Categorie archief: 2008

Verslag 2008 door : De Organisatie

Fast Forward uit Zwiep won de ABC-run 2008.

Op zaterdag 14 juni 2008 werd 19e ABC-run gewonnen door Fast-Forward uit Zwiep bestaande Herman Postel, Cor Braakman, Jordy Nieuwenhuis & navigator R.Buil.

De start lokatie
De start lokatie

Start.

Na de briefing om 06.30 uur, waarin de laatste puntjes op de i werden gezet, maakten de teams zich gereed voor de start. Hoe de eerste opdracht luidt is dan nog niet bekend. Wel dat ’t lopend wordt afgelegd, doch niet hoe lang het duurt. Alleen de start plekken dienen om 6:55 uur te zijn ingenomen achter ’t starthek.

Daar wordt bekend gemaakt dat we met A-B-C CP’s gaan werken. Respektievelijk 50-40- en 30 min straftijd bij missen van zo’n CP. Op de startplek liggen 3 boomstammetjes van 20 kg. Soms wat lichter of iets zwaarder, net hoe je het treft. Met 4 teamleden ligt het eerste dilemma voor. Er moet achter een voorrijder worden (hard) gelopen, ’n parkoers van onbekende lengte.

  • 07:00 Start op het radiosignaal achter het starthek van de crossbaan in Lochem.

De teams nemen 3 boomstammen van Survival gewicht (20kg) ca 2 km mee al hardlopend over het crossparcours en werpen deze af bij wat later blijkt de laatste CP te zijn.

 

 

 

De voorrijder staat klaar, uitdagend,  daar wordt je al niet vrolijk van. Waarom moet hij, juist hij dat doen?

Direct na de start, in volle sprint, stuift ’t gehele startveld naar de eerste bocht. De organisatie denkt al, als het zo hard blijft gaan zitten we met de middag aan het bier.

 

 

 

De eerste bocht wordt redelijk aangesneden. Geen valpartijen. Het gaat straight op de eerste berg af. Daar ligt ook de eerste mogelijkheid voor een vergrijp, dus de organisatie rent mee. Naar later blijkt zijn er toch nog al wat teams die de verleiding van het afsnijden niet kunnen weerstaan. Enkele tijdstraffen zijn wel uitgedeeld.

 

 

 

 

 

 

Gerealiseerde tijden over het pacours liggen tussen 16 tot 23 min. De geregistreerde tijden worden met 10 vermenigvuldigd. Die extra tijd, van deze factor 10, zit dus in de bovengenoemde tijden in de uitslag. Het verschil wordt dus 10 keer uitvergroot. StayOkay had hier al een voorsprong van 24 min. op de latere winnaar!

Om direct bij de start zo te moeten knallen moet je eerst eigenlijk een goede warming up doen. Geen wonder dat zo snel de verzuring toeslaat. De eersten melden hier al: ” We moeten de hele dag nog!!”

 

 

 

 

 

 

 

 

De eerste bult.  Het analyseren van onderstaande foto is een interessante hobby. Enkele waarnemingen:

  1. Team 12 ligt behoorlijk voor in het veld.
  2. Iemand slaat zomaar rechtsaf een shortcut!!!
  3. Iemand met een rode bies op de broek gaat beslist hetzelfde doen. Prijsvraag: Welk team gaat hier naar rechts?  en welke volgt als eerste?
  4. ’n Chickenpower kijkt naar rechts en denkt: Daar doe ik niet aan mee.
  5. In de diepte doet GMM ’n stapje rustiger aan. Kijken ondertussen goed naar wat daar boven gebeurt! Onmiddellijk wordt de route aangepast door de regent van het team, of is bij iedereen, 3 min na de start, het lichaam al sterker dan de geest?

 

 

 

 

Bij zwembad Lochem einde crossloop. Ontvangst van 4 ATB’s en vertrek voor een ATB route van ca 50 km met ca 50 CP’s. Na CP 3 is er een timestamp en start een tijdrit naar de volgende timestamp over een afstand van exact 6 km. Gemeten tijden van 14 tot 21 min. De geregistreerde tijden worden met 10 vermenigvuldigd. Die extra tijd, van deze factor 10,  zit dus in de bovengenoemde tijden in de uitslag. StayOkay vergroot hier de voorsprong nog eens met 17 min. De seconden worden op de achtergrond meegerekend.

 

 

 

 

 

 

 

 

In zo’n team heb je absoluut iemand met management vaardigheden nodig.

 

 

 

 

 

 

Toptalent moet je niet verspillen met ’t zware werk

Ondanks dat wonnen zij toch.

De Belgen waren de snelste lopers met boomstam in 15 min. Wellicht allemaal survival atleten.

De tijdrit. 

Scherp gefocused komen de Belgen al stayerend langs het Twenthe kanaal  en zetten een messcherpe tijd neer.

Gilde Main met het fietsen wel scherp. De snelste tijd van 2:18 kort daarop gevolgd door de Belgen.

Nu nog over dat hek en einde tijdrit. De totaaltijd loopt natuurlijk gewoon door. Na afloop gehoord dat deze 2 tijdparkoersen goed zijn bevallen. Dat werd absoluut als een topper beschouwd.  Doen we dus weer. Volgende keer echter wel na een fatsoenlijke warming up.

 

 

 

 

 

 

 

Ultieme samenwerking werd er gezocht. Om snel door de zandvang met de opgeworpen hindernissen te komen was ondersteuning van elkaar noodzakelijk.
Elkaar helpen, trek je maat uit de shit.
Grijp je vast aan elke wortel.

De CP’s werden overal gezocht. Ook ver beneden peil.  Niet dat ze daar werden gevonden alhoewel er een te water is gelaten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

’t Meesterbrein sparen.

Met de turbo door het water ….

 

 

 

 

De mooiste shirts van allemaal.

 

 

 

 

Het enige team dat de navigator spaarde, in plaats van recupereren denkt hij aan geheel iets anders.

 

 

 

 

 

 

 

De beste man wordt gespaard. Hij bedenkt de volgende zet.

 

 

 

 

 

 

Vanuit de status van een ordinaire zandvang heeft dit gebied in een 10-tal jaren een metamorfose ondergaan. Een prachtig ruig natuurgebied met manshoge grassen, onkruiden, distels, brandnetels en opschietend riet. Mooi om enkele kompas koersjes doorheen te laten lopen.  Dat was dan ook best lastig.

 

 

 

 

 

 

 

Er werd geschoten en geschoten en uiteindelijk best wel weinig punten gevonden.

 

 

 

 

 

 

Even dacht ik een witte vlag smekend om genade en overgave. Dat kon ik me maar moeilijk voorstellen van die jongens uit Terschuur. Maar je weet het nooit. Later bleek het de voorste post van de kompasloop.

 

 

 

 

 

Lostboys…..

 

 

 

 

 

 

Pure opoffering om redding te brengen voor de laatste man.

Psja als je alles uit je armen moet halen…..

Deze hindernis was toch lastiger dan ingeschat.

Chickenpower komt boven zonder ’t touw te gebruiken. Als je het niet zelf hebt opgehangen is het ook niet te vertrouwen.

Team ART komt uit de diepte omhoog. De leem is glad en de wanden steil.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook de organisatie kwam nog even een kijkje nemen op dit drukke overtredingspunt. Er wordt nog even oogkontakt gezocht met het arendsjong boven in het nest.

 

Waarom ter plekke van de CP’s niet gekozen wordt voor een snelle doorsteek valt niet te vatten. Scheelt zeker 2 x 15 minuten.

Het heeft toch ook wel wat, gezamenlijk dat nare stammetje over de finish brengen. Weer een project met veel onbekende fases afgesloten.

11

 

Team ART ook redelijk gelukkig dat zij binnen zijn. Geen liefhebbers van rekenwerk, dat is bekend. Er kan echter ook meer gerekend worden dan nodig is. In het roadbook zat een pagina met alle geografische coördinaten van het laatste deel. Die kun je allemaal gaan intekenen, het heeft echter weinig zin in blanco gebieden.  Deze pagina was toegevoegd om. indien er over ’n punt onzekerheid was nog iets te kunnen corrigeren. Anderzijds ook om ’n team dat het onzinnige tijdsbeslag niet doorziet te verleiden tot ’t besteden van onzinnig tijdverlies.  Brainwork & Strategy!!

Die blanco gebieden zijn leuk, (of worden door de organisatie leuk geacht) omdat daar het pure kompaswerk te berde kan worden gebracht.

 

 

 

 

 

 

Fysiek was deze run voor de Belgen peanuts. ’t Zijn stuk voor stuk toppers in het Survivalcircuit van de SBN. Elk jaar in Adegem en Brugge trekken zij de kar bij de organisatie van de run.

 

 

 

 

 

Kim en Eline kweten zich goed van hun taak. Met name ’t onderstel heeft het zwaar te verduren. Prioriteit heeft natuurlijk steeds ’t op orde brengen van de vochthuishouding. Ook bij dit enthousiaste Nuon teamlid heeft dit de aandacht.

 

 

 

 

 

 

Het is een goed gebruik om na afloop, na ’t diner en ’t lessen van de ergste dorst, te verzamelen op een markante plek en de prijzen uit te reiken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De winnende captains. Herman wilde voor de laatste keer???? nog eens gaan voor de hoofdprijs. Dat is gelukt.

 

 

 

 

 

 

Hier herken ik ook wel iets in. Als je dan na 12 uur strijd je collega voor bent gebleven is dat ’n grote genoegdoening en kun je weer een jaar vooruit. Ook op maandagochtend  met ’n groot hart weer naar kantoor.

 

 

 

 

 

 

 

 

’t 12 uurtje is elke keer weer gezellig. De atleten op route, fietsend ergens op de Gorsselse hei, ff een eitje tikken.

Frits daar en tegen is alweer druk met de pasta hap. In onze multi funktionele keuken produceert Frits dit jaar voor het eerste met Riny en Joke en zonder de meesterkok Frank een heerlijke pasta maaltijd. Naar verluid hadden nogal wat teams”t varken aan het spit verwacht. Niet geheel duidelijk is waar die verwachting op is gebaseerd. Vorig jaar in Ommen hebben wé ook geen varken gehad. Het is waarschijnlijk ook meer het visuele aspekt dat men zo’n varken wil. En daarvoor is het een heel dure aangelegenheid.

Frits heeft boerenkool opstaan.
U moet de groenten van Frits hebben!

 

Onze inspannings fysioloog  schrijft voor dat direct na het beëindigen van de inspanning activiteit begonnen moet worden aan de herstelfase. Dit zo mogelijk nog voor wassen en douchen. Derhalve moeten eerst calcium, natrium, vitaminen en vocht huishouding worden hersteld.  Bij binnenkomst  schrijft onze de diëtiste dan ook een pittig soepje voor.  Uit eigener beweging nuttigen velen  ook een drankje van een lokale brouwerij.

Riny & Joke hebben de soep klaar.
Riny & Joke hebben de soep klaar.

 

 

't Was best wel een zware dag!
’t Was best wel een zware dag!    Als een volleerde Achterhoekse, doet zij ook hier mee. Onderweg was zij de aanjager van het team. Nu, na de run, onafscheidelijk van ’t Grolsche pulleke.

 

 

 

Team GMM was al knap vroeg binnen. Gedesillusioneerd? Moe, de weg kwiet, we weten het niet. Er was nog ruim tijd voor de deadline. Misschien ook was het een meesterzet. De snelste tijd neerzetten. Zij eindigden exact in de middenmoot en zaten als eerste aan het bier
Ietwat pips zitten de Countus mannen er hier bij. Met een verdienstelijke 8ste plek en behouden terugkeer in de bewoonde wereld mag je dat best wat uitbundiger vieren.
Direct na afloop, zoals gewend direkt de analyse van de uitslag. Waar heeft men de punten laten liggen. Zij weten waarschijnlijk meer.  3 aug a.s. volgt hun evaluatie.

Er was nog een stammetje blijven liggen….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eind goed al goed.  psja een schrammetje hou je toch.

Middels deze geste zijn alle medewerkers bedankt!!

Advertenties

"Vancouver here I come" 25 Sept 08

De laatste dagen voor vertrek lijken altijd hectisch. Eerst alle vieze stinkende troep gewassen zien te krijgen. Alles stinkt naar kampvuur, zweet en andere zaken. 14 dagen niet gewassen. Om bij temperaturen rond het vriespunt en een koude gletsjerwind met je voetjes in Lake Atlin te gaan staan poedelen in je nakie trekt niet echt. Bovendien raak je de beschermende geuren, voor de beren, kwijt. Dat wil je ook niet. Eigenlijk ruik je het totaal niet in het veld…….denk ik. Ondergoed wordt ritueel verbrand. Alle hetgeen meurt wordt in het kampvuur onschadelijk gemaakt.

Taku, ons opleidings instituut, heeft ter lering voor ons gidsen maar ook voor zichzelf een 100 vragen lijst opgesteld. Deze vragen zijn afgeleid uit de totale studiestof van plantenkennis tot navigatie en van First Aid tot meteo. Natuurlijk is al bekend dat we geslaagd zijn maar de laatste gegevens om tot de uiteindelijk cijfermatige waardering te komen kunnen nog invloed hebben. Cijfers kunnen niet omlaag worden gehaald maar nog wel tot een positieve afronding leiden. Ik heb gezegd met het resultaat tevreden te zijn. ’n Geheugentest over 3 jaar lijkt me in vergelijking tot 100 dagen niet “reliabel”, zeker ook gezien overige verschillen. Er is bij mij ook wel wat weggezakt. Dat noopt wel tot herhalen. De andere gidsen doen de test dus op dit moment. Ik straks nog een keer in Nederland. Daarna blijkt wat actueel is gebleven. Ja, de Haas doet alles nog steeds met militaire precisie.

Ik ben vanochtend, 24/9, om 5 uur afgereisd conform plan naar Whitehorse. Nu even ’n kopje koffie bij Starbucks, waar anders? De anderen, de 5 overgebleven outdoor “toeristen” zoals we hen noemden of de gasten, zijn ieder voor zich aan het winkelen. Zij hebben de best wel zware weken, ook afgesloten en vliegen allemaal vandaag op verschillende tijdstippen terug naar Europa met verschillende vluchten. Ik om 19.30 uur naar Vancouver. Tegen middernacht hoop ik dan met Riny weer in een zacht en warm bedje te liggen. 3 weken op een lucht matje in een tentje van 60 cm hoog, breed en 2 meter lang is krap. Alhoewel dat me niet is tegen gevallen wordt je toch wel stram.

Overdag natuurlijk volop beweging. Met name de kanotochten over het onmetelijk grote Atlin Lake ( 250 km, lang, 2-10 km breed) waren onvergetelijk. Met de bergen en gletsjers welke uit het meer oprijzen geeft dat een nietige indruk. In een klein bootje op dat uitgestrekte water. De 2edag was lastig. We waren als gidsen niet alert genoeg met het nemen van maatregelen. De zon warmt de bergwanden op en zorgt voor opstijgende lucht. De gletsjer koelt lucht af en zorgt voor dalende lucht aan de voorkant. Gezamenlijk zorgt dat heel snel voor een lokaal rondpompen van luchtmassa’s oftewel stormwinden. Dat hebben we geweten. De Haas liet ons bewust enkele uren daar tegenin beuken om te laten voelen welk een kracht dat heeft en welke gevolgen het kan hebben. Na elke golf van 1 meter klappert de kano weer onderin. Uiteindelijk komen we redelijk uitgeput onder de wind te liggen van de overkant en treed herstel in. Het maakte wel indruk!

Ook nog ff uploaden en dan douchen op de kamer van een der gasten die pas morgen ochtend gaat.

Leo

Out of the Outback

't Bos in…. 11 Sept 08

Ja eindelijk ’t bos in….

Vorige week vrijdag aangekomen in Whitehorse en doorgereisd naar Atlin. Evenals de andere GIO’s (Gidsen In Opleiding) krijg ook ik een plek in het bos in een klein tentje. Na enkele nachten met nachtvorst prijs ik mezelf gelukkig met de warme slaapzak (-20) met Exped matje welke ik nog tijdig heb ontvangen van iemand die in Canada was geweest. ’t Wordt natuurlijk al snel een ongeorganiseerd geheel in zo’n klein tentje. Ik probeer wat orde te houden. In het vliegtuig is de verdeling van alle bagage in de verschillende zakken anders dan die tijdens de Outdoortochten. Zes dagen duurt nu al de voorbereiding voordat we echt de “Outdoor” ingaan. De 7 Outdoor mensen hebben de gehele week scholing gekregen over zaken welke voor hen, mochten zij ergens alleen komen te zitten, noodzakelijk zijn om te overleven. Dus zijn er ca 40 lesuren van 45 minuten besteed om hen zaken bij te brengen als meteorologie, navigatie, eetbare planten, klimmen, knopen, kanoxc3xacn (we gaan in 4 dagen ca 80 km afleggen inclusief grote oversteken) en nog vele andere raakvlakken. De lessen zijn door de 7 overgebleven GIO’s gegeven. Van hen wordt verwacht dat zij de materie beheersen. Om er les in te geven moet je alles nog weer beter kennen en in een didactisch jasje gieten. Ik heb ook een heel aantal lessen welke er overgebleven zijn met de verdeling omdat ik er niet was. Dus dat werd weer diepgang zoeken. Score werd gemiddeld 8.5 en daarmee heb ik de familie toch weer te kort gedaan. Alhoewel er hier niet veel familie zit. De lessen zitten er nu op. Vanmiddag nog de rugzak inpakken, tegen de avond naar Atlin om dit stukje te plaatsen en dan morgenvroeg uitvliegen naar Llangorse Lake. Een klein meertje ca 50 km van hier achter de eerste 3 bergruggen geteld vanaf hier. Daar landt het watervliegtuig en wachten we tot, middels drie vluchten, het vliegtuig van Chris alle zestien man heeft afgeleverd. Vervolgens wordt de groep in twee?xabn gesplitst en vertrekken we naar twee ca 1 km van elkaar gelegen kampen voor de eerste overnachting. De groeps indeling is inmiddels ook bekend. Van onze groep heeft Pieter, de Belg, de eerste 2 dagen de leiding.

Al met al een leuke groep mensen, zowel de GIO’s als de Outdoorgroep. De gidsen zijn natuurlijk een compacte groep. Lastig als je er wat later bijkomt. Tijdens de Outdoor leren we elkaar natuurlijk beter kennen, zeker als eenieder wat meer vermoeid is.

We hebben allen de gehele route van alle 13 dagen voorbereid in detail. Elke kompaskoers in elk soort terrein is in beeld gebracht qua moeilijkheidsgraad en tijdsduur. Waarschijnlijk ben ik de 2e gids. Van allerlei berichten hoor je elke keer. Nu roept weer iemand dat we 2 keer 2 dagen gidsen. Er zal ook een water en een ravijn redding in scene worden gezet. Voor elke route is er ook een assistent gids hoor ik zojuist. We gaan 6 dagen over land en 7 dagen over water. ’t Wordt wel spannend. Zeker het water kan onstuimig zijn hier. Als het zwaarder weer wordt dan windkracht 4 varen we overigens niet uit. Momenteel waait het behoorlijk hard windkracht 5 a 6. Dus het zou ‘m nu niet gaan worden. De voedselpakketten hebben we zojuist uitgedeeld. Ca. 6 kg. Da’s extra. Ben nu al weer aan het schrappen van hetgeen niet mee gaat. Veel kan er niet meer af. Ik heb alleen de kleding die ik aan heb. Heb zojuist nog even geprobeerd met Riny te bellen. ’t Zou ongeveer half twaalf ’s avonds moeten zijn aldaar. Na 5 pogingen maar gestaakt. Geen gehoor dus. Dus wordt het over 14 dagen Vancouver denk ik. Dus Riny lot of love, ***, vanuit m’n minuscule tentje in de wildernis.

Tot over 13 dagen…….

Leo

Whitehorse Yukon 6 sept 08

Na een lange reis zonder vertragingen in Whitehorse gearriveerd. Enkele uren goed geslapen en, na ’n nachtelijke orde verstoring, enkele uren slecht. De kamer genoten waren ook om half zeven wakker en om 7 uur zaten we bij StarBucks voor ’n ontbijtje. Verder hier niets veranderd. Alleen Starbucks was een pandje opgeschoven. Hectisch….

Voel me ondanks de slechte nacht voor de reis en de lange dag erna toch onverwacht goed.

Op Schiphol reeds 5 van de 7 Outdoor mensen welke we o.a. gaan begeleiden ontmoet. De andere 2 afgelopen nacht. Kwamen later en ongereguleerd binnen. Lijken me wel goede gasten. Nog wat last minut inkopen gedaan van dingen welke ik waarschijnlijk niet nodig zal hebben. ’n Space pen niet gevonden. Zo eentje die altijd schrijft. Dus nog meer zekerheden zoeken. Shampo ook niet nodig, maar niks hebben is ook zo wat. Ook nog even naar de kapper geweest. Er was geen stylist aanwezig. Was ook het laatste waar ik gebrek aan had, ik zei nog just short not creativities. Dat kon in 5 min.

Nu op de wip om af te reizen met de bus naar Atlin.? Iedereen drupt binnen. Alles weer inpakken en dan geheel uit de lucht.

See you….

Leo

Nog ’n half nachtje slapen…. 4 sept 08

Vandaag afscheid genomen op het werk. Altijd hectisch de laatste dagen, zeker als je wat langer weggaat. Iedereen wenst je het beste. Besef wel dat het een paar pittige weekjes worden.

Zojuist nog even Taku gebeld of er nog laatste berichten zijn. Volgens Karin de Haas geen bijzonders. Ook geen boodschappen voor Bart. Er was 1 GIO uitgevallen tijdens de Survival. Vincent. Hij is de enige die ik ken van vorig jaar. Jammer. Hij zou dit jaar de Survival en de Outdoor nog doen. Karin kon geen uitsluitsel geven omtrent de reden van uitval en terugkeer naar Nederland. Dus Vincent maar even gebeld. Bleek toch dat de Survival heftiger was dan begroot. Was mij bekend, ook ik viel 8 kg af in 14 dagen.

Dus een compleet nieuwe groep. De GIO’s werken al 80 dagen samen. Een nieuwe erbij + de Outdoor mensen. Dat wordt ook wel leuk.

Morgenvroeg 5 uur op Schiphol en dan een lange dag. Vrijdag de 5e naar Atlin by bus. Zaterdag de 6e start met een briefing omtrent ’t programma. Tegen het eind van die week daarop, ik verwacht rond de 11e of 12e “pakken” we het watervliegtuig naar een onbekende bestemming in de wildernis alwaar de natte landing plaatsvindt, zwemmen naar de kant en start van het feest met een warm vreugde vuur.

Ben benieuwd hoe het loopt en ook wel enigszins gespannen.

Groetjes uit Vorden Leo

Nog even!! 6 Aug. ’08

Nog even, 4 sept. a.s. dan vertrek ik weer, voor ’t laatste onderdeel van de IWG (Int.Wilderness Guide Opleiding), naar Atlin BC in Canada.

Samen met nog 8 GIO’s (Gidsen in Opleiding) en 7 “Outdoortoeristen” begeleiden we gedurende 3 weken ’n Outdoorreis door de wilderness. Hierbij worden we beoordeeld als eindtest tijdens het onderricht en de leiding welke we moeten geven aan die gehele roep van GIO’s en toeristen. De overige GIO’s zitten al bijna 80 dagen in Canada. Zij allen op 1 na doen de 100 dagen durende opleiding in een aaneengesloten periode. Ik heb ’t opgedeeld in 3 jaar met een gedeelte van de theorie in Nederland. Als ik daar aankom hebben zij zojuist de Survivaltraining, welke ik in 2006 heb gedaan, afgesloten. Broodmager en afgetraind komen zij dan terug mits zij de ontberingen hebben doorstaan.

De voorbereidingen worden al meer geintensiveerd.

  1. Alle theorie wordt nog eens doorgenomen. Alhoewel alle tests, vorig jaar, goed zijn doorlopen is het toch nodig om alle theorie weer wat recenter in het geheugen te hebben. Hoe ouwer hoe vluchtiger
  2. Alle papierwerk op orde brengen. Van logboeks, routeplanning papieren, checklists etc
  3. Trainingen intensiveren, Hardlopen, fietsen,en met name wandelen met rugzak. 20-30 km met ’n rugzak met zandzakken in gewicht oplopend tot 30 kg.
  4. Kayakken. De technieken om te varen, eskimoteren, reddingstechnieken en wat duurtraining.
  5. Alle touwknopen weer doornemen.
  6. De uitrusting op orde brengen.

Na die 3 weken, met naar ik hoop en verwacht een afsluiting met positief resultaat, reis ik af naar Vancouver. Riny komt daar om nog enkele weken van de prachtige Canadese natuur en wildlife te genieten. Zij kijkt ook uit naar de resultaten van de opgedane expertise en we zullen zeker nog eens een hike maken met een voorspelbaar resultaat. Daar mankeert het nu nog wel eens aan. We zijn altijd later terug dan gepland en vaak wordt er onderweg ’n shortcut genomen met onverwachte elementen. Die wil ik er overigens wel graag inhouden.

Nu concentreren op de voorbereiding.

Leo

2008 Lochem-Lochem

ABC-run 2008. Lochem—–>Lochem. Cross terrein

Leo (6)Fast Forward uit Zwiep won de ABC-run 2008.

Voor het eerst werd ’t waarderings systeem toegepast waarbij voor moeilijkere CP’s welke worden gemist een zwaardere tijdstraf wordt opgelegd. Dat vergt een taktische aanpassing waardoor er nog meer druk op de uitvoering wordt gelegd. In de KIMM of zoals het nu heet the OMM werkt men al weer enkele jaren met dit systeem als een gewaardeerd speciaal wedstrijd onderdeel.  De reakties van de deelnemers hierop waren positief. Er is een simulatie uitgevoerd waarbij alle CP’s weer op 30 min werden gezet. De uitslag blijkt nauwelijks anders. De eerst 5 plekken gelijk en verder enkele kleine wisselingen. Het verschil tussen 1 en 2 was echter slechts 1 min meer. Oftewel 1 uur straftijd minder. Maar goed zo is het spel niet gespeeld.  Reacties omtrent deze variant zijn welkom

De winnaar van vorig jaar StayOkay veroverde de 2e plek en de derde plek werd wederom opgeëist door Chickenpower uit Terschuur

Schermafbeelding 2015-12-07 om 15.33.45

Resultaat van de crossloop op tijd en de tijdrit.

.
.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • De ATB route wordt onderbroken door een looproute van ca 6 km met enkele CP’s Vanaf CP 10 tot 11 wordt er gezwommen / door diep water gelopen.
  • Na de ATB route volgt na CP 60 in de Zandvang langs het Twente kanaal, een wirwar van CP’s kriskras door uitermate ruig terrein. ’n Prachtige omgeving. Totaal ca 10 km  tot het eindpunt via CP88 waar de boomstammen weer opgepikt worden om mee te finishen.
  • De deadlines waren goed ingepland deze run. De eerste 2 geen overschrijdingen. De 3e wel.
  • ’n Mooie wedstrijd met een mooie winnaar en de topteams toch wel weer in de bovenste helft.  Gilde Main was niet geheel scherp deze dag. Nuon Power 2 helemaal niet scherp. De tijdrit misten zij geheel.  De Nuon teams schijnen wel te hebben genoten.

Mede organisatoren:

Hierbij dank aan allen die een bijdrage hebben geleverd aan deze run. Gezamenlijk is er ca 400 uur besteed. De een wat meer dan de ander maar gezamenlijk was het mogelijk deze race neer te zetten. Gaarne wil ik iedereen hiervoor nogmaals dank zeggen.

 

 

Helperslijst  Naam Taak
1 Harry Nijenhuis                Administratie/logistiek/vastlegging
2 Johan Pegge                       Target man, route uitzetten
3 Frits Willems                      Routeplanner, uitzetter, kok & more
4 Kim Slütter                          Medisch team / fysiotherapie /       controlepost +foto’s
5 Eline Zeeboer                    Medisch team / fysiotherapie / controlepost
6 Herman Nijhuis                 Uitslag verwerking
7 Erwin Boers                        Controle / jury
8 Eveline                                   Controle / jury +keuken
9 Jos Middelhuis                  Controle / jury
10 Ernst te Velthuis           Controle / jury
11 Bas Willems                     Controle / jury
12 Mayk Boers                      Controle / jury
13 Marcel Scholten            Controle / jury, Boomstammen etc.
14 Riny Slütter                      Keuken/kok/diner
15 Joke Nijenhuis                Keuken/kok/diner
16 Henk Griemelink           Controle / jury
17 Marinus Mulderij          Voorbereiding / Bivak
18 Frans Blokhuis                Drank  / Bivak
19 Jo van Ijzeren                  Jury Vz
20 Leo Slütter                        Algemene coordinatie
Ook van extern is ondersteuning geleverd. Namens de deelnemers en organisatie daarvoor dank.

Extern
Naam Taak
1 Henk Tragter (Grondweg)                 Onbarmhartig diep graven.
2 Fam. Hogeman Beltrum                      Onbarmhartig zware boomstammen zagen
3 Jan Takkenkamp                                      Diverse transporten
5 Rijkswaterstaat                                        Zandvang verhuur
6 Motorclub Lochem                                Lokatie + crossbaan
7 Zwembad Lochem                                 Douchen
8 Hotel Stegeman Laren                         Ijs tbv koeling drank
9 Tafels & Stoelen                                       Wolsink Vorden
10 Drank Attent “Super” super          Barchem Drankenhandel
11 Diner + toebehoren                           Alles vers van de markt in Vorden
12 Keuken                                                     Timeoutdoorevents

De organisatie.