Alle berichten door Leo Slütter

W.O.R. 5, Zaterdag 9 Jan. 2016

Op zaterdag 9 jan. 2016 met Henk Griemelink naar Lommel in België getogen.  Het ligt juist over de grens bij Luyksgestel. Omdat “ons Pieter” daar z’n roots heeft is ons bekend dat de AR waarschijnlijk in en rond de “Sahara”  zal plaatsvinden en dat blijkt.

Van te voren werden al enkele huistaken verstrekt.

  1. Huistaak 1: Analyseren van een filmpje om zodoende nadere info te krijgen over te verwachten CP’s.
  2.  Huistaak 2:
Bepaal 't coordinaat.
Bepaal ’t coördinaat.
Nu hebben we ons hoofd daar grondig over gebroken. Een 4-tal coördinaten stelsels de revue laten passeren.  Geo (met 3 schrijfwijzes van graden, minuten en seconden. Decimaal?? ) UTM, RD en Lambert.  Gemeten was ’t 37,5% oost en 70% noord in ’n vak. Maar welk? Uiteindelijk thuis gekozen voor decimale graden, waarbij de gevonden waarden voor het decimale gedeelte achter 51 graden noord en 6 graden oost zijn aangenomen. Dan kom je bij een plek een beetje ten oosten van Lommel. Het was een te koop staand perceel met een garage van de buren waarvan een hoek precies in het gegeven coordinaat viel. Opgelost. Er waren ook twijfels. 10-12km ten oosten van de start leek ons te veel. Maar de Woudlopers zijn niet de eerste de besten. 
Bij de ingang al de eerste reglementen en start info.
Bij de ingang al de eerste reglementen en start info.

Dus houden we het voor mogelijk. Omdat we een beetje vroeg waren nog even in de groep overlegd om van te voren daar nog even te gaan kijken doch het sportiviteit aspect weer hield ons van de uitvoering.

 

 

 

Koffie! Henk had alweer zin in 'n Belgische wafel.
Koffie! Henk had alweer zin in ’n Belgische wafel.

Derhalve om 9 uur aan de koffie bij de “Lossing”

 

 

 

 

Om 9:45 uur briefing hetgeen weinig nieuws bracht of het moest zijn dat de start buiten is om 10 uur. De enveloppen welke alvast werden uitgereikt mochten pas na het startschot worden opengemaakt. Nu denken we die woudlopertjes te kennen maar het tegendeel blijkt.

Gespannen volgen we de ontwikkelingen.
Gespannen volgen we de ontwikkelingen.

Of allemaal of enkelen hebben een duister militair verleden. Ik vermoed Ferdy gezien z’n betrokkenheid bij ’t geschut maar het kan ook z’n collega zijn die met ’n krachtige verheven diepe basstem het woord tot ons richtte. Afijn, de start leek meer op een miniatuur mortier, aangedreven door drijfgas (haarlak) dat middels een elektrische aansteker werd ontstoken. Het mortier moest ook worden ingeschoten. Bedoeling was precies dwars over het kanaal naar de overzijde te schieten in het bos. Het projectiel was een balletje, met pluim met ingegraveerd de CP code.

startschot

Met een zwak plofje verdween de eerste bullet midden in het kanaal. Normaal gesproken is de hellingshoek de variabele maar niet hier. Hier wordt de lading aangepast.  En met succes! De tweede ging perfect naar de overkant ergens het bos in, maar dat was voor ons van latere zorg…….  Ik had een tafeltje gereserveerd en Henk z’n handdoek beschikbaar gesteld om deze droog te boenen.  Gelukkig heeft men een tweede set kopie kaarten, weliswaar in zwart-wit, maar nu heeft Henk ook wat te gluren.  Daar begon hij overigens pas halverwege de dag mee toen z’n vertrouwen in mij ietwat was aangetast.  Hetgeen overigens wel weer terecht was want halverwege met de hoogtelijnen kaart was de mist zeker twee meter hoog.

H+L-1
Vlug even wat overzicht zien te krijgen, hetgeen overigens niet lukte.
Verder waren we vol goede moed, maar stonden wel buiten in te tekenen. Hetgeen vervolgens weer niet waar was want we hebben geen CP ingetekend.
Verder waren we vol goede moed, maar stonden wel buiten in te tekenen. Hetgeen vervolgens weer niet waar was want we hebben geen CP ingetekend.

 

Uitgereikte stukken:

  • Roadbook met zo’n 80 CP’s
  • 5 kaarten
  • 1 Overzichtskaart
    • Enkele hulpattributen voor onderweg. kaart met aangezicht attributen, 3 aardappelen

Roadbook1

Roadbook 2

 

 

 

Kaart 1      Kaart 2    Kaart 3   Kaart 4   Kaart 5   Kaart 6

 

Kaart 7 overzicht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Pieterpad Part 4 en 5.

Half (14/15) september  2016 de laatste gedeelten van het Pieterpad gefietst met de ATB. Dit samen met Henk Oonk, Johan Pegge, Henk Griemelink en Ernst te Velthuis. Nou ja samen….. de eerste drie vormden veelal een groepje en Ernst en ik. Als de andere groep fietst dan gaan zij sneller dan wij, maar one way or another, hebben zij vaak meer interrupties, zodat we niet veel uit elkaar finishen.

In 2014 in twee etappes van de zeedijk 5km verder dan Pieterburen in Groningen naar Laren. Dat waren twee pittige etappes. Het stukje Laren-Vorden hebben we al vele malen gefietst. Van Vorden naar Nieuw Millingen tussendoor inmiddels ook al drie keer en weer terug. Dat ging ook gemakkelijk van huis uit.

Dus van Nieuw Millingen naar de Pietersberg stond nog steeds zodanig op het programma dat het steeds wringt dat je dat niet gedaan hebt. Dus ver in het voorjaar, tot ontsteltenis van enkelen zomaar een datum geprikt. Er waren nog wel wensen, de een wilde zeker niet meer dan twee dagen en de ander eigenlijk niet minder dan drie Het werden er twee. Henk Tragter zou ons met Johan’s bus wegbrengen en wij met de auto (Diny) naar Nieuw Millingen.

Het Pieterpad met de mountainbike is consumeren van iets moois op hoge snelheid. Onvoorstelbaar hoe snel het landschap zich dan afwisselt waarbij je op ’n dag ontzettend veel ziet.Al wandelend zie je meer details waarschijnlijk.  Met de ATB ben je natuurlijk ook meer gefocust op ’t pad dan op de omgeving. Dat gold zeker voor Ernst en mij. Voor mij meer dan Ernst. Toen hij dacht dat hij ’t kon ging hij over de kop.  Altijd een schrikmoment dat vallen, beweegt hij nog,  staat hij weer op en hoe snel.

totaal

 

 

 

 

 

Nieuw Millingen gekozen omdat daar de Rijn overgestoken moet worden. Eerste plan was met de trein naar Nijmegen en dan fietsen naar de zuidzijde van de Rijn waar het pontje afmeert. Later besloten we ons af laten zetten aan de noordzijde omdat daar ook de voorgaande etappe geëindigd was en het qua vervoer beter te ondersteunen.

Het pontje gaat om het hele uur en omdat we dachten de dag wel nodig te hebben dienden we zo vroeg mogelijk te starten dus dienden we het eerste pontje om 8 uur te halen. Vandaar dat we al om ca 6 uur in Vorden aan de koffie zaten met de onvermijdelijke wederzijdse grappen en grollen omtrent de ook aanwezige wederzijds bekende tekortkomingen.

Met twee voertuigen, vroeg in de ochtend op dezelfde plek aankomen is al best moeilijk. We konden niet zeggen bij het pontje want daar kon je niet komen dus het was ergens ’t dichtsbijzijnde afzet plekje achter de steenfabriek. Niet alle navigators waren erop berekend.

totaal-2

De route van Pieterburen naar Maastricht met de etappes voor het wandelen. Zo te zien is Laren een uitstapje maar in werkelijkheid ligt het meer in lijn.

thumb_img_1592_1024

Nu dus vanaf de zuidzijde van de Rijn, Nieuw-Millingen, naar de Pietersberg in 2 dagen met een overnachting in Beelsen.

Deelgenoot van deze tocht zijn wederom Henk Oonk, Johan Pegge en Ernst te Velthuis. Deze keer was ook Henk Griemelink van de partij terwijl Frans Derksen niet mee kon omdat z’n vrouw ernstig ziek is. Maar desondanks een illuster gezelschap.

_1515_1024

Dus met deze selecte groep moesten we het gaan doen. Al vroeg in de voorbereiding werd de groep opgesplitst in een snelle groep en groep2 middels natuurlijke selectie. Henk G. hing er een beetje tussenin maar werd tot de kopgroep veroordeeld hetgeen hem de eerste dag bezuurde en de 2e dag steeds beter afging.

thumb_img_1513_1024
Het pontje aan de Rijn is met de auto niet te bereiken dus werden we door Diny te Velthuis en Henk Tragter achter de steenfabriek ruim op tijd gedropped. 8 uur is de eerste overtocht en vervolgens elk uur. Dus deze mochten we niet missen.
_1517_1024
Een paar flinke duwbakken moeten we nog wel voor laten gaan.
_1520_1024
Het eerste tactische overleg.

Derhalve zaten we rond 8:15 uur op de fiets. Na enkele km’s de andere groep maar laten gaan. 15km later een lange slootkant met gemaaid gras. Het ging weer over in een zandpad en daar lag de snelle groep aan de grond om de balen hooi tussen de derailleurs weg te trekken. Zij startten een geanimeerd gesprek met ons doch na enkele ogenblikken snapte ik de bedoeling en riep Ernst tot de orde. Wij gaan verder zie jullie zo wel…..

’n Half uurtje later kwamen zij weer voorbij.  In het eerste bos bij Berg en dal had Ernst wat meer aandacht voor een wandelaar zodat hij ’n barrière  miste en over de kop sloeg. Het werd even stil achter mij, maar na wat zandklopperij konden we verder.

Einddoel die dag was Beelsen, iets voorbij Venlo. Plan was de eerste dag iets meer dan de helft te doen en zeker niet iets minder omdat wellicht in het Limburgse meer bultjes te verwerken zijn.

 

CP43 v.d. Midwinterrun 2017

Dit blijft toch een intrigerend CP die 43.

Waarom?

Omdat je op zo’n dag, ondanks de ogenschijnlijke nonchalance, toch geconcentreerd bezig bent terwijl je ook loopt te genieten van zo’n mooie vrije zaterdag in de natuur. Onderweg naar Kootwijk, tijdens het motivatie gesprek met Henk, al afgesproken om speciaal te letten op valse CP’s omdat daar een negatieve bonus van 60 min op staat. Oftewel straftijd.

Dat valse CP’s een belangrijk item zijn blijkt wel omdat de helft van de goeie CP’s een valse vakbroeder heeft. Ik telde er later ca 35, ervan uitgaande dat alle valse wel ’n keer gepakt zijn door deze of gene. Anders zijn er nog meer.  ’n Valse is dus dubbel zo erg dan ’n gemiste en de “pakkans” is groot. Meer dan 50% zou ik zeggen omdat ze vrijwel altijd zo staan dat je ze eerder ziet dan ’n echte. Ook worden de valse CP’s toegepast als de CP moeilijker wordt. Dus b.v. bij:

  • Door de deelnemer in te tekenen coordinaten / Cp’s.
  • Als de lokale situatie ingrijpend is veranderd t.o.v. de kaart.
  • Bij kompaskoersen
  • in het 2e deel van de race als de vermoeidheid oploopt.

Bij oplopende vermoeidheid schik je je eerder in de aanname dat je de echte CP gevonden hebt. Bij elke CP moet je uitgebreid in conclaaf blijven gaan of ’t de echte is.

Het spelletje is ook meeslepend en boeiend. Daarbij heb ik een maatje die onvervalst ambitieus is. En het spelletje is leuk, wetende hoe de Chickenboys met oude en nieuwe kaarten, met GPS, en niet te vergeten Oziexplorer, deze gegevens voor de deelnemers vastlegd.

Ik weet ook dat het nauw luistert met, oude en nieuwe kaarten (op kaarten is de mapdatum niet de datum dat de kaart is gedrukt!!), drie verschillende stelsels.

De datum dat de kaart werd gedrukt/uitgegeven is alleen van belang voor de gegevens welke op die kaart staan (en die in de laatste maanden / jaren voor het drukken zijn verzameld) en van belang voor de hoek tussen het kaartnoorden, magnetisch noorden  en geografisch noorden.

Rechts boven in de hoek van de oudste kaart welke we kregen staat “Datum van de kaart 1997” en dan staat er nog “ongeveer” onder. We konden aannemen dat bedoeld werd dat de kaart ongeveer in 1997 is gedrukt en de herkomst van de gegevens erop van de maanden en jaren daarvoor zijn. Niet dat je daar veel meer mee kon dan vaststellen dat het de natuur was van meer dan 20 jaar terug.

De andere grotere kaart was van 2015.

De organisatie werkt in Ozie met andere kaarten met “mapdatum” WGS 84.  en de instelling Rijksdriehoek.

Als deelnemer moet je het doen met de gegevens welke verstrekt zijn door de organisatie.  Op het kaartje waar het omdraait staat ook het geografisch netwerk op met de lijnen 52″11,00.0  en 5″46,30.0. Dat is al een vreemde notatie. Het zou er uit moeten zien als 52˚11′ 00.0″ en 5˚ 46′ 30.0″.   30.0″ zijn dan 30.0 seconden decimaal.

Maar goed we namen aan dat we wisten wat er werd bedoeld. Dus hebben we het lijntje voor  5˚ 47′ 00.0″ gedefinieerd. In oostelijk richting moesten we 3,1″ verder. Dus uitgerekend hoever dat is en afgetekend. In Noordelijke richting ligt de lijn 52˚11′ 00.0″  CP39 ligt precies ook op die lijn. Nu nog 4,1″ naar het noorden……hebbes.

Even klicken om wat in te zoomen.

Logischer lijkt nog op het eind van het bosje maar dat zien we ter plekke wel. Vaak zit ie juist niet logisch, zeker niet bij deze boys. Daar aangekomen vinden we no. 30 op de plek waar we ‘m ingetekend hebben. We kijken nog even aan het eind van het bosje maar vinden niets. Later blijkt die nummer 30  dus ’n valse. Ik heb in Ozie ’n punt CP43A ingetekend. Daar ligt dit coördinaat als het stelsel op WGS84 is ingesteld. Is het ingesteld als RD dan is het precies op de plek waar 30 hing.  Ik denk dus dat de organisatie het ook zo heeft ingetekend en de CP opgehangen op CP43A met het nummer 28. Aan het eind van het pad en het bosje  hebben we geen CP gevonden. Voor verder kijken naar de plek van 43A was geen aanleiding. Niemand heeft een nummer 28 gevonden dus we weten niet waar de organisatie het nummer heeft opgehangen.  Op de website van de Chickenpower staat weliswaar deze foto. M’n betoog onderbouwd ook dat de werkelijke geografisch coördinaat hier wel ligt.

Als deze foto aan het eind van het bosje is genomen zie je op de achtergrond een perceels grens en een woning / schuur. Is dit in Noordelijke richting? Er lijkt een doorgaand pad tussen twee prikkeldraden te lopen.

Met respect voor de verklaring van Chickenpower, 4.1 had moeten zijn 4.7 ??? Dat is maar enkele 10-tallen meters verder het pad in. Juist ongeveer op het eind van het bos. Aan de sporen te zien hebben meer teams ook aan het eind gekeken.

Wel prijzenswaardig is dat zij met de billen bloot zijn gegaan. Zo’n ramp was dit probleempje ook weer niet. En daarbij: wij hebben onderweg veel meer fouten gemaakt dan de organisatie. Wel in minder tijd: Dat is ook weer waar!

De herziene uitslag, met “ons” op plek 10  is als volgt :

Nog steeds jammer dat we hiermee team 7 op plek 9 niet zijn gepasseerd. Zitten nog 9 minuten tussen. Na CP66 zeiden ze dat ze ook naar de finish zouden gaan doch verdwenen in de tegenovergestelde richting. Het werd hoog tijd: 15:45 uur. Maar ze konden nog hardlopen dus…… Wellicht nog naar CP67 en CP68 gegaan met wat later blijkt: een valse opgehaald op CP67.

Allemaal onzinnige aannames, we houden er mee op en gaan weer aan het werk…..

Bert, Jan, Harry en John en alle helpers bedankt voor de onvergetelijke zaterdag in Januari.

M.vr.gr. GaliLeo & de Mol

Midwinterrun Zaterdag 28 Jan. 2017- Kootwijk

“Mogge Henk. ……….helemaal scherp vandaag?” Z’n antwoord om iets voor zevenen op deze zaterdagochtend bevredigt me niet helemaal. “Nou ik bun neet zo fanatiek meer as vrogger!” Ik mompel nog iets van: Zo ken ik je niet! en trap ’t gas in richting Kootwijk op de Veluwe.  Meestal komt ’t ware beestje na het startschot weer boven denk ik. Onderweg memoreer ik een beetje vilein dat m’n dochter Léone het, tijdens de wedstrijd van de WOR 14 dgn geleden, goed deed en slim en scherp was. Ongemerkt gaat hij wat rechterop zitten in de luie BMW zetel. Dat komt goed denk ik direct. We zitten al om 7:30 uur aan de koffie.

In de voorbereiding al groot (tamelijk) wild tegen gekomen. De sneeuw as nog wat witter en dieper.

De kennismaking met de organisatie is weer vanouds. Vriendschappelijke stekeligheden worden uitgewisseld en we knappen beide helemaal op. Ook ontmoeten we vele vrienden van deze sport. Marcel en Paul zijn ook weer eens van de partij evenals Henk en Lia (winnaars bij de Start-up’s van de N8run).

Ook Peter en Felix staan weer aan de start.

Wij organiseren de N8-run zelf en lopen alleen de Midwinterrun op de Veluwe en de WOR van de Woudlopers.  Min of meer Adventure “races” van hetzelfde kaliber ook al zijn er verschillen. Waarmee gezegd wil zijn dat we niet over veel wedstrijd ritme beschikken.

Pieter zo blij als ’n kind spelend in het bos. Met Teun de Laat die het een serieus spelletje vindt.

 

Pieter (vriend van Martine de jongste) heeft een snellere maat gevonden in Teun de Laat. Ook Martin en Gerard zijn er met de mededeling dat ze ook gaan wandelen vandaag. We merken nog op dat ze dan tegen ons waarschijnlijk geen kans maken maar dat deert hun (ogenschijnlijk) niets. Er is overigens nooit iets dat hun gemoed nadelig beïnvloedt.

In totaal 30 teams ingeschreven en aan de start zo blijkt.

Briefing:

  • 11:45 uur deadline eerste etappe. Straf: 1 min/min te laat.
  • Niks weggooien: Je kunt het nog weer nodig hebben.
  • CP63 is een mast.
  • Info CP18-27 op CP 10 t/m 16. Nou dat zien we vanzelf.
  • CP17 vervalt.
  • Koers CP 1 naar CP28 is 174 graden
  • Valse CP’s:
    • o   Ingetekende CP max afwijking 10 mtr
    • o   Zelf getekende CP 20 mtr
    • o   Koers afwijking > 10%.
  • Memorisatie: Geen aantekeningen maken binnen.

Martin en Gerard kwamen als laatste (na de briefing), al lachend, opdraven.

De start: 08:30 uur was een ca. 10 minuten durende video route langs 9 echte CP’s en enkele valse CP’s door de getto’s en krochten van Kootwijk.  In Adventure kringen noemen we dit ook wel een “memorisatie”. De video bleef zich ’n uur lang herhalen, 10:30 stop.

Naast valse CP’s ook enkele valse bewoners die dreigden met het oproepen van de politie als we niet subiet uit hun achtertuin verdwenen. Omdat de discussieduur met locals niet in tijd wordt gecorrigeerd riep ik: dat nog niet vast staat wie er opgepakt zouden gaan worden als de politie zou komen. Toen werd het rustiger. Een veel te arrogant jong ventje in een veel te groot huis en een te grote auto is tenslotte ook verdacht.      

Zoals verwacht; Henk was net een kameleon. Hij stond direct weer in de van hem bekende wedstrijdstand  en was weer messcherp. Direct na de start van de video, we mochten binnen geen aantekeningen maken, schoot Henk naar buiten en bekeek de video door het raam.

Henk als een kameleon bijna onzichtbaar.

Door de geometrie van de ontvangst ruimte had de organisatie twee laptops met een beamer  opgesteld in twee ruimtes. Helaas keek Henk door een raam in de verkeerde ruimte naar een scherm. Wat bleek: de ene helft keek naar een video waarin de tekst ontbrak waarin aangegeven welke CP’s zichtbaar werden. We hadden weliswaar doorgenummerd maar raakten met CP 7 en 8 en de valse toch de tel kwijt. Maar we wilden er een leuke dag van maken dus niet getreurd. CP9 was natuurlijk een kerkje waar Jan de gegevens voor etappe 2 stond uit te reiken. Nadat we hem van de laatste envelop hadden ontdaan werd het duidelijk welke positie we daar al hadden, Jan liep gelijk weg omdat z’n taak er daar op zat.

Met etappe 2 liep het direct als een speer. Henk was alert, hij leest ’t roadbook, schrijft de punten op, haalt geintjes uit met de andere teams c.q. zet ze op het (verkeerde) been en helpt ze als het nodig is (naar de kl….). Ik navigeer c.q. lees de kaart.

GaliLeo & de Mol

Samen zoeken we naar de CP’s, we hebben een afgesproken signaal als we het CP hebben gevonden als er meerdere teams lopen te zoeken. Niemand roept namelijk: “Ik heb hem!”  Meestal wacht je op oogcontact met je maat en verdwijnt schielijk uit de buurt van de CP.  Maar er zijn meerder methoden. Sommigen beginnen te mopperen op de organisatie, roepen dat ie niet op de plek hangt. Slecht uitgezet en roepen: “Hij hangt er niet: op naar de volgende!” Negen van de tien keer hebben ze ‘m gevonden. Heel soms wordt er oprechte hulp geboden.

Zo langzamerhand krijgen we ook een beetje ervaring. Aan het gedrag van de teams valt o.a. af te lezen:

  1. Of ze bezig zijn om op weg te gaan naar de volgende CP.
  2. Onderweg zijn naar de volgende CP.
  3. Op de plek van de CP gearriveerd zijn en beginnen te zoeken.
  4. Op de plek zijn en de CP niet kunnen vinden.

Bij elke toestand ander gedrag.

  • Bij 1) dicht bij elkaar de kaart bestuderend geen aandacht voor de omgeving. De minder ervaren teams staan vaak nog dicht bij de CP.
  • Bij 2) onverstoord snelheid maken om de afstand te overbruggen.
  • Bij 3) onderzoekende blik, kijkend achter de dichts bij zijnde bomen.
  • Bij 4) vertwijfeld rondkijkend, steun zoekend bij andere teams, uit elkaar gewaaide groepsleden soms 100 meter verder zoekend.

Onbewust neem je het waar, neemt er kennis van en vervolg je eigen koers.

De omgeving waar we liepen was overwegend bos en heidevelden. Het Kootwijkerzand-en bos is groot genoeg maar alle CP’s lagen in een gebied van hooguit 4×4 km.  Kootwijk ligt er middenin.  Op het Kootwijkerzand (op de heide en zandvlaktes) vele CP’s welke op kaart reeds waren ingetekend. Vanuit die ingetekende CP’s, vele kompas koersjes en vandaaruit weer vele koersjes. Omdat de kaarten terplekke zwart waren gemaakt waren er geen  details bekend dus had intekenen geen zin. Nauwkeurig kompas gebruik en passen tellen voor de afstand is dan het effectiefst en leuk. Natuurlijk ook veel valse CP’s. Daar staat 60 min straftijd op dus die koste wat kost vermijden.  De deadline was 11:45uur. Daarna binnen komen 1 min straf voor elke minuut te laat. Niet doen dus. Juist op tijd binnen in het cafeetje van de start.

Met ’n drone nog even een luchtfoto laten maken van o.a. ’t team “LINK”

Etappe 3.

Koffie met een punt. Eerste idee is veel intekenen. Maar het zijn er niet veel zoals snel blijkt.  Zo’n dubbele koers, niet doen, te fout gevoelig, waarschijnlijk ook nog een valse in de buurt. CP 41 en 43 wel schetsend ingetekend.

CP43 aldus…… Niemand had ’t juist. ’n Fikse afwijking.
De kopzorgen van Henk.

Zover bekend geen valse in de buurt dus wel opgehaald. Dus alle uitgepakte tekenspullen vlug weer in de rugzak, koffie snel naar binnen, waarachtig we krijgen weer haast.

  • Met veel teams gezocht naar CP46. Uiteindelijk gevonden op de grond maar niet aangeraakt en laten liggen…..
  • CP40 niet naar gezocht maar onderweg naar CP39 een CP gevonden door Henk. Hij vraagt waar moet ik die invullen? Ik zeg dat kan CP39 niet zijn. Welke dan wel? De kaart verder opengevouwen en geconcludeerd dat het CP40 moest zijn.
  • De CP’s hoog in de 50 en 60 maar laten liggen. Te ver!
  • CP66 was een discussie. CP wel gevonden maar was o.i. vals. Meer dan 10 meter van de positie op kaart. Later bleek dat ie wel op de juiste plek hing. Wie komt er nu op ’t idee dat de kaart niet klopt…..

We hadden echter geen rekening gehouden met veranderingen in het landschap. Het pad waarover wij aan waren komen lopen lag ongeveer in het midden van het bosperceel. Zie rode route. Heel verneukeratief. Dat hier geen valse hing verbaast mij nog steeds. Of hing er toch een? Ik verdenk mijzelf ervan dat ik dat zomaar wel had gedaan.

Om ca. 15:55 uur leveren we de papieren in. Deadline 16:00 uur met een straf van 2 min per minuut te laat. Dus zeker niet doen.

De gelopen route met relevante CP’s ingetekend. ff op het plaatje klicken voor een uitvergroting!!

Resumé

Alhoewel de uitslag er eigenlijk niet toe doet na zo’n mooie dag wroeten in de Veluwse bossen is het toch wel tevreden stellend dat we al wandelend op plek14 zijn geëindigd. Onderweg is het weleens frustrerend als je teams lekker in de loopas uit het zicht ziet verdwijnen. Anderzijds denken we dat we redelijk rustig wandelend minder fouten maken dan we looppassend zouden doen. De strategie is helder, ik focus me op de kaart en Henk zo’n beetje op de rest. Koersjes doen we in de regel samen.

Het operationele gebied was prachtig, tot ’n uur of 3 ook nog mooie sneeuw en bevroren ondergrond. Van de dooi niet veel last gehad. Overigens geen beest gezien maar als ze bij team 30 nog niet weg zijn worden ze niet oud.

Zo wordt het natuurlijk niet wat.

De uitslag zoals gezegd: Daar kunnen we ons helemaal in vinden. Martin en Gerard hadden als doel gesteld boven ons te eindigen. Bij  de aftiteling van de uitslag hoorden we hun namen al (veel )  eerder dan de onze.

Uitslag:

De winnaars van de plekken 3e (Oleksandre & Jane), 2e (Patrick & Inga)  en de eerste plek:  Maxim & Sasha.

 

 

Chickenpower organisatoren bedankt. Was een mooie run op een mooie dag.

Bedankt voor de foto’s.

Léone & Viktor. Aug ’11

Viktor heeft beet.
Viktor heeft beet.

Zoals in de laatste blog al gememoreerd heeft Leone hier gewerkt  aan haar scriptie, terwijl Viktor z’n geliefde hobby, vissen, beoefende. Op woensdag 29 juni, ’n dag voor Leone’s verjaardag, heb ik hen opgehaald van Edmonton.

Viktor had ook nog wel ’n andere hobby willen uitvoeren, een paar ritjes op m’n Harley b.v.. Was voor mij ook best geweest ware het niet dat m’n verzekering verbiedt dat er anderen zonder een valid Canadees rijbewijs de machine berijden. Heel coulant had ik in Nederland wel een ritje gemaakt op z’n vaders BMW. Maar goed om hier onverzekerd rond te gaan rijden daar is zo’n ding ook weer wat te prijzig voor.
Zo tussen haar scriptie werk door heeft Leone nog wel kans gezien om hier en daar wat leuke dingetjes te doen. ’t Bezoek aan de Hinton Rodeo, Athabasca Lookout, canoe en kayak tochten, de WEM, Beaver board walk en Jasper.
Voor haar verjaardag op 30 Juni hebben we haar een gezellige overnachting in Jasper aangeboden. Deze heeft ze op een alternatieve wijze verspeeld. Hans K. moest terug gebracht worden naar Calgary. Voorstel was dat Leone & Viktor dat zouden doen via de Ice Fields Park Way. Op de terugweg wilden ze dan even Calgary bezoeken, daar was de Stampede juist op ’t hoogtepunt. Vervolgens Canmore en zo de route terug met ’n bezoek aan alle watervallen, Banff en alle beziens waardigheden onderweg met uiteraard tot slot ook Jasper.
Tussen al die activiteiten nog ‘ns naar Miette Hot Springs samen, moet je gezien hebben en ook Maligne Lake. Ook Rock Lake hebben zij nog bezocht. Dus de omgeving volledig verkend.

Op de laatste zondag voor hun vertrek moesten we toch nog even samen vissen. Dus trokken Leone, Viktor en ik erop uit. Viktor had al een hele tijd nieuwe vispullen en had al heel wat uren aan allerlei waters gestaan. Ook bracht hij ’n keer een mooie brook trout (forel) mee welke we met z’n 4én soldaat hebben gemaakt. Lekker.

Dus nu met twee hengels op pad en wijze adviezen van Leone. Ik had ’n nog nauwelijks uitgegooid of ’t begon al te trekken aan m’n draad. Viktor kijkt nog een keer en denkt dat kan niet zo snel.

Ik was banger dat ’t haakje tussen de rotsen vast zat en haal ‘m binnen al gauw constaterend dat er wel degelijk ’n mooie brook trout aan zat van zo’n 40cm zoals Leone professioneel vaststelde met de meetlat.

Derde en m’n laatste forel alweer. Zij springt ’n eind boven het water uit om te ontsnappen. Bleek er een van 52cm te zijn. Toen we er samen 5 hadden zijn we gestopt en de rest werd de vrijheid weer gegund.

Deze rainbow was 52 cm lang. Al snel hadden we er vijf gevangen in ’n uur tijd.
Thuis gekomen heb ik ze schoon gemaakt en in de grote bakschaal. Voorzien van kruiden een lekkere marinade. Daarna 45 min op de BBQ zo zacht mogelijke gaar sudderen.

De grote rainbow aan Pieter en Diederik gegeven. Pieter heeft deze de volgende dag bereid. Ik dacht die eten ze wel met z’n tweeën, maar nee hoor! De andere dag bracht Pieter voor ons beiden nog een maaltje. Smaakte ook uitzonderlijk goed! Pieter bereidde de forel met kervel. Dat zal ik onthouden.

Leo

Verslag N8RUN 2016

De winnaars:Inga en Patrick
De winnaars:Inga en Patrick

Patrick de Bruijcker en Inga Lehman onder de naam PAIN wonnen de N8RUN-2016 in de Expert klasse afgelopen vrijdagnacht 14 oktober in een bewolkte donkere nacht in de Gelderse Achterhoek.  Startlocatie was het normaliter idyllisch gelegen oude zwembad ” ’t Galgenveld” in Borculo. Nou idyllisch, eens was het luguber!

De totaal uitslag van de “Experts” is als volgt:

uitslag-experts

En experts zijn die twee: Patrick en Inga. Ik had hen al bezig gezien onlangs tijdens de Ultra Survival Run. Echt gefocussed en tempo makend. Dus niet verbazingwekkend dat ze boven kwamen drijven toen de knop sorteren in Excel werd ingedrukt.     

2e plek voor het duo Koning/deJong en 3e, heel netjes,  ’t koppel Haarhuis.

Start-up’s

Bij de Start-ups waren Lia Nummerdor en Axel van Ruitenbeek, idd moeder en zoon, de besten. Zij beschouwden zich gezien hun ervaring als beginners, doch deze uitslag doet bijna anders vermoeden . 

schermafbeelding-2016-10-16-om-13-48-45

Veel gehoorde opmerking was, dat deelnemers veel geleerd hebben in de harde wereld van de werkelijkheid. Maar goed dat moet eens gebeuren wil je in dit metier een positie verwerven.

Opmerkelijk was wel dat deze teams soms ook CP’s welke zij niet aan behoefden te doen toch zijn gaan zoeken (dat kon ik overigens niet zien) en soms ook gevonden hebben (dat wel). Dat waren dan CP’s op kaart. Dus onnodige inspanningen evenals zoeken naar “vervallen” CP’s. Dat deden “Experts”  ook wel.  Wellicht dat daar, ten onrechte, met een schuin oog naar werd gekeken werd.

Lugubere start locatie.

De start in de Heerlijkheid Borculo op ’t Galgenveld. Zoals de naam al doet vermoeden waren daar ten tijde van de Heren van Borculo de galgen opgesteld om de zwaarst mogelijke straf voor veroordeelden ten uitvoer te brengen: De doodstraf d.m.v. de galg.  Eigenlijk ’n zelfde straf als er nu nog staat, op de zwaarste overtredingen in het reglement van de N8RUN, namelijk diskwalificatie en verwijderen uit de eindrangschikking……  Dat deden ze toen ook. Er is weinig veranderd. Het veld, ’t Galgenveld, was toen eigendom van de Heren van Borculo en het recht tot het uitspreken van zo’n straf hadden zij kennelijk of hebben ze zich toegeëigend. Ook toen hadden leiders al menselijke trekjes. 

galgenveld
“t Galgenveld” Drie hoekpunten van het bad waren qua coordinaten gegeven evenals het middelpunt (CP1) zodat je de zijden kunt uitrekenen. Vanhieruit stonden 6 koersen genoteerd. Een gedeelte van die koers ligt in het bad…. Helaas is slechts een team naar het middelpunt toe gezwommen. De zwemmer ripe het nummer (11) naar z’n maatje. Anderen noteerden vervolgens ook maar dat nummer, in de hoop dat hij geen ander nummer had geroepen. Of zonder die hoop. Anderzijds deed CP1 niet mee. Je hoefde dat nummer niet te noteren volgens het roadbook.

Pas later is ongeveer op deze locatie een zwembad aangelegd en in 1935 geopend. In 1989 werd dit natuur zwembad weer gesloten veroorzaakt door de aanleg van ’t Hambroek een waterplas iets verderop. Deze plas ontstond weer doordat hier zand voor o.a. de wegenbouw is uitgegraven.  Het natuurbad werd zoals veelal gebruikelijk hier aangelegd omdat er een natuurlijk plas was in een laag gelegen gebied. Het bad heeft dan ook geen bodem oftewel een zandbodem.   

Iedereen druk voor de start. Vanuit heel Nederland kwamen de teams. Veel app-jes met meldingen over files, maar uiteindelijk was het startveld kompleet om 19 uur.

Nauwgezette controle bij binnenkomst en de handtekening zetten op de deelnemers lijst.
Nauwgezette controle bij binnenkomst en de handtekening zetten op de deelnemers lijst.

 

Om 19:15 uur werd er gestart na een briefing rond 18:45 uur. Totaal ingeschreven teams 20 waarvan 15 als Experts en 5  in het Start-up klassement. Waarachtig al een ontboezeming om jezelf tot een der klasses te verklaren. Wellicht is een promotie/degradatie regeling iets voor de toekomst…..

Het inteken werk was redelijk complex of in ieder geval duurde het redelijk lang. De Experts dienden van elke der toegepaste coordinaten stelsels 4 a 5 coordinaten intekenen op kaartbladen welke op een onbekende schaal, pagina vullend, waren afgedrukt. Geografische, UTM en Rijksdriehoek systemen waren toegepast. Verder een 10-tal kompaskoersen hetgeen de bakermat van het navigeren is natuurlijk. In het donker is het nog lastiger. De locaties waar het kompas gebruikt moest worden waren op kaart zwart gemaakt waardoor voor de meeste punten het intekenen van de koersen zinloos was.

inteken6
De winnaars van de Start-up klasse direct links op de voorgrond. Lia Nummerdor en Axel van Ruitenbeek.

Strategieën:

  • Een team had de taken snel verdeeld. Een ging intekenen en de ander kompas lopen voor de eerste 6 koersjes op het terrein binnen de hekken. Splitsen was toegestaan was er immers gezegd t/m CP8
  • Een behoorlijk aantal teams verlieten snel de locatie om eerst CP’s in het buitengebied op te halen.
  • Een team begon tegels rond het zwembad te tellen om de maten van het bad vast te stellen. Kan natuurlijk ook. Je kunt het ook afpassen of uitrekenen.
  • Anderen zaten te dromen van ”  ’n Bal en een beugel”
  • Weer anderen van valse CP’s en 10% tolerantie.
  • Tijdens de briefing vielen de eerste druppels maar gedurende de race ging het nooit hard, in ieder geval nie
    algemene-info
    Algemene-info Topgrafische kaart 1995 Borculo

    t bij ons kampvuurtje.

  • Nog weer anderen over declinatie, kaarthoek, verschil tussen de drie Noorden’s… etc
  • Uiteraard de rookies wat op weg geholpen.
  • Veel teams zochten CP’s bij de punten a,b en c.
  • Henk en Ernst checkten de gedragingen onderweg. Fijn om er een paar “jongens” bij te hebben voor zulke diensten. Ook voor ’t kassa hokje, kampvuur en ballen onderhoud etc.

 

linkerkaartroute_n8-run16rechterkaart

 

 

 

 

galgenveld-kaart
Op deze kaart de koersen ingetekend.

Resultaten:

Na binnenkomst werden de eindtijden vastgelegd en alle gevonden CP’s ingevoerd. Toen de laatste deelnemers binnen waren duurde het nog even voor e.e.a. was afgerond en een voorlopige uitslag bekend kon worden gemaakt.

  • Van de CP’s is er gemiddeld 69% gevonden. Van de valse 1% en “gegokte” of foute CP’s 4%.
  • Team Raid had voor 85% van de CP’s een CP-code gevonden. 5 CP’s gemist..
  • Team 10 (13e plek) heeft er 14 gevonden waarvan een valse.
  • CP 13, 26 en 44 had iedereen.
  • Geen enkele CP is niet gevonden.
  • Wel enkele slechts 1,2 of 3 keer.

Gelukkig waren de winnaars nog aanwezig. Ieder had onder het genot van een beugel een bal tot zich genomen. Tot m’n genoegen geconstateerd dat rond 03:00 uur alle ballen waren genuttigd maar er nog enkele beugels over waren.

Op zondag dus alle ingevoerde gegevens nog weer nagelopen waarbij nogal wat foutjes werden gevonden en gecorrigeerd. Gelukkig bleef de winnaar bij de Experts ongewijzigd. Dat scheelt een heel eind rijden met de prijzen.

Na afloop werd er gezellig bij gepraat onder het genot van een “Bal en Beugel”.

Om het motto nog wat kracht bij te zetten: de "Beugel"
Om het motto nog wat kracht bij te zetten: de “Beugel”

 

 

 

 

 

 

en de "Ballen"
en de “Ballen”

 

 

 

 

 

 

 

 

Uitgebreide uitslag Experts:

Herziene versie. Was niet het juiste bereik gekozen bij het sorteren. DE laatste 4 teams volgorde gewijzigd. Een oplettende deelnemer wees me er op.
Herziene versie. Was niet het juiste bereik gekozen bij het sorteren. DE laatste 4 teams volgorde gewijzigd. Een oplettende deelnemer wees me er op.

 

 

 

 

 

  • Het lijkt wel of de teams 5 en 11 veel samen gelopen hebben.
  • Als je CP3 niet hebt zijn 16 en 29 eigenlijk niet mogelijk

Uitgebreide uitslag Rookies:

schermafbeelding-2016-10-16-om-13-48-59

 

 

 

 

Nog enkele plaatjes van de start cp’s. Om de boel een beetje uit elkaar te trekken. Het was dus prima dat er ook teams direct de poort uitgingen.

CP3 aan linker zijkant linker poortpaal. Is ook uitgangspunt voor CP16 en 29. CP 16 is alleen door de winnaar gevonden en CP29 door het eerste team en 't laatste. Ook team 13 had dit punt.
CP3 aan linker zijkant van de linker poortpaal. Is ook uitgangspunt voor CP16 en 29. CP 16 is alleen door de winnaar gevonden en CP29 door het eerste team en ’t laatste. Ook team 13 had dit punt.  Lia en Axel hebben de code van CP29 ingevuld bij CP16.
CP2
CP2
unadjustednonraw_thumb_567
CP7
unadjustednonraw_thumb_565
CP6
unadjustednonraw_thumb_568
CP7 vals
unadjustednonraw_thumb_56a
CP 4 vals
unadjustednonraw_thumb_56c
CP5
unadjustednonraw_thumb_569
CP4
unadjustednonraw_thumb_56b
CP5 vals