Trailrun Slangenburg op 21 feb’15

Rond de Slangenburg prachtige oude eikenlanen.
Rond de Slangenburg prachtige oude eikenlanen.

Op donderdag de 19e j.l. zit ik me een activiteitje te bedenken voor de zaterdag. De laatste AR is alweer 3 weken geleden en geen enkele in het verschiet. Moet toch wat blijven lopen. ’n Trailrun schiet het door m’n hoofd. Henk G. is nog niet hersteld verwacht ik en nog zeker niet genezen dus wellicht wil Ernst wel mee. ’s Avonds komt hij toch even om z’n grote liefde Ajax op groot scherm te zien verliezen dus onder de rust snij ik het onderwerpen voorzichtig aan zonder e.e.a. te zwaar aan te dikken.

KromeboomHij zou het hardlopend ook bijna kunnen en bijna is helemaal denk ik dan. Dus met mij wandelend zou ook moeten kunnen. Gelukkig won Ajax wel maar helaas maar met 1-0.

Natuurlijk heeft hij vele bedenkingen maar hij uit ze niet; Dus we gaan. Hou me op de hoogte zegt ie!

IJzevoorde
IJzevoorde

Vrijdags mede-organisator Peter Rutjes van AR-Bronckhorst even gemaild want de inschrijving was al gesloten. Enkele daginschrijvingen waren nog wel mogelijk dus zaterdags erheen. Dat zou goed komen zei hij.  Start om 15 uur. We waren vanwege de handmatige voor-inschrijving al om half twee aanwezig. De organisatie zat nog in de opstartfase. Heel geschikt om informeel in de inschrijflijsten opgenomen te worden.  Tevens maakten we aan de organisatie duidelijk dat we maar direct weggingen en onszelf uitsloten voor alle klassementen behalve de soep na afloop. Toch nog even een koffie en wat verhalen uit de oude doos ophalen, want natuurlijk kom je weer wat oude bekenden tegen. Andre Bleumink, de nestor van de trailrun’s, hij liep 15 jaar geleden al van dit soort tochten, toen de Survival run’s net uit de kinderschoenen waren. Het zijn dan ook eigenlijk survival runs zonder touwhindernissen.

SchoenenspoelenWinterswijk had een sloot doorwading. (Even wat verder kon je via een (dikke) boom naar de overkant) en hier in de Slangenburg wat natte plekken in een wei (om de schoenen schoon te maken) en een noodbrugje

Start

Vervolgens via de start vakken, tijd noteren en de route oppikken.

Kaartje van de omgeving met de route welke wij gelopen hebben.
Kaartje van de omgeving met de route welke wij gelopen hebben.

Ook de posten waren nog niet geheel alert en waarom zouden ze ook, er was immers nog niet gestart. Dat duurde nog ruim een uur. Direct bij de start de slootkant op, moeten we hier heen? Zij wisten het (nog) niet. Wij zaten even te twijfelen of we de 12 of 20km route opgingen. Ergens bij km 17 zagen we een splitsing bordje voor route keuze.

Na km 4 moeten we een afslag gemist hebben of miste er een pijl. Te snel waren we bij km 5. Bij km 6 mist een rechtsaf pijl. In alle richtingen zien we gele linten. In dit geval maakte het niet uit. Geen pijl is rechtdoor. Een lusje van ’n km en weer bij dezelfde kruising. Dus we hadden rechtsaf gemoeten anders kruisen de routes en dat leidt tot fouten. Verder geen problemen gehad met de route. Stond overal duidelijk aangegeven.

Noodbrug
Noodbrug

Alhoewel, ik heb onze fout niet gezien maar na deze noodbrug ging het even fout. Lintje gemist denk ik. We waren al door een groot aantal lopers ingehaald. Direct daarna wacht ik even op Ernst. ’n Oude vriend (Henry Polman) komt nog langs gedenderd zwaar in de strijd met een loopmaat. Wij vervolgens links het bos in omdat iedereen die kant op loopt. 50 Meter verder door de blubber zie ik de eersten terug komen van deze groep. Verkeerd roept er een. 50 meter na de noodbrug hadden we rechtsaf gemoeten, over enkele moerassige maislanden. …. heerlijk, doet me weer aan de survivals denken.

Schoeisel

Trailrunning shoes
Trailrunning shoes. Ja die zijn eigenlijk verplichte kost bij zo’n run. Ernst had wandelschoenen aan en ging zeker 10% langzamer door de slippartijen op het zeer modderige parcours. Maar hardloopschoenen zonder ’n zeer grof profiel hadden ook niet geholpen.

Sinds ruim 1,5 jaar beschik ik over deze Innov8 trailrunnings shoes. Na 2 jaar geleden in de Belgische klei  een AR te hebben gelopen met m’n gewone afgesleten hardloopschoenen heb ik deelname afgezworen totdat er ’n setje goede zolen onder m’n schoenen zouden zitten. Ik ben er tig keer onderuit gegaan met het risico van schouder blessures /  sleutelbeen van dien.

Bij Herbert Rougoor deze specialistische trailrunning schoenen gehaald.  IMG_1848Vederlicht, als een vel om je voeten, maar met fatsoenlijke noppen. Maar ik kon ze niet aan de voeten hebben zonder dikke blaren binnen 5 km. Dus begonnen met dragen hiervan zonder te lopen. Ik ging er bwzs mee naar bed. Ik dacht na 5o tot 100 uur strak om de voeten moet m’n pasvorm er toch een beetje inkomen. Het was als bij de topschaatsers. Na de race zijn de voeten wit, er kan geen bloed meer toestromen.IMG_1850

Na het dragen zonder lopen begonnen met korte afstanden en langzaam opvoeren. Na ¾ jaar passen ze strak en zonder problemen. Nog steeds doe ik de veters graag los na het lopen. Maar belangrijker: Geweldige schoenen voor ’n trailrun zoals tijdens de Slangenburg trailrun. De schoenen zijn waterdicht met en uitstekende grip. Geen slippartijen.

Tot m’n grote verbazing zag ik foto’s van vorige jaar waarop deelnemers bare foots liepen.Barefoots

Wel gezond wellicht maar dat loopt in deze blubber denk ik niet fijn en kan tot  verwondingen leiden door ongerief in de modder. Ik denk in de blubber ook veel slippartijen.

 

Poeltje
Met dank aan Andre Bleumink enkele foto’s van hem gebruikt. Andre kwam juist toen wij in IJzevoorde ons meldden voor de start terug van z’n eerste rondje parcours. De lintjes controleren zegt hij. Enkele uren daarna komt hij ons 3km voor de finish weer achterop. Dus ruim 40km gelopen. Daar mag je agv het parcours wel 10% bijtellen. Dus 44km. Petje af.

Door de regen van de afgelopen tijd veel modder, zeker nadat er een paar honderd atleten  door het veld zijn gelopen. Maar het is ook mooi, zwaar terrein waar de echte hardlopers ook niet vooruit komen. Langs zware slootkanten, drassige bossen en maisvelden.

Boompjeswal2Alhoewel ’s ochtends het weer nog zonnig is geweest komen er in de namiddag steeds dreigender luchten en vallen er ook enkele regen en hagelbuien, maar niks om je echt uit het ritme te brengen.

We lopen dan ook lekker door. Omdat we ruim ’n uur eerder gestart waren verwachtten we de eerste lopers achterop komen rond km 13, hetgeen ook aardig klopte. Dus de toppers lopen niet veel harder dan 12-13 km / uur.  Zelf halen we 5,8 naar later blijkt maar Ernst droeg dan ook wandelschoenen en was niet zo lichtvoetig als ik, haha

Het Kasteel. Ernst heeft er veel schilderwerk van gehad in de vergane tijd.  Menig rekening naar toe gestuurd grijnst hij nog maar eens. Rijksgebouwen Dienst
Het Kasteel. Ernst heeft er veel schilderwerk van gehad in de vergane tijd. Menig rekening naar toe gestuurd grijnst hij nog maar eens. Rijksgebouwen Dienst

Omdat we toch 3 tot 3,5 uur onderweg zijn wel wat voeding/drinken meegenomen hetgeen ondanks het regenachtige weer welkom is. Onderweg net nadat we langs het Kasteel Slangenburg kwamen was de verzorgingspost opgesteld. Zij waren nog niet geheel ingericht maar voldoende uitgestald om ons een keus te kunnen laten maken.

Parcours

Zoals je het mag verwachten van een survivalrun zonder hindernissen. Ik kan me geen harde weg herinneren (buiten die welke we overstaken), enkele korte zandpaden maar meestal was het ja blubberpaden etc. Hoe kan de Blubberrun in Didam daarmee concurreren?  Al met al was het genieten. Mooier en nog veel minder verhard dan Winterswijk. Bijna ten koste van alles proberen om harde- en zandwegen te mijden.

Andre Bleumink was niet de enige oude bekende die ons achterop kwam. Geen idee hoe het kan maar veel oude bekenden getroffen zoals Mart, Peter, Lia, Renata, Rob, Henri, oude abc-runners, survival atleten etc. Ook na de finish was het nog lang gezellig. Altijd leuk om elkanders ervaringen te horen en om te horen waartoe ieder zijns weegs heeft geleid. Maar snel die TR-agende eens bestuderen om te zien of er nog meer van dergelijke tochten zijn.  Survivaltochten worden te pittig en te lang en wandeltochten zijn soms nog wat te gezapig. Dit soort terreinen en als het even kan wat geaccidenteerd zijn lekker en smaken naar meer.

Uitslag

De uitslag staat nog niet op de website. Deze zal ik later toevoegen.

Advertenties

Midwinterrun 2015

Memo

Na de N8-run als organisator, binnen ’n maand de RAR, de WOR4 en dan nu de Midwinterrun ’15, gelopen op zaterdag 31 januari 2015. Ik ben zeer ingenomen met de initiatieven van verschillende mensen om dit soort tochten te organiseren. Het leukste is namelijk toch het zelf meedoen en daar heeft het mij toch te lang aan ontbroken.

Ochtendgloren

Het middag gedeelte van de WOR4 hebben we gelopen onder t genot van ’n heel behoorlijke regenbui. Verlangend keken veel deelnemers uit naar de sfeer van enkele jaren geleden toen we de Midwinterrun door de Veluwse bossen en heidevelden liepen over een dik pak sneeuw en met een lekker zonnetje. Laten we dat nou weer treffen dit jaar.

Start

’s Avonds van te voren heftig “app’n” met Henk, m’n budy, over het tijdstip van vertrek met het ene na het andere weerbericht op het scherm. Uiteindelijk vertrokken we zo vroeg en was de weg nog zo goed dat we al om 7:15 aan de koffie zaten in het onderkomen van de scouting in Ermelo alwaar het startpunt zou liggen.  Leuk om al die bekende gezichten weer te zien. De indruk was al gewekt dat we (met een bus o.i.d.)  zouden worden weggebracht naar het startpunt. Dat was dus ook bijna zo doch het geschiede lopend. Na een verwarring stichtende briefing om 8 uur konden we in alle vrijheid lopend vertrekken richting startpunt op zo’n 1300 meter van de scouting locatie. Hier zou om 8:30 uur het roadbook worden uitgereikt.

Briefing 1
Koffie met Henk, Pieter is er ook al, hij zal alleen lopen.

 

Briefing:

  1. Beginnen met een proloog met een deadline om 9:45 uur. 1:15 na de start.
  2. 3 etappes + proloog + memorisatie
  3. Einde proloog is uitgifte roadbooks
  4. CP8 en CP 34 op privé terrein. Toestemming gevraagd. Verkregen???
  5. CP-8 vanuit Noord naderen.
  6. Er zijn verder geen toestemmingen gevraagd.
  7. CP43 onder het maaiveld.
  8. CP59 is 40 meter op 72 graden verplaatst
  9. CP62 bonus van 30 min.
  10. Roadblock Putterweg. N798
  11. Railroadblock tussen KM41 en KM42
  12. Hou een beetje reserve voor etappe 3. Zijn nog “makkelijke” punten te vinden.
Bert
Bert, dubbend over hetgeen hij kwijt wil over de tocht.

Met deze info zijn beslissende voordeeltjes te behalen. Maar ze zijn over de gehele dag verspreid en je moet ze steeds in het achterhoofd hebben omdat ze niet gestructureerd in de route info staan. Oftewel: je vergeet wel eens wat…..

Ik schreef al eens:.Midwinterrun 2010

Dus vlug de laatste spulletjes in de auto, nu wel de juiste kleding aan, wat drinken en eten en weg…..

 

 

 

Over vergeten: Ik denk dat dit idd de 12e Midwinterrun is. We begonnen in 2004.

  1. 2004    Start op Gorsselse hei, finish in Vorden.
  2. 2005    Start in Vorden, treintje naar Ruurlo richting Hengelose Zand
  3. 2006    Start in Vorden richting Vierakker
  4. 2007    Start met bus naar Barchem. Start bij “Kale Berg”
  5. 2008    Start met bus naar Ampsen bij Lochem
  6. 2009    Start met bus naar Galgenveld bij Borculo
  7. 2010    Start Garderen (proloog) naar de Veluwe.
  8. 2011     Start  ?  Bijsterbosch op de Veluwe
  9. 2012    Start ??  Sneeuw run op de Veluwe?
  10. 2013    Start met bus naar Renswoude, finish Terschuur. Grebbenberg linie.
  11. 2014    Start  Schietclub in Lunteren. Klaverblad run.
  12. 2015    Start Scouting Ermelo, Kompas proloog, hei memorisatie etc.

Hoor wel als dit niet juist is.  Tot en met 2009 georganiseerd door Timeoutdoorevents. (6x), daarna door Chickenpower nu dus ook 6x.

Dit kaartje ontvingen we om ca 8 uur al voor de briefing.

Startblad

Afstand tussen de 2 rode punten is 121 meter tbv kalibreren van de paslengte. Dus al met al genoeg om te beginnen. Tevens wees deze calibratie oefening erop dat er nauwkeurigheid gewenst was.

Totaal ontvangen we 11 kaarten, 3 roadbooks en een legenda. Tevens 3 controle kaarten en dat allemaal in 3 sessies.  Daarbij nog bij de start de startopdracht. 6 kompaskoersen eindigen op een CP waarop een cijfer staat. Deze 6 cijfers vormen samen een coördinaat alwaar we ons moeten melden. Het is altijd weer een kunst om uit de veelheid van informatie, kaf en koren te scheiden, zaken op een rijtje te zetten en snel op de route te zitten want de tijd loopt.

Op de knie 'n schetsje maken.
Op de knie ’n schetsje maken.

Zoals benoemd, is onderstaand plaatje het resultaat van de startgegevens. We ontvingen 6 koersen. Ik besef wel gelijk dat we gezamenlijk starten en men niet 25 teams dezelfde kant op stuurt. De een moet wat langer denken dan de ander, want je moet niet starten als je niet weet wat de bedoeling is. Dus zullen er meerdere routes zijn of verschillende volgordes. dat weten we nog niet. Een groep start gelijk rechts ’t bos in. Wij stellen onze kompas in en beginnen ook direct met koers 1. Dat is een andere dan de eersten die vertrokken. Gegevens zijn: 6 koersen met afstanden 500-700 mtr. Dus moet je heel nauwkeurig de afstanden bepalen maar ook de richting. Er is geen ontsnappen aan. Ik dacht ruim 700 meter dwars door de heide met vervolgens nog 5 koersen. We verbazen ons erover dat dat mag. Later horen we pas dat het een grote hondenuitlaatplaats is. Gelukkig is alles bevroren en ligt er een laag sneeuw over. Een heide speelplaats van ca 2 x 2 km met vele paadjes en solitaire bomen met CP’s…..

Resultaat van de startkaart

Wij, (we zijn de groene route), vinden ons coördinaat niet direct maar noteren uiteindelijk wel het nummer op CP-A.

Eigenlijk mede omdat JG daar ook heen liep en zij kennelijk dezelfde route hebben.  Dat was een conclusie terwijl we het systeem nog niet snapten. Bedoeling van de organisatie is ook om de teams wat uit elkaar te trekken zodat men niet achter elkaar aanloopt. In de regel is dat ook niet verstandig omdat je niet weet waarom ’n team iets doet.

Dus de volgende koers ingesteld naar CP-B. Daar lopen al meer teams. JG loopt veel harder en is allang weg.  We concluderen dat ieder z’n eigen CP’s heeft en overleggen hier en daar wat met andere teams. Als je iets uitlegt snap je het vaak zelf ook beter. Ergens beweer ik tegen iemand dat je het laatste cijfer (de meters van het coördinaat) wel kunt vergeten, niet belangrijk. Later hoor ik dat je wel elk punt moet hebben op straffe van 30 min/CP.  Ook Henk was helemaal uit z’n doen, geïrriteerd, en liep van hot naar haar. Van het eerste coördinaat hadden we het laatste cijfer wel maar CP-F hebben we laten zitten terwijl we er nota bene langs kwamen. Ik dacht het te kunnen beredeneren, 10-15 meter noordelijk van het pad.

Van de hei af.

We vonden onze geliefde organisatoren in het bos. Henk is gelijk weer in de mood. We dachten de eerste te moeten hebben maar hij stond op een kruising van paden terwijl hij zeker 10-15 meter verderop in het pad moest staan volgens m’n redenering. Daar ben ik nu nog van overtuigd. Dus naar de 2e, die had onze papieren niet. Dus verraadden zij de goeie post omdat no. 3 helemaal uit de richting stond.  Terug naar Jan dus, eigenlijk ’n valse CP  die het nieuwe roadbook overhandigde.  (’n Bemande valse CP uitrusten met ’n tweede setje leek me niet werkbaar).

Kaart 2

Op naar CP1 door de holle weg, ik heb de rug al nat. CP1 vinden we snel. Op de intekenplek, een bushokje, wat een luxe, gaat Henk CP 2 zoeken terwijl ik inteken. Hij moppert iedereen stijf maar vind ‘m uiteindelijk wel. Ik staar me blind op de luchtfoto en probeer het op kaart te plaatsen. Tussen CP7 en 8 is de afstand 300 meter, en die 300 blijft in m’n hoofd hangen ook voor de lokatie van CP3 zijnde 600 mtr zuidelijk van CP1. We zoeken te lang op 300 meter zuidelijk van CP1 dus aan de andere zijde van de weg. (ter plekke van de l van Kampveld) Er is er altijd maar een die de kaart leest en de ander is wat afhankelijk. Soms  beslis je wat samen, als ik er niet uit kom en voel dat Henk scherp is.

'n Niet te lezen luchtfoto
’n Niet te lezen luchtfoto, het ingezette kaartje was absoluut geen luxe.

Uiteindelijk concluderend dat de gele streep, links boven op de luchtfoto, de N798 is, de Putterweg, dus CP3 aan de andere zijde….. Henk kwam tot die conclusie omdat ik ’n andere overeenkomst zag. Ik mopper nog steeds tegen iedereen dat die 300 meter wel 500 is. Eén team is tot ’n beperkt overleg bereid en zien andere overeenkomsten op de luchtfoto, allemaal net genoeg om me te triggeren en tot inzicht te komen en CP3 uiteindelijk te vinden. CP7 lukt op ’n globale kompaskoers en hopend op geen valse. CP8 was simpel, alhoewel ’n kilometer later komen we tot de conclusie dat ie vals moest zijn. De echte moest echt onderaan de toren zitten. TorenLater bleek deze toch goed. Hierna 300 meter in de verkeerde richting gelopen maar uiteindelijk tot inkeer gekomen.  Vandaag beiden teveel lopend op intuïtie en te weinig op feiten. Als er iets niet klopt, hoe flauw je het ook aanvoelt moet je stoppen en weer zekerheden verkrijgen.

Kaart 4

Cp 12, een koers vanaf CP10. Niet aan begonnen, donker dicht bos, 275 meter lopen en dan tegen n valse aanlopen. Ben gekke Henkie nie en m’n maat al helemaal nie. Niet zinvol geacht dus….

Ik zie tegenwoordig elke bult als een grafheuvel. Nu de Galibier nog.
Ik zie tegenwoordig elke bult als een grafheuvel. Nu de Galibier nog.

Vanaf CP 11 naar 11A was weer een eind terug. Ook niet zinvol maar wel gedaan. CP13 was simpel waarna de memorisatie.

memorisatie
memorisatie

Wat hebben we ervan geleerd? Afstanden beter inschatten. Waren te groot. Na afloop is het duidelijk. Die tijd hadden we in etappe3 moeten stoppen. Memo 2 was weg. CP3 ’n weggetje te vroeg gezocht. Heeft veel te veel tijd gekost.

Zo samen met Henk nu weer de hei op, memoriseren.
Zo samen met Henk nu weer de hei op, memoriseren.
Verborgen CP 14
Verborgen CP 14

Toen naar de uitgifte van Etappe 2. Intekenen binnen in de Schaapskooi met koffie en soep.

Martin & Gerard

CP15-16-17 waren simpel. CP18 ook, alhoewel we daar langer doorzochten omdat we een valse vreesden. Ingetekende punt was dichter bij de vijver en de kompaskoers ook. Maar uiteindelijk toch maar genoteerd. CP23 niet ingetekend. Buiten de kaart. Later bleek deze vlak bij 26 te zijn dus was wel haalbaar geweest.

Intekenen van de 2e  etappe.
Intekenen van de 2e etappe.

Kaart 5 5

 

 

Kaartovergangen zijn altijd lastig. Hier zeker met CP-23 ertussen / erboven. Maar van dat punt hadden we al afscheid genomen.

 

Bij Cp22 was het de vraag of het de hoogste CP was (meters boven de grond of het hoogste getal). Gelukkig waren beiden hetzelfde getal.

Kaarten 6-7

IMG_8563
Nog ’n team uit Vorden.

Problemen ontstonden links onderaan bovenstaand kaartje 6. Dit kaartje bleek kleiner dan bij andere teams. We misten zo’n 2 cm. Of dit een persoonlijke vete is tussen de organisatie en ons team is vooralsnog onduidelijk. Kan ook zijn dat zij ons met ’n extra moeilijkheidsgraad hebben opgezadeld vanwege uitzonderlijke kwaliteiten.   CP29 en 31, aangegeven als “staan op kaart”  stonden er bij ons niet op. CP30 hadden we goed ingetekend al kon het maar net op kaart.  Niet goed de kaart gelezen, mede veroorzaakt doordat er een stukje ontbrak. Anders hadden we twee weilanden gezien tussen de toren en CP29. Maar afijn dat hadden we moeten zien. Foutje!!

CP29, daar stond een ander team waarvan een teamlid onder de brug vandaan kwam. Dat was dus helder, zeker nadat we na een kleine vergadering hadden opgehelderd dat dit CP29 moest zijn. Aldaar ook het verschil in kaarten geconstateerd. Positie CP31 zagen we ook op hun kaart.  Samen met dat team richting CP32 gelopen over de weg. Uiteindelijk liepen zij harder en van ons weg. Wij vonden CP32 uiteindelijk wel en zij denk ik niet.

IMG_8564Komen we Elise en Mario rechts van ons nog tegen in het bos. Ik dacht die zijn onderweg terug om CP32 alsnog te doen. Maar zij waren al met etappe 3 begonnen bleek later en onderweg naar CP44. Ik riep nog dat zij vanwege de deadline terug moesten, hetgeen zij lachend afwimpelden.  Dat had me wakker moeten schudden maar wellicht door ’n lichte vermoeidheid kwam dit signaal niet door de ballotage.

 

 

CP34, eind 2e etappe.

Henk blijft zoeken midden onder het afdak.
Henk blijft zoeken midden onder het afdak. Ik overleg met de organisatie over hun positie. Waren echter niet te vermurwen! Al weer enkele minuten verloren…..

CP 34 stond duidelijk onder het midden van het afdak ingetekend. De bemande controle rechts van ’t pad. Dus ’n valse controle denk ik. Uiteindelijk bleek niets minder waar.

Etappe 3.

Kunnen we weinig over verhalen. Jawel, zoals gezegd, tactisch gezien hadden we de memorisatie over moeten slaan. In de briefing werd ook aanbevolen om tactische keuzes te maken om tijd over te hebben voor de “gemakkelijke” etappe 3. Alhoewel ik het memo gebied weer veel mooier vind dan E3 gebied. Dit soort mededelingen moeten we beter tot ons laten doordringen maar de adrenaline vertroebelde alle intenties.

Tevens hadden we omdat er toch nog ca 15 minuten over waren nog 3 a 4 CP’s mee kunnen pikken welke wel heel gemakkelijk en dichtbij waren. Deze tactische fout is wellicht ook te wijten aan verminderde scherpte c.q. de meeste agressie was eruit…..

Pieter op snelheid. Wat heeft tie gerend. 1,5 marathon zeker.
Pieter op snelheid. Wat heeft tie gerend. 1,5 marathon zeker.

Tijdens de analyse met Pieter (die heen en weer flitsende eenzame jongen) heb ik me ook suf gepiekerd over de aansluiting tussen kaart 10 (met “Finish” erop)  en 11 (luchtfoto). Eigenlijk is die er niet, of het moeten de extreem zuid-oostelijke straatjes van Ermelo zijn.  Maar dan moet je al weten dat dat dorpje Ermelo is. Ook de start wandel route er nog bijgehaald. Maar afijn, wij zijn er niet geweest!

Wat missen we nu thuis voor een vollediger analyse (want je raakt niet uitgeboomd):

  1. De startopdrachten met 6 azimuts.
  2. De opdrachten op de diverse CP punten in het veld.
  3. De lucht foto van de Memorisatie

Resume;

Uitgeteld!
Uitgeteld!
  1. De analyse is incompleet maar samen met die van JGvdT voldoet het.
  2. Ruim 36 km gelopen in 9:02 uur
  3. 75% van die tijd gelopen tussen de 3,2 en 6 km/uur
  4. Boven de 6 km/uur zijn we niet geweest
  5. Intekenen 13% van de tijd.
  6. 12% van de tijd stilstaan of bij laag tempo zoeken.

Bruto tijden

Dat  wil zeggen te langzaam ingetekend en natuurlijk niet hard gelopen. Dat is wellicht de grootste kwaal. In de regel niet lang gezocht naar de CP’s.

Tijdverdeling over de etappes.

Elke etappe vraagt natuurlijk z’n tijd. De memorisatie heeft te lang geduurd. ca 23 min/gevonden CP. Hadden we niet moeten doen. Proloog ca 12 min/ gevonden CP. 3 stuks gevonden.

  • Etappe 1 incl. intekenen 11,6 min/gevonden CP. CP 12 niet gedaan.
  • Etappe 2 incl intekenen 13, min/gevonden CP. CP 19 en 30 niet aangedaan.
  • Etappe 3. Niet ingetekend, rechtstreeks naar finish gelopen in 17,5 min.

Tijdbesteding

Tot slot,

In spanning wachten op de uitslag.
In spanning wachten op de uitslag. Ferdy met een van spanning vertrokken gezicht. Zijn we voor L&H geëindigd?? Pieter heeft ’t in z’n eentje moeten doen dus kansloos…..

Het was een prachtige dag, mooi weer, geweldige route door mooi bos en hei rijk gebied. Zo mag het wat mij betreft elk jaar ergens op de Veluwe. Die is groot genoeg. We lopen er toch niets kapot? De Chickenboys hebben het mooi uitgewerkt, soms moeilijk gemaakt. De gememoreerde onnauwkeurigheden zijn op zich geen probleem, als er maar geen punten bij zijn waar een grotere nauwkeurigheid gevraagd wordt. Dan raak je de draad kwijt. Zelf hebben we meer fouten gemaakt, haha.

UItgeteld!!
Uitgeteld!! Zowel letterlijk als figuurlijk. Al snel werd de uitslag (voorlopig) bekend gemaakt.

Uitslag.

Uitslag 2015
Uitslag 2015

’n Camper voor de deur! Feb. 2015

Al bijna 40 jaar hebben we jaarlijks ’n periode van overweging omtrent wat nu, een op ons lijf geschreven wijze van vakantie houden is. We hebben van alles gedaan.

Van:

  • ’n kleine tot grote tent tot ’n klein of groot hotel,
  • onder de blote hemel,
  • Eurocamp tent.
  • ’n weekje proef met een caravan,
  • sporthuiscentrum huisje
  • huifkar
  • in Canada met een redelijk grote camper,
  • motels,
  • B&B,
  • appartement
  • blokhuis
  • bij vrienden en familie,

Eigenlijk kunnen we ons wel deskundigen noemen met een heel breed pallet aan vakantie ervaringen. Maar nu ineens zonder diepgaande discussie staat er een soort van camper op de oprit. Je kunt natuurlijk ’n camper kopen van €20K tot €200K.  Maar deze haalt dat bij lange na niet dus is het risico van een “misstap in het leven” is wat minder groot. Daarbij komt dat je je ook weer niet voor 100% op zo’n middel  kunt werpen. Er zal heus nog wel eens een hotelletje geboekt worden. Verder is deze voormalige duitse legerambulance peggeriaans ingericht zoals de verkoper wist te melden. Peggeriaans is een, in Lochem en omstreken veel gebruikt synoniem voor ’n vroeger veel gebruikte term: “Spartaans”, een minimalisme refererend aan de opvoeding welk kinderen genoten in het vroegere Sparta 5 tot 600 jaar voor Christus.

De peggeriaanse levens filosofie heeft zich in midden van de vorige eeuw ontwikkeld niet ver van het riviertje de de Regge in Twente en is overgewaaid naar de Gelderse Achterhoek. Althans dat is de veronderstelling. Wat wil het geval: ’n zomp, platboomd vaartuig,  vroeger op de Berkel werd ook ’n pegge genoemd. Het was een minimalistisch vaartuig zonder veel diepgang om reden van vele ondiepe rivierdelen. Wellicht hebben die zompen ook op de Regge gevaren. Maar degene die zo’n vaartuig vervaardigde heette ook zo “Pegge”. Markant is ook dat rond eind 15e eeuw ’n pegge een houten knopje was, een maatstaf, peil bewaren, hoogte merk voor waterstanden. Werkwoord was pegelen. En dat zit dan weer niet ver van pegels….. of het ontbreken daaraan hetgeen dan weer leidt tot genoemd minimalisme……

Wat wilde het geval?

’n Nichtje  van Riny, we noemen haar Loes, deelde ’n fotootje op FB, met deze camper erop en schreef daarbij aan haar vriend (Ewout): “Mooi voor de bootcamp en ijszwemmen”! Hij antwoordde: “Koop jij ‘m maar voor mij?”. Dus ik denk zij weten waar dat ding te koop staat. Bij navraag kenden zij de verkoper in t geheel niet. ’n Gedeelde foto dus en ook een gewone “marktplaats” advertentie zo bleek.

Bus front-zij aanzicht.
Enigszins gecamoufleerd tegen de bosrand opgesteld. De Canadese canoe gereed op het dak klaar voor gebruik. .

Dus heb ik deze man zelf maar opgezocht.  Het bleek Ronald van der Meijs te zijn, een begenadigd beeldend kunstenaar die in Amsterdam in “de Pijp”  woont maar ergens in het uiterste puntje van Westpoort een atelier heeft.  Dus contact gelegd, naar Amsterdam afgereisd, alwaar het geval te koop stond, bezichtigd, proefgereden, geëvalueerd, overlegd, besloten, onderhandeld, gekocht en afgelopen woensdag 4/2/15 opgehaald samen met Henk G. die altijd wel in is voor een geintje.

Hier tijdens een rust pause in de bergen.
Hier tijdens een rust pause in de bergen.

’s Avonds Loes nog even bericht dat de bus inmiddels bij ons op de stoep stond en waarvan zij weer helemaal opgewonden raakte. Zij komt ’n keer voor de bus en ik mag ’n ritje maken in hun oldtimer: ’n Russische Volga.

Ronald had de ambulance bus authentiek, ingevoerd en er een camper status aan gegeven via de RDW.

Dus dat scheelt in de belasting. (slechts 25% van het oorspronkelijke tarief).  Tevens bouwde hij hier een peggeriaanse interieur in. Ook voorzag hij de bus van de nodige beveiligingen, kennelijk noodzakelijk voor een langdurig verblijf in Amsterdam West. De achter- en zijdeuren waren al eens geforceerd, dus niet meer toegankelijk van buitenaf. Verder zo solide als een Duitse tank. De kano, op het dak, zit er nog steeds op.

Bus slaapplaats

Bus dahboard

 

Inmiddels heeft deze camper 136.000 km gelopen met de 4-cilinder, 4 liter motor. Dus net een beetje ingelopen.

Aan dat peggeriaanse interieur gaan we nog wat doen. Daar zijn natuurlijk ook weer gradaties in. Minimalistisch zal het blijven maar dan meer gericht op het gewicht. Eerst maar eens bij wat vrienden ’n licht opsteken over hoe je dat nu zoal doet. Vervolgens strippen. Er zitten nogal wat delen op en aan welke een forse invloed hebben op het totaal gewicht. En dan een plan maken voor in-en exterieur.

Enkele items waarop nu gestudeerd wordt zijn o.a.:

  • gewenste indeling
  • draaibare voorstoelen welke ook gebruikt kunnen worden aan ’n eettafeltje.
  • twee “ikea” lattenbodems van elk 70*200cm
  • keukenblokje
  • bovenkastjes
  • removable kastjes onder ’t bed.

Klusjes voor komende zomer 2015.