste gruisberg op. Wat een energie heeft die vent zeg. Ik loop iets verder door tot het schuinoplopende weggetje wat dichter bij de top is. Halverwege, ’n snelle poging om toch nog naar boven te komen. Maar na 10 meter klimmen en van 3 meter naar boven er weer twee naar beneden besluit ik dat, onbegonnen spel, omgekeerd te doen. Dat lukt en ik sta zo weer beneden op het pad. Volgens de kaart kan ik ook omlopen alleen is dat veel verder. Maar dat moet dan maar. Als ik boven kom staat Pieter al te popelen. Hij wil meters maken en heeft het punt al. Verder naar de top waar het nog even zoeken is naar CP7. Halverwege de afdaling nog een CP8 welke we snel zien. Dan helemaal naar beneden en CP9 op een “Rotske”. Ook geen probleem…..

In het begin vrij open terrein maar wel drassig.
In het begin vrij open terrein maar wel drassig.

Het “heuvelke in groen boske” vinden we, ook moet we lachen om ’n boske in een bos. Leuke mensen hier! De (grote tractor) band van CP11 is iets lastiger, ligt half verscholen in het water als we ‘m zien. Goed kaartlezen is het devies, maar daar kwamen we al voor.

Aan de overkant van het meer is, noordelijk vanaf CP11,  CP12 te zien bij een grote gele vlag. Als je het noordelijk een beetje ruim neemt klopt dat.  CP13 kan dan niet ver weg zijn.

De stemming zit er nog goed in.
De stemming zit er nog goed in.

CP-H zit in zwarte buis met zwart deksel. CP14 op kaart “op een berm”. Eerst bij een Belgisch team opheldering gevraagd omtrent die benaming. Nadat het eenduidig was was tie zo gevonden op een klein heuveltje.

CP J ingetekend met aanwijzing “E K 239”. Gemakkelijker kan niet. Ik zie een hoogspanning mast. Kan niet missen. Nog even ’n praatje met een ander Nederlands team. “Ge Speult Nie” heten ze. Dus dat doen we dan ook maar niet. Ik denk eerst dat zij dezelfde strategie hebben als wij. Maar na CP J gaan zij verder naar CP17. Wij doen eerst CP20 en dan 19-18-17. Soms kies je zo’n route omdat je denkt dat dat korter is en gemakkelijker te vinden. Ik zou de timetables van de beide .gpx routes nog wel eens naast elkaar willen leggen.

Feit is wel dat de meeste teams op de lange hardere rechte stukken veel sneller zijn. Maar in het bos en op moeilijkere trajecten niet. Althans niet de teams in onze omgeving.

CP17-18-19 waren lastiger. We maken een doorsteek vanaf de hoogspanningsmast naar CP20, zien de tekst voor CP K. (langs het hek lopen) Maar moeten 19-18-17 nog. In die volgorde. Dus doorsteek naar CP19. Moeten dan eigenlijk kompas gebruiken, want we komen bij het verkeerde meertje uit.

Kaart 3Dus kunnen we CP19 niet vinden. Uiteindelijk besluit om naar 18 te gaan. Veel te snel lopen we stomtoevallig tegen een CP aan. Recapitulerend komen we snel achter de waarheid. Dat moet CP19 zijn, en het meertje was fout. Dus volgen 18 en 17 nu ook snel. CP21 vinden we door het hek weer op te pikken en te volgen tot het einde zoals de aanwijzing was. Daar nog een koersje met op de plek vele mogelijke valse CP’s. We kiezen de meest logische als CP K. Pieter had de koers nauwkeurig gelopen en we streepten de minst voor de hand liggende posities af.

Naar het meertje  van CP20. Nog een verkeerde doorsteek gemaakt hetgeen korter leek (bijna bij CP22) CP i en CP21 waren simpel.

Route langs het water.
Route langs het water.  Winderig ondanks de luwte van de bergen.

 

Flinke golven op het water.
Flinke golven op het water.

Dus op naar de MP en inleveren de code-kaart deel 1. Hier krijgen we 6 windbuks kogeltjes om op cola blikjes te schieten, bij voldoende resultaat kregen we twee detail posities van CP P1 en CP P2. Die hadden we snel binnen.

Schieten voor extra informatie.
Schieten voor extra informatie.

 

In de het afgesloten schakelstation werden we geïnformeerd over het "Ajuin spuiterke"
In de het afgesloten schakelstation werden we geïnformeerd over het “Ajuin spuiterke”

 

 

 

Vervolgens in de “box”,  een oud hoogspanning schakel stationnetje. Er brandt een luguber rood flikkerend lampje hetgeen ons al op een bepaald spoor zet. We moeten de te lezen info in ons opnemen, in een keer lezen, oftewel memorisatie en niet meer terug. Rood/witte lintjes volgend tot een geel/zwart omheind deel van het bos. Daar een “ajuin spuiterke” geur opsnuiven en dat spoor volgen tot een boom met de oorsprong van die geur  en de juiste CP code. Dus hangen er ook valse. De geur hangt op heuphoogte of reukhoogte of what ever…..  Op vele bomen hangt een CP-code. Al snel binnen de belinting snuiven we het ajuin spuiterke op en vinden de boom van oorsprong met de code K. Moesten we nu een letter of cijfer zoeken? Volgens ons een cijfer. Dus verder snuffelen aan de bomen op reukhoogte. Achterin nog ’n dun boomke! Aan de achterzijde ook een nummer in cijfers.  “69” kan niet missen….. Vlug verder.

Wind stilte voor de echte regenstorm.
Wind stilte voor de echte regenstorm.

We eten een broodje, drinken nog wat en snacken wat weg. Zo lopen we CP P1 voorbij. Zodra we op de plek komen waarvan we denken dat het CP P1 is checken we de extra verkregen info en ik kom tot een gevoel dat het niet klopt. Er hangt ook een vals nummer. Omdat we de juiste oplossing niet zien noteren we het nummer waarvan we denken dat het wellicht de juiste is en vervolgen naar P2.

We lopen veel te ver door. Zeker 20 min verloren.

We lopen veel te ver door richting, van wat we denken dat het, CP P2 is. Uiteindelijk concludeer ik dat het niet klopt en terug met de opkomende gedachte dat we het mis hebben en de punten P1 en P2 verschoven hebben. Dus helemaal terug…. en de juiste gevonden.

Bij CP S  de ster opdracht niet gedaan. Alhoewel het een bonus CP is van 45 min, is het denken wij niet rendabel. 5 Koersjes lopen en bellen voor extra informatie.

CP T boven aan trap. Daar staat de info dat de CP onder de 6e tree staat dus weer naar beneden. CP 27 zat verborgen maar snel gevonden naast de poort welke naar later (op het eindpunt) blijkt de 2e uitgang van het park is.

'n Ommetje gemaakt.
’n Ommetje gemaakt.

Omdat het 15 uur geweest is en we 16 uur de deadline hebben met 2 min straftijd per min te laat, besluiten we terug te gaan. In mijn gedachte was de 2e uitgang veel verder weg, nergens op gebaseerd natuurlijk. Dus besluit ik/wij om terug te gaan via de ingang welke we al hadden gehad. Blijkt later een (veel) langere route te zijn. Zeker 2 km. Dus 20 min. Maar ook geen CP’s welke we nog hadden kunnen oppikken. Inmiddels was ’t motregenen overgegaan in fikse regen en hagel buien. Gelukkig had ik een droge regenjas in de auto liggen…….. en een luchtig windjack aan.

Resultaat is natuurlijk dat na CP27 geen scores meer konden worden toegevoegd en om 16.04 uur code kaart deel 2 inleverden.

======================

De uitslag.

Al met al was t verwachtings patroon wat hoger. Enkele rationele besluiten om CP’s te mijden maar ook een catastrofale beslissing om langs de verkeerde zijde het park te verlaten. Nu benieuwd naar de uitslag. Fouten maken is niet zo erg als je er maar minder maakt dan de concurrentie.

Ja en daar zit ‘m nou net de kneep. De uitslag werd toegezonden en dat valt niet mee. Enkele fouten waren natuurlijk al bekend.

  1. Qua strategie hadden ons meer op de special CP’s moeten richting omdat die 45 minuten kosten waar natuurlijk wel een extra inspanning tegenover staat.
  2. Bij CP27 terug gegaan in het park en terug gelopen onder tijdsdruk.
  3. CP4 hadden we wel moeten doen.
  4. CP C  was ’n snelle schatting, dus de valse gepakt. ’n Valse pakken of missen maakt niet uit qua straf

Van de 39 standaard posten hebben we er slechts 22 aangedaan. Dat is de consequentie van ’t wandelen. Van de 32 specials hebben we er 18 aangedaan. Vreemd is dat we bij beide soorten 5 valse CP’s hebben genoteerd dus 10. Zoveel valse CP’s waren er denk ik niet. Dus moeten het lees- of schrijffouten zijn geweest.  Naar verwisselingen met andere CP’s heb ik gekeken en is niet aan de orde. CP’s 10-15-18 zijn onbegrijpelijk.   Uit de uitslag valt enigszins op te maken waar ’n valse CP stond. Mogelijk zijn er ook valse welke niemand heeft gezien. Misschien kunnen de Woudlopers nog eens aangeven welke cp’s ’n valse hadden.

5 valse gepakt bij de specials is 225 min.  en 5 bij de standards is 150. Dus samen als 375 min. bij een totale looptijd van 379 min.

Team 2 heeft 28km gelopen. Bij 71 Cp’s is dat ongeveer 400 meter / CP. Wij hadden 25 km en hebben slechts 40 Cp’s. Dat is meer dan 600 meter/CP. Daar komt de wandelsnelheid bij.

We hebben desondanks genoten. De succesjes en de missers hebben we samen gedaan. Jammer van het mooie bos dat we gemist hebben en de uitwerking van vlaggetjes tekst “HANGT ONDER LUIK”  niet hebben kunnen zien. Ook de betekenis van de Romeinse 21 = XXI ?? is ons ontglipt.

Goed, dit was 6 uur lopen rond Maasmechelen. 31 jan 2015 op naar de Veluwe voor een tocht van bijna 10 uur met een andere buddy…..Henk. Pieter gaat voor meer tempo.

We danken de Woudlopers te weten Lisette, Ferdy, Ivo en Rob voor de mooie tocht, mooi gebied, met veel bijzondere gedachten sprongen. Ik heb er enkelen gevraagd wie de kwade genius was achter de track. Wordt ook dit jaar niet duidelijk, zij wijzen allemaal naar elkaar. Goed opgezet. Lekkere spaghetti na afloop. Hoop jullie te zien in goede gezondheid eind vd maand tijdens de Chickenpower run. 

Leo,    dinsdag 13 jan 2015.

ps.

Een gedetailleerd  verslag van Jan-Gerard van der Toorn is op z’n eigen webpage te vinden.