Categorie archief: Canada 2011 BLE

Treadmill of life. Jan. ’12

Er zijn zo van die bezigheden welke zich jaarlijks herhalen. Minder leuke dingetjes maar ook evenementen waar je in de “treadmill of life” naar uit kijkt.
Op de eerste fatsoenlijke zondag van het nieuwe jaar, dus als je niet onmiddellijk de wisseling van het jaar nog in de benen hebt, heb je dan de “Survival van Beltrum”. Omdat we hier toch in een wat rustiger periode zitten en we FB soms ook een beetje volgen ontkom je er niet aan. Anderzijds boeit het mij ook nog altijd enorm. Met de survival obstacle course imiteren we het hier een beetje maar het echte werk blijft ’t wat dat betreft in Nederland en België. Bewust noem ik België erbij.

Ook geconstateerd dat voor de derde keer op rij de Belg Cooman de winst opstreek. Maar er zijn ongetwijfeld heel veel winnaars geweest. Velen “mopperden” over de drek zoals het aldaar heet. Maar het maakt de run wel legendarischer. Door de uitslagen bladerend zie ik goede prestaties van legendarische doorbijters: Wilfred!!, Joep, Marcel, Paul en Lia. Maar ook bij de recreatieve lopers Patrick, Hans t H., Herbert, en Floris. Te veel om op te noemen. De uitslagen zijn onder voorbehoud dus de complimenten ook. haha. Je weet nooit welke aap er uit de mouw komt, als we aan vroeger denken………….? Bij deze doorbijters ook de track record houders op Blue Lake. Daags van te voren nog bouwen, ’s morgens de puntjes op de “i”, en dan nog zo presteren!

In Nederland veel regen, alhier ’n zachte winter tot op heden. De laatste week relatief hoge temperaturen. Overdag tussen 2 en 10 graden boven nul. ’s Nachts soms ook boven nul maar meestal een aantal graden vorst. Gisternacht weliswaar -15C maar dat is eigenlijk ook niks. Dus er is op de wgen en paden al wat gedooid waardoor het glad werd. Vrijdag nacht eerst wat lichte motregen eroverheen gevolgd door een lichte sneeuwcoating. Gevolg alles spekglad!! Dus buiten lopen en wandelen is bewegen in risico gebied. Ook op de lakes is het glad. Ook geen XC-skie sneeuw.

Om toch wat te bewegen hebben we een treadmill verworven. Psja zo heet zo’n ding hier.

Oftewel een loopband. Was ik nooit een liefhebber van maar je moet wat. Liever met de neus in de wind. Dus nu dagelijks op de band beginnend met een half uurtje. Ook Riny is ermee begonnen, nu is het iedere keer: “Ik eerst…..Nu wil ik……mag ik?…….Nog een keer? ……etc..

Nou we komen er wel uit. Voelt wel goed als je weer wat gedaan hebt al voelt het ook een beetje kunstmatig.

Daarom zijn we vanmiddag ook weer buiten (samen op zo’n band vonden we beiden maar niks) gaan wandelen.

Dus even naar Gregg Lake. Dat is het grootste van de vijf meren om ons heen. 10 minuten rijden met de auto. Aan de overkant van het meer zie je enkele trucks staan. Rijden zo over het ijs, met de geplette sneeuw, wat dooi en weer vorst, is het spekglad. Dus we lopen een eind om het meer over een glibberig pad. Het is ook boven nul, daar waar de Creek het meer instroomt is tie zelfs open. Er staat ter plekke behoorlijk wat stroming. Verder is het ijs meer dan ’n foot dik (30cm) zeiden de vissers.

Riny pakt nog een paar zonne straaltjes mee.

 

 

 

 

 

 

Over het ijs hoor je soms de scheuren erin springen ondanks de ijsdikte. Het klinkt als een “zingende” walvis diep onder het ijs. Door de zon staat er veel spanning op het ijs. Als je erop staat beangstigd dat als je het niet gewend bent.

Traffic

Maar dan zie je een 2 ton wegende truck rijden en is alle twijfel weer weg.

Zij hebben de hele dag gevist. Boren een gat in het ijs van zo’n 20cm rond en met een draadje en ’n blinker halen ze de grootste snoeken eruit. Zover ik weet gooien ze die er ook weer in. In dat gat dan. Het leven van die snoek wordt vervolgd, ’n volgende keer wat alerter. Treadmill of life alhoewel zo’n beest meer zwemt.

Leuke wandeling, niet te koud, blue sky en een lekker zonnetje. Het is ook weer eens een andere wandeling. De duck trail alhier, rondje Blue Lake, rondje Cache Lake, Kelly’s Bath tub het zijn allemaal rondjes die we goed kennen. Je zou zeggen plat getreden maar dat zijn ze niet. Na elke sneeuwbui is het weer een onontgonnen maagdelijke schoonheid. We proberen het elke keer weer, inderdaad: “de treadmill of life”

Leo. 8 Jan, 2011

PS

Ik had er een foto van haar of mij willen toevoegen maar beide plaatjes hebben de censuur niet gehaald ……………. 🙂

Nieuw jaar nieuwe kansen. Jan. 1st, 2012

Inmiddels alweer aangeland aan 2012. We wensen iedereen een gezond en succesvol jaar toe vanuit de foothills van de Canadese Rockies.

Eind vorig jaar, december was qua klandizie een rustige tijd, met de kerst en oud en nieuw wel een paar groepen gehad. Omdat het toch wel wintert ben je altijd bezig om de zaken dooi te houden, te controleren of alle verwarmings toestellen nog steeds meewerken maar ook met zaagwerk, ondanks dat februari pas de sprokkelmaand is, nu ook doende om alle trails vrij te houden van bomen. Tevens is dat zaagwerk de voorbereiding voor ’n eventuele volgende winter. De huidige wordt vooralsnog als mild beschouwd, ondanks dat het afgelopen nacht nog 25 graden vroor.

Kampvuur overwegingen voor de kerst.

Zo voor de kerst kom je tot wat overpeinzingen over het jaar maar ook voor de kerst.

Riny loopt rond met de camera alhoewel er niet veel nieuws is te fotograferen. Het wild laat zich deze winter weinig zien. Maar wellicht is dit zelfbescherming zo kort voor de kerst. ’t Wild weet natuurlijk niet dat ik nauwelijks bewapend ben hier.

’n Punt van overweging is ook wat we met de kerst zullen eten. Omdat we ’n groep van een man of 25 in de Lodge hebben is uit eten gaan geen optie. Policy is: Zodra er klanten zijn laten we hen niet alleen op locatie. Er treden altijd onverwachte situaties op.

Zomaar ineens komt de vraag of ik niet iets heb om wat gemakkelijker en sneller ’n hockey arena op Blue Lake te maken. De groep deed het met de handschuiver. Omdat het ijs slecht was had ik er van afgezien. De dikte was wel goed (35cm) maar het oppervlak heel ruw. Maar goed wel geschikt voor dikke hockey schaatsen, dus heb ik maar een soort oval gemaakt van zo’n 50*70 meter met onze sneeuwschuiver voor de 4WD quad. Daar waren ze heel blij mee.

Maar goed; ’t kerst diner. Plots klaps wordt de rust verstoord door “ons” overstekend konijn. We zien ‘m (weet niet of het een hij of zij is) ’t gehele jaar door zo nu en dan. Hij ziet eruit als een konijn maar na een uitgebreide zoektocht hou ik het op een snow shoe hare. Ook wel rabbit genoemd?? Ja vreemd.

Hare
Snow Shoe hare. Maar nu begin januari nog steeds niet echt mooi wit!

“Hare”, omdat ie de laatste maanden wit is geworden of bijna wit en dat is een eigenschap van een haas alhier. Lijkt wel een beetje een kruising maar dat kruisen vertrouw ik de pure natuur hier niet toe.

Maar deze is zo schattig en donzig dat ik na 50 jaar, ’n update van Yoep’s “flappie , niet over m’n hart kan verkrijgen.

Terugkomend op de kerstdish dus besloten om een zalm voor Riny en een mooie steak te halen voor mezelf. Ik had aangeboden om de kerstdish te verzorgen terwijl Riny druk was met ’n andere kerst puzzel.

Kerst puzzel

Zo’n puzzel is ook een hele klus en het vergt doorzettingsvermogen.

De kerstdish voor twee is meer een uitdaging.

  • Voorgerecht: Geroosterde broodjes met geitekaas en honey
  • Hoofdgerecht: Steak / Salmon met zelfgemaakte aardappelpuree, coleslaw en sugarsnaps (soort peultjes)
  • Dessert: Cheese cake met roomijs

Om het wat te vereenvoudigen zou Riny het voorgerecht doen en omdat we de timing zelf in de hand hadden hebben ’t toetje ’s middags al genomen.

'n passend pannetje

De steak was wel een klein probleem; moest er een passende pan bij zoeken.

 

Maar op ’t bord kwam het weer goed uit.

Maar past uitstekend op ’t bord.

 

en de zalm van Riny ook.

 

 

 

 

 

 

Met een lekker wijntje erbij was het helemaal goed.

Onwillekeurig gaan de gedachten ook naar alle familie en vrienden in Nederland. Daar hebben we samen op getoast. We zitten wat verder weg maar rondom huis zijn verschillende mensen toch druk om e.e.a. soepel door te laten lopen, Tonnie en Ernst zijn druk geweest met huis en tuin in Vorden. Onderhoud, schoon houden en de tuin etc..

Het uitzicht is inmiddels behoorlijk aangepast. Niet dat zij daar aan hebben bijgedragen tenzij ’t opruimen van het blad daaronder valt.

Vanuit ons raam nu rechtstreeks uitzicht op het voormalige stations gebouw.Nu het gedeelte in de grond nog. Daarna de wederopbouw van een nieuw uitzicht.

Naast deze zaken benieuwd wat het nieuwe jaar ons brengt………………..

Leo, 1 jan 2012.

Kerst sfeer ontwikkelen. Dec 7th, 2011

Sinterklaas kent men hier niet en de kerstsferen worden al enkele weken opgeklopt. De voorverkopen, om thuis alles in kerst sfeer te brengen, moeten natuurlijk ook aan de man worden gebracht.

Mensen ontwerpen b.v. een “prachtig” opgetuigde kerstboom welke soms wordt gesponsord door een bedrijf. Al die opgemaakte kerstbomen worden geplaatst in de hal van zo’n grote mall in Hinton. Daarop kunnen mensen inschrijven, een soort verkopen bij opbod. De opbrengst gaat naar een goed doel.

Dan kun je het treffen dat je eigenaar wordt van een kerstboom welke is opgemaakt met allerlei artikelen van de Edmonton Oilers. (mini shirts, sjaaltjes, sticks, puck’s en zo) Het ijshockey team van Edmonton. Daar werd b.v. al $ 600 voor geboden…. Voor sommige grotere en exclusievere bomen soms nog veel meer.

Een witte kerst wordt het ook dit jaar weer. Er ligt al even sneeuw. Dus de laatste weken al stevig wezen schuiven. Het heeft ook al heftig gevroren (-28C) en gewaaid. (op ons terrein, over de wegen en paden ca 40 bomen ontworteld of stomweg afgedraaid door een werveltje. Dus nogal wat (motor) zaagwerk, maar alle paden en wegen zijn weer vrij.

Momenteel, woensdagavond Dec 7th, 2011 rond 11 uur is het ook weer wat frisser buiten. -22C. Binnen is het +22C omdat we de houtkachel wat hoger opgestookt hebben. ’n Verschil dus van 44 graad Celcius. Buiten zal het vannacht nog wel wat verder zakken. Komt o.a. omdat het helder weer is. Maar de wind is nog zuidelijk, dus wordt t niet te gek. Als er ook nog polaire wind (N) komt dan ga er maar aan staan.

We treffen dus wat voorbereidingen voor de kerst en de jaarwisseling. Dan is er weer wat verhuurd. Verder contacten onderhouden voor volgend jaar en offertes maken.

Vanmiddag samen nog een uurtje rondgelopen. Dat was fris. Met windchill -17C.

Het houthok december 2011.

Riny is thuis met de kerstboom aan het optuigen. Ik heb er weer een uit het bos getrokken. Kan er niet toe komen om er een te kopen als er miljarden staan tot aan de Noordelijke IJszee. Deze is een beetje misvormd, met twee toppen. Dus eigenlijk optimalisatie van de soort.

Kerst Blue Lake december 2011

Deze weblog werkt een beetje. Nog geen foto’s uploaden. Veel functies werken ook nog niet. De meeste berichten staan er wel weer, maar de widgets werken niet goed. Men is nog steeds bezig om alle blogs weer in de lucht te krijgen. Daarna denk ik de foto’s en daarna frivole functies.

Dus ik schrijf maar ff iets zonder plaatjes en ga nu slapen.

Leo

Inmiddels zijn we aan december 19th, 2011. Ik kijk zomaar weer eens een keer of het uploaden van foto’s werkt en warempel het lijkt te werken. Dus voor proef er maar een paar tussen gevoegd.

Riny ziet ze vliegen maar probeert dat toch vast te leggen hetgeen niet simpel is. Een plaatje halverwege haar werk.

Dat gaat best wat worden!!

…………………..en zie hier, ’t project is afgesloten en de handtekening eronder, hetgeen onverbiddelijk de voltooiing van het werk betekend.

waarvan akte……

Leo.

Dec, 25th, 2011

Blue Lake Meteo. Nov. ’11

14 dagen na m’n terugkeer op Blue Lake toch een wat bijzondere meteo ervaring alhier. Vrijdagavond, bij het naar bed gaan, was het nog -10C. De volgende ochtend on acht uur  -1C.  Die zaterdagavond rond middernacht was het +10C met een harde zuidwester wind. Die komt dus van de Vancouver regio oftewel de Pacific Ocean. De ingrediënten  voor een Chinook dus.  We hadden een bruiloft dit weekend, op de zaterdag om preciezer te zijn. Na afloop opruimen en om 1 uur ’s nachts naar huis door de inktzwarte stormachtige nacht. Riny was al weg. Maar na 200 meter, net halfweg vanaf de bult in onze oprit stond ze in het pikkedonker te wachten voor wat omgewaaide bomen.

Deze lag s’ochtends vroeg in de weg.
en deze valt maar zo om met nog zo’n 40 anderen. Daar heb ik nog wel wat werk aan.

Dus de motorzaag ophalen thuis. Na ’n uurtje zagen, in dermate kleine stukken dat de boom terzijde is te schuiven, konden we naar huis. De motorzaag liep voor geen meter. Misschien heeft iemand er de verkeerde brandstof erin gedaan??

Deze miste ’s nachts op een paar meter ons huis.

Thuis nog wat zitten napraten tot half drie.  In bed hoor je de wind rond het huis loeien. Dat zijn we hier niet zo gewend. Maar uiteindelijk val ik, na enkele uren, ook in slaap. Motorzagen voor het slapengaan is niet goed voor een lekkere nachtrust!!

Om zeven uur hoor ik de telefoon enkele keren (zachtjes / trillend) afgaan.  Na enkele minuten besluit ik eruit te gaan om te zien wat ’t is. Misschien een der gasten die wil melden dat de verwarming is uitgegaan door de wind. En jawel hoor, er wilden wat gasten vroeg weg hetgeen normaal zonder kennisgeving kan, maar er lagen weer enkele (dikke) bomen over de weg tussen ons huis en de Main Lodge.  Ook vlak naast ons huis een fikse boom welke het huis op enkele meters gemist had. ’n Nachts echter niets horen vallen.

Dus om zeven uur de pruttelende motorzaag weer opgepikt en erop uitgegaan. Met dat hakkelende ding was het voor elke snede 10-15 min zagen voordat ik erdoor was.

Na 1-1,5 uur was er een doorgang gecreëerd zodat de gasten weg konden. Het regende lichtjes, dat wordt een vies blubber laagje. Dus weer naar bed. Slapen wil weer niet best, niet gek dus, maar nog wel even “weg” geweest.

Toen ik wakker werd sneeuwde het hard. na enkele uren ligt er  ruim 10 cm natte sneeuw terwijl de temperatuur daalt. Dus ik besluit maar om een paar uur te gaan schuiven.  Rond vier uur ’s middags is het droog en de meeste sneeuw aan de kant.

Direct naar Hinton gereden om Pieter naar ’n Chinese vriend te brengen die jarig was en, hoe kan het ook anders, enkele mensen uitgenodigd om bij de Chinees te gaan eten. Dat leek Chiu (zo heet hij) wel leuk. Jammer voor hem was dat die Chinees geen Chinees sprak maar alleen Canadees. Maar het eten was goed.  Wij aten intussen bij Bosten Pizza.

Daarna bij Julie samen ’n toetje, ijs van DQ oftewel Dairy Queen. Heerlijk.

Rond negen ’s avonds weer naar huis. Alhoewel de Highway besneeuwd is kun je er, met de 4WD, redelijk rijden.

De Chinook was kort maar is ten einde. Veel blubber sneeuw achter latend welke nu gaat bevriezen.  Daarop dan weer 4″ snow.

Morgen onderzoek naar de motorzaag, of een nieuwe, en daarna nog wel ’n dag of wat zagen om alles weg te krijgen. Ik moet nog een rondje maken over alle trails en roads. Dat zagen en opruimen moet ik dan alleen doen. Pieter gaat morgen richting Vancouver / Whistler.

Leo,   November 27, 2011

Test na een lange black out van Provider. Okt’11

Een hele tijd uit de lucht geweest. Wist niet dat zo’n weblog organisatie zich dat kon veroorloven. Blijkbaar wel. Maar ik vrees dat zodra alle blogs weer in de lucht zijn dat velen eieren voor hun geld kiezen door hun uploads veilig te stellen als dat simpel en volledig kan.

Ja deze heb ik maar even test genoemd om te zien welke functies er via de nieuwe “provider” , middels “WordPress” werken. Nou dat is nog lang niet alles.

  • Alle plaatjes zijn nog weg.
  • Slechts 4 van de honderden post zijn terug.
  • Deze 4 staan nog vol verkeerd geïnterpreteerde leestekens

Ook enkel positieve punten.

  • Er zit en spellings controle ingebouwd.
  • Uitgebreider dashboard (maar daar ziet de lezer niets van.

Dus we wachten nog tot ’t geheel wat completer is. Nu kan er wel tekst geblogd worden dus dat doe ik dan maar.

Groetjes Leo

Hoogseizoen 2011. Aug. ’11

Ook gedurende het jaar 2011 krijgen we op Blue Lake weer bezoek van talrijke Nederlandse vrienden, oud collega’s en family.
rodeo_slot
Afgelopen week nog naar Edmonton geweest om Leone en Viktor, na 4 weken “vakantie” terug te brengen richting Airport.
Leone wilde op Blue Lake in alle rust haar scriptie voltooien. ’t Is de afsluiting van haar studie Bedrijfskunde welke ze heeft gevolgd in Groningen. De afsluitende Master volgde ze in Amsterdam met als richting International Financial Accounting.  Haar laatste stuk zal midden Augustus worden ingeleverd zoals is “afgesproken” met haar studie begeleider. Dus medio September zal haar studie zijn voltooid. Hopelijk besluit ze nog tot een feestje tzt. Altijd een goede reden om een tripje te plannen voor een van ons.
Viktor had juist voor vertrek naar Canada zijn studie voltooid en “moest” direct na thuiskomst aan het werk in z’n nieuwe job.
Beiden hebben ons ondanks hun drukke dringende bezigheden als schrijven en voor Viktor: vissen, ook geholpen met o.a. bardiensten tijdens de weddings hier.
De wat koude en regenachtige zomer hier is niet zo geschikt voor zonne-uren op ’t dock in Blue Lake maar meer om te vissen. Daar heeft Viktor dan ook wat tijd ingestoken.
Op dinsdag July 26th hen dus naar Edmonton gebracht en afgezet in de WEM (Mall) . Aldaar nog even samen koffie gedronken waarna ik de terugreis kon aanvaarden.
’t Was heel fijn om hen een aantal weken om ons heen te hebben. Viktor een beetje beter te leren kennen en ook om samen wat te doen.
Toch besloten om nog een aan te gaan bij Veronica en Kerry in Edmonton Noord. Hij was zoals ik al verwachtte aan het werk maar Veronica was thuis. Even ’n uurtje bijgepraat, koffie en toen weer richting Hinton.
Leo, Aug 7th, 2011
ps
Kijk voor ’n wat algemenere beschouwing op deze zomer op Beregoeietijd !

Meijer-Galema

Al geruime tijd geleden hoorden we van Annemieke dat ze plannen hadden om naar Canada te komen. Natuurlijk weten we dat zij hier niet voor het eerst zijn. In haar studietijd heeft zij namelijk al diepgaand onderzoek gedaan naar wat relaties tussen Nederland en Amerika.

Da’s wat anders dan Canada. Maar als je in ’t verleden aan het wroeten bent kom je natuurlijk ook wel wat tegen van Canada en haar immigranten. Ze heeft zelfs een hele tijd in Kent gew1oond.  Dus kent de omgeving.

Zij kwamen in Calgary aan, huurden een auto, en reden naar Edmonton om enkele dagen bij Veronica te verblijven.

Afgelopen woensdag avond, ja het werd al wat laat, kwamen zij, Annemieke, Hans, Hannah en Gerbrich, rond 9 uur aan op Blue Lake.

Woendag avond even samen gezeten om weer kennis te maken .

Donderdag de omgeving verkend en wezen canoen op Blue Lake, Jarvis Creek en Cache Lake met lunch op het eiland. Natuurlijk beoefenden Hans en Gerbrich hun hobbies. Vissen………..

canoe1
Rusten op het eiland na de canoe tocht..
vissen1
Gerbrich ziet er ook wel wat in. Alleen ze willen nog niet hard bijten.
vissen2
Hans beet zich vaster in het vissen dan de vissen in z’n bait!
camp1
Donderdag avond bij het kampvuur in de tuin en wat ge-BBQ-ed.
camp2
v.l.n.r.: Hans, Pieter, Diederik, Annemieke, Gerbrich, Riny en Hannah

Wellicht gaan zij dinsdag verder richting Jasper en daarna de IFPW .

In een tweede verhaal hoorden we ook dat Jan Galema samen met z’n moeder, voor ons tante Annie, ook een bezoek aan Canada wilden brengen. Toevalligerwijs kon dat hier en daar mooi samenvallen. Tante Annie was onlangs nog eens aangereden of gevallen met haar fiets met steunwielen dus wat onzeker geworden mbt de stabiliteit. En alles doet even zeer natuurlijk.  Maar ze zag geen reden om van de tocht af te zien. Dus samen met Jan ’t vliegtuig gepakt richting Minniapolis. Vandaar ging Jan richting Edmonton en tante Annie naar Winnipeg.

Dus vrijdag avond hadden Annemieke en Hans ’n doel: Terug naar Emonton Airport om Jan op de pikken. Kwamen dus ’s nachts om 5 uur weer in bed. Jan kroop in een Blue Lake hostel en sliep ’n gat in de dag.

Jan had helemaal uit Friesland ‘n  Frŷske Sûkerbôle meegebracht. Wij verworden zo tot echte gespecialiseerde snoepkonten van oer Nederlandse gerechten. Maar wel lekker.

H&A zaten ’s ochtends alweer monter aan het ontbijt. Jan moest even wat bijtanken. Tijdens het ontbijt belde tante Riek al. Hoe het hier met Jan was gelopen. Wij wisten gelijk ook dat t Annie goed was aangekomen. Annemieke kon ook weer bijpraten met haar moeder. Zo klein is deze wereld.

Vrijdagmiddag toen iedereen weer een beetje bij zinnen was, de Beaver Board Walk in Hinton samen bezocht, met daarna een kopje koffie bij de Old Grind in Hinton. Daar wist men te melden dat er meer Nederlanders gesignaleerd waren de laatste dagen. Dus men raakt wat gewend hier aan the Dutch.

Vandaag, zaterdag, zijn A&H met Jan naar Rock Lake. Hebben de SPOT en bear spray mee. Dus dat zal wel goed komen dacht ik.

’t Ligt natuurlijk direct wat gecompliceerder. Zij vertrokken ’s ochtends in de regen en waren direct na vertrek in een diepgaand gesprek gewikkeld. Waren terecht noordwaarts vertrokken maar misten de afslag Rock Lake. Voordat ze “ontwaakten” waren ze 30 km verder. Dan weet je gelijk niet meer waar je bent en hoever je wellicht de afslag voorbij bent. 30 km terug rijden is dan een heel eind. Maar gelukkig zagen zij toen wel de enorme informatie borden richting Rock Lake.

Al met al dus zo een uur verder. Naar Rock Lake is dan 35 km gravel road. Dat schiet niet echt op. Nog een diep “knipgat” juist voor ’t eind hetgeen niet goed was voor de schokbrekers. Parkeren tussen de corrals voor de paarden en op pad. Om drie uur kreeg ik een SPOT melding dat zij aan de voet van de te beklimmen berg stonden. Ik denk dat wordt een latertje. Zeker 2-3 uur later dan we dachten. Vandaar nog 1,5 uur omhoog, 15 min genieten en terug. ’s Avonds tussen 7 en 8 begin je toch te denken. Geen meldingen meer gekregen. Wat te doen. Om 8 uur eindelijk de melding dat zij terug zijn bij de auto. ’n Uur later, net voor het donker weer thuis. Hannah, de oudste dochter maakte zich geen zorgen. Pa kan uitstekend kaart lezen, ze hebben dit vaker gedaan, dus dat komt goed! Riny had eten achteruit gezet en na de maaltijd was ’t verhaal gedaan en moe en voldaan naar bed en goed geslapen.

Hun kids, Hannah en Gerbrich helpen hier mee op allerlei gebied. Vandaag met het ontwikkelen van een scavenger hunt. (vossejacht), maar ook afwas, groenten bereiden etc.

hannah
Hannah met Pieter in de coffee corner. ’t Was steeds jolijt met die meiden.
 gerbrich
Gerbrich, ook tijdens de vakantie de vingers soepel houden.

’s Avonds telkenmale gezellig bijpraten over allerlei zaken. Uiteraard family aangelegenheden, de komende reuni welke Jan medio 2013 gaat organiseren, Jan z’n moedige investeringen in z’n agrarische bedrijf van de afgelopen jaren besproken en andere lopende ontwikkelingen maar ook hoe het ons hier gaat.

Gedurende de gehele week hebben we hier een Enterpreneurs Camp van Natives (Athabasca Tribe uit Fort McMurrah). Ongeveer 30 jongere natives die een leergang in ondernemen afsluiten met het werken aan de eindpresentatie van ieders persoonlijk doel. Op vrijdag hadden ze ook een werk lunch. Oftewel een presentatie van ’n uur gedurende de lunch. Omdat de jongste dochter Gerbrich van A&H best een leuke deuntje klarinet speelt, (anders gezegd ze wordt beschouwd als een der meest getalenteerde klarinet speelster van het noordelijk halfrond in Nederland.) vroegen we haar of ze niet wat stukken wilde spelen gedurende de lunch van de groep.

 miniconcert1
Gerbrich zojuist begonnen aan haar mini concert.
miniconcert3
Na afloop toegesproken door ‘Enterpreneur” in gezelschap van een “zware” delegatie.
 miniconcert4
’t Embleem van ’t Camp

Dus ze selekteerde een 4-tal stukken en we kondigden haar aan voor een mini-lunch concert, speciaal voor de native groep (die veel van muziek houden), van een Nederlands talent die wellicht volgend jaar ’t Conservatorium plat speelt.

Na ’t concert werd zij door de native groep heel enthousiast bedankt en kreeg ze een speciaal voor het Camp ontworpen lederen tas, voor de klarinet, met opschrift en een daverend applaus.

Besloten werd om maandag 8/8 verder te trekken richting Jasper. Tevens besloten we dat Jan en ik dinsdags richting Jasper zouden gaan om ’n visvergunning te halen en vervolgens samen naar Maligne Lake te rijden en daar nog wat forel uit ’t meer te halen.

Dus om 10 uur werd er verzameld bij het Visitors Centre in Jasper. Voor $10 p.p.  een permit voor de dag. Daar mag je dus 2 trout voor vangen en meenemen. Dat bleek ruim voldoende te zijn want na twee uur vissen was de oogst gelijk aan nul.

 maligne1
Met uitzicht op Maligne Lake. 25 km lang richting de gletscher.

’n Kop koffie drinken en dan weer terug naar huis. Nog gezellig even zitten napraten en toen weer afscheid genomen. Wellicht dat we in Groningen of Vorden nog eens een vervolg geven.

 maligne2
De family compleet met Jan.

Na ’t dagje vissen met Jan en Hans, terwijl Annemieke zich op ’t schrijven van kaartjes richtte, Hannah een prachtige tekening maakte en Gerbrich zich noodgedwongen stortte op het weer opduiken, uit het ijskoude gletscher water, van de vishaakjes welke tussen de rotsen gingen vast zitten, kreeg Jan een dagje van rust omdat we toch druk zijn met de operatie hier.

Na wat telefonisch overleg met Veronica werd besloten om Jan per vliegtuig naar Edmonton te laten reizen. Kerry was bereid om hem woensdag avond rond zessen op te halen, de thunderstorms diendende. Bij goede forecast zou de hele familie meekomen en konden we op Hinton/Jasper Airport nog even samen picknikken. Zo vertrekt ook Jan in stijl.

Donderdag rond de middag vliegt hij vervolgens richting Winnipeg.

 kerrys-plane
Vervolgens ’t vertrek richting Edmonton.

Althans, dat was de bedoeling ware het niet dat de weergoden niet meewerkten. Donkere thunderstorms pakten zich samen boven de bergen.

Kerry krijgt z’n info natuurlijk van de vliegvelden en concludeerde dat ’t niet verantwoord was. Er zou nog een forecast volgen rond 8 uur terwijl wij bij Boston Pizza even wat aten en dronken.

jan-en-riny

Die 2e forecast was niet beter. Dus besloten Veronica en wij maar om elkaar tegemoet te rijden. In Niton Junction, ’n half uur voorbij Edson, zo’n beetje halverwege werd Jan “overgedragen” .

 weer
Zelfs east of Edson zijn de donkere luchten te zien. Maar met beide benen op de grond was dat geen probleem.

veronica

Resumerend hebben we ontzettend leuke dagen gehad samen met heel fijne mensen. Psja Hilderinks…….

Leo, Woensdag Aug 10, 2011